prece pto

cauſa correctōis liceat ꝯuiciū dicere Rn̄deo ẜꝫ tho. ſe. ſe. q. 72 Sicut licitū ē aliquē ꝟberare vl̓ in rebꝰ dānificare cauſadiſcipline. ſic p̄t etꝭ aliqͥs alteri quem corrigere debet aliquod verbum conuicioſum dicere. Et hoc modo dominus vocauit diſcipulos ſuos (qui iuerunt in emaus: qͥbus apparuit in via poſt reſurrectionem ſuaꝫ) ſtultos dicens. O ſtulci ⁊ tardi ad credendum in omnibus q̄locuti ſunt prophete. Nonne ſic oportuit chriſtum pati. ⁊ ſic intrare gloriam ſuam: vt patet. Lu. vl. Similiter ⁊ apoſtolus paulus Galathas nominauit īſenſatos dicens. O inſenſati galathe.Tamen ſicut dicit auguſtinꝰ. Ex magna neceſſitate obiurgationes ſunt adhibende. ergo non leuiter ſunt proferendeK ¶ Itē Querit̉ vtꝝ homo ꝯtumelias ſibi illatas debeat ſuſtinere Peſpōdeo ẜm tho. vbi sͣ. Sicut in alijs iniurijs: ſic in verbiſ contumelioſis tenemurhabere animum preparatum ad tolerātiam ſi expediens fuerit. Quandoqꝫ tamē oꝑtꝫ vt ꝯtumeliā repellamꝰ ꝓpt̓ triaPrīo qͥdē ꝓpt̓ bonū eius qͥ cōtumeliaminfert. vt videlicꝫ eius audacia reprimatur: ⁊ idcirco talia n̄ attēptet Scd̓o ꝓpt̓famā noſtrā. qꝛ qͥlibet tenet̉ defende famā ſuā. Qꝛ ẜꝫ Augꝭ. Qui famā ſuā negligit crudelis eſt. Et qꝛ ẜm ſalomoneꝫMelius eſt nomen bonum: qͣꝫ diuitiemulte. ¶ Tertio propter bonum multorum quorum profectus per contumelias nobis illatas impeditur. Und̓ auguſtinus. Duo ſunt tibi neceſſaria ſcilicet conſcientia ⁊ fama Conſciētia ꝓpt̓ te⁊ fama ꝓpt̓ ꝓximū. ¶ Sexti ſūt hi quiꝓximū ſuū v̓bis rixoſis ad irā ꝓuocant⁊ tal̓ qui ꝓuocat ſcient̓ proximū adiracundiam omniū peccatoꝝ que ille in tali ira cōmittit ſiue in verbis ſiue in factisreus erit. Quia iracundia eſt mater omniū vitioꝝ. Merito ſibi quilibet caueredebet ne alium ꝓuocaret Cōtra hoc faciunt iſti qui annoſos homines prouo-

cant: vel alios homīes paſſionatos quicito ꝓuocant̉ ad irā: ⁊ in hoc volūt recreari. qd̓ tn̄ ꝟgit in ꝑiculū aīaꝝ ip̄aꝝ. Etgrauit̓ in futuro ꝓ talibꝰ ſolatijs puniēt̉Quia omnes maledictiōes ⁊ blaſphemias ⁊ cominationes quas iſte ſic prouocatus ꝓfert ipſi lugebunt. Quia eſtregula cōmunis. ꝙ qui occaſioneꝫ damni dat: damnū dediſſe videtur. Et chriſtus dicit in euangelio. Omnis quiiraſcitur fratri ſuo: reus erit iuditio. Quidtunc ille reus erit qui non ſolum iraſcitur: ſed etiam qui ꝓximum ſuū ad iramꝓuocat. Unde ſollicite vxor cauere debet ne maritum ſuum ad iraꝫ prouocet.alias omnium peccatoꝝ que ipſe in taliira cōmittit: ipſa particeps erit. Et ſic ſimiliter intelligēdum eſt de marito ꝙ nōdebet ꝓuocare vxoreꝫ nec filios nec filiāad iracundiam: ⁊ ſic de alijs. ¶ Septimi ſunt qui proximis ſuis detrahunt. ⁊talis detractio ſex modis cōmittitur Etaudire detractionem quādo eſt peccatūmortale ⁊ qn̄ nō: hoc qͣre ante. v. Q. RM¶ Octaui ſunt qui in verbis ꝓcacibus ⁊ laſciuis ꝓximum ſcandalizat⁊ mentis integritatem corrumpūt. Unde. i. Corinth̓. 15. Corrumpunt bonosmores colloquia praua. Item Eph̓. 5Fornicatio autem et omnis immuditiaaut auaritia nec nominetur in vobis ſicut decet ſanctos. Cōtra hoc plures faciunt qui verba ſcurrilia ⁊ luxurioſa proferunt per que proximos ad malas cōcupiſcentias prouocant: ⁊ in hoc deumgrauiter offendunt. Et tunc cum talescorriguntur: tunc dicūt ꝙ nō denotantcorde ſicut proferuntore: quod tamē eſtfalſum. Unde chriſtus dicit ī euāgelioEx abundantia cordis os loquitur Ego qui talia verba proferūt ſiue ſint viri ſiue mulieres in his oſtendunt ſe habere impudicitiaꝫ cordis. Und̓ Chryſoſto. ſuper Ioannem: Quale cor habꝫvnuſquiſqꝫ talia verba loquitur ⁊ ope̓afacit. Hoc etiaꝫ patet in bonis ⁊ hone-

L 2