De quinto
emplū. Fuerunt duo ſocij clerici quoruꝫ detrahens ⁊ qn̄qꝫ magis. Unde Bervnꝰ detractor peſſimꝰ: de nemine bn̄ poterat loqui: qͥ infirmitate detentꝰ cuꝫ adpenitentiā a ſocio moneret̉ paruipēdēsip̄ius monita ī nullo ſe penitꝰ correxit.Cunqꝫ ad extrema appropinqͣret: adiuratus a ſocio ſuo ꝓmiſit vt īfra trigintadies ſibi appareret ſi poſſet ⁊ ſi d̓s ꝑmitteret: ⁊ ſic mortuus ē. Poſt paucos igit̉dies deo ꝑmittente non ꝓ ſalute eiꝰ: ſedvt ceteri tali erudirent̉ exēplo Apparuitſocio totus niger ⁊ accēſus totꝰ ignitus ītro ⁊ foris incedio īfernali. Ad cuiꝰ conſpectum cū ille tremore deficeret: dixit eiEgo ſum ille īfelix quondā ſociꝰ tuusꝓ quo oras inaniter: qꝛ ꝑpetue ſuꝫ dānatus. Et cum ille quereret qūo ſibi accediſſet in agone? Reſpōdit cū eſſem inextremis: ductus ſum corā iudice. Cūqꝫ obmuteſcerem p̄ timore vidi multasaīas ſole lucidiores ad iudicē cōtra memanus extendētes ⁊ clamātes. Uindica dn̄e ſanguinē noſtrū de illo mendacedetractore: qui nos apud hoīes mēdaciter īfamauit. ad hāc vocem cuꝫ me iudex inſpiceret toruo vultū ⁊ irato: ⁊ egoin eius aſpectu territus ⁊ confuſus ⁊ deꝓlatis contra me malis mihi conſciusmemetip̄m ⁊ miſcd̓iaꝫ dei ſum oblitꝰ: etſic deſperās ꝑpetue ſum dānatus.De his qͥ detractōes libēt̓ audiūt REquitur de pcc̄o eoꝝ qͥ libenteraudiunt detractores: contra qd̓pcc̄m pͥmo poſſūt valere verbaſacre ſcpͥture que illud diſſuadent. Un̄ꝓuer. 4. Labia detrahentiū ſint ꝓcula te. Item Ecc̄i. 28. Sepi aureſ tuasſpinis. ⁊ noli audire linguā nequā Un̄queritur vtrum peccet qͥs audiendo detractorē. Rn̄deo ſcd̓m Tho. ſcd̓a ſcd̓eq. 73. Si quis detractorem audiat. ſcꝫabſqꝫ reſiſtentia: videtur detractori conſentire: vnde fit particeps pcc̄i eius. Etſiquidem inducat eum ad detrahenduꝫvel ſaltem placeat detractio ꝓpter odiūeius cui detrahitur non minꝰ peccat qͣꝫ
nardꝰ de ꝯſideratōe Detrahere aut detrahētem audire quid horum dānabilius ſit: non facile dixerim Si vero ei peccatum non placeat ſed ex timore vel negligentia vel etiā ex verecundia quadaꝫobmittitur detrahentem repellere ⁊ on̄dere ꝙ ei detractio diſpliceat: tūc peccatquidem: ſed multo minus qͣꝫ detrahēs⁊ plerūqꝫ venialiter Quādoqꝫ etiā ip̄mpoteſt eſſe mortale: vt quia ex officio incumbit ei detrahētem corrigere: vl̓ etiāꝓpter aliquod periculum inde ꝯſequēsUel ꝓpter radicem qua timor humanꝰqn̄qꝫ p̄t eſſe pcc̄m mortale: qd̓ fit quando hō ſic diſpoſitus eſt vt ꝓpter timorēcuiuſcunqꝫ rei tꝑalis faciat aliquid prohibitum vel pretermittat aliquid qd̓ eſtp̄ceptum ī lege diuina: talis timor ē peccatum mortale. Item qui libenter audiunt detrahere ꝓximis ſunt ſicut canes.Quia cū vnus canis leditur tunc om̄esconcurrūt ⁊ eum lacerāt ⁊ mordent Sicſimiliter faciūt detractores cum. audiūtalicui obloqui: tunc obloquenti applaudunt: inſuper ⁊ verba ſua etiā apponuntEt ſic aīas ſuas ꝓprias occidunt ⁊ mortem eternā incurrunt Cōtra quos dicitAuguſtinꝰ. Non accōmodes aures tuas ad percipiendum verba detrahētisne concipias mortem ī anima tua. Detrahentis em̄ ⁊ audientis vtriuſqꝫ eſca ēmors anime. Et vt breuiꝰ concludam.Detractor ⁊ libēs auditor diabolū portant in lingua. Unde quilibet inquantum poteſt debet cōpeſcere detractoresUnde legitur d̓ quodam ep̄o qui eratin purgatorio ⁊ vehemēter affligebat̉ infetore clerici ſui exiſtentis in inferno ⁊ aſcendentis ad ipſum: quia detractioneseius quandoqꝫ audierat ⁊ eum non ſatis corripuerat: qͣꝫqͣꝫ ep̄s ſatis ī ſe bonꝰfuerat. Item qͣꝫ infelix ſit lingua detractoris patet per hoc exemplū: Fuit quidam maximus detrator religioſoꝝ ⁊ ſacerdotuꝫ ⁊ alioꝝ bonoꝝ hoīm: qui tādē