Se quinto
co. quia ad moduꝫ porcios citiꝰ inqͥnatqͣꝫ pedē. Et ſicut porcꝰ ingrediēs ī hortū aliquē ⁊ ibi lutū et flore inueniēs: flores dimittit ⁊ lutū ingredit̉: ⁊ ſe in eo volutat. Sic detractor bona viſa vl̓ audita de ꝓximo obliuiſcit̉ ⁊ mala audita vl̓viſa de ꝓximo ponderat ⁊ retinet Et ſicos ⁊ linguā inqͥnat: qd̓ eſt mēbrū nobile pre alijs mēbris. Und̓ Ariſto .i. poli.Nullū em̄ aīaliū naturalit̓ hꝫ ẜmonemniſi hō. Itē detractor cōparat̉ ẜpenti inhis ꝓprietatibꝰ. Serpens eſt aīal ꝓditioſum. ī ſilētio mordēs: tortuoſe īcedēs.Sic detractor ꝓditor ēˣ qͥ occulte obloquitur ꝓximo Un̄ Eccl̓ci. x. Si mordeat ẜpens in ſilētio: nihil eo minꝰ hꝫ qͥ occulte ꝓximo detrahit. Tortuoſe etiā incedit detractor: dū a laude eiꝰ incipit cuidetrahit. ⁊ deinde ſubdit. Nō dico hocanimo detrahendi: ſed vt fides ei adhibeatur: dicit ſe multum amare eū cui detrahit. Et ego dico ꝙ ſic eum diligit ſicut iudas ieſum chriſtum dilexit qͥ eumfalſo oſculo tradidit. Unde verſus Qn̄bonum faris ſed corde maluꝫ meditaroOſcula que iudas domīo dedit hec mihi tu das. Ergo tales ſūt ꝓ ditōe̓s ꝓximorū ſicut iudas chriſti ¶ Tertio quiadetractores peiores ſunt furibꝰ illis quiveſtes ⁊ alia furantur temporalia. Unde Ambroſius. Tolerabiliores ſūt fures qui veſtes et alia bona diripiunt qͣꝫfures qui famam noſtram bonam dilaniant. Cuiꝰ ratio poteſt eē hoc quoddicit Salomon. Melius eſt nomen bonum qͣꝫ multe diuitie. Unde qui nomēbonum alicui aufert: magis nocet ei qͣꝫſi multas diuitias furaret̉. ¶ Quartoquia detractoris lingua peior videt̉ eſſeinferno. Infernus enim ſolū malos deuorat. Lingua vero detractoris bonos⁊ malos Inſuper detractores vno morſello comedunt vnam totam ꝓuinciam:vel archiepiſcopatum ciuitatem: vl̓ parochiam: vel villam cum eiſ obloquunt̉Et eſt valde periculoſum cum dicitur: ī
tali ꝓuintia ſūt raptores: ī tali epiſcopatu ſūt vſurarij: ī tali ciuitate adulteri: etſic de alijs. Quia ibi innocēs cū nocēteīfamat̉: qd̓ eſt cōtra iuſticiā. hoc pꝫ: qꝛ ſivnꝰ eſt reꝰ: tūc tres vl̓ plures ſūt īnocentes. ¶ Quinto qꝛ īter oīa alia pcc̄a iſtd̓videt̉ peiꝰ expiari: qd̓ pꝫ ꝑ hoc qꝛ ſcd̓mAuguſtinū. Nō dimittit̉ pcc̄m niſi ablatū reſtituat̉. Cū igit̉ ꝑ detractōeꝫ abſtuleris ꝓximo bona famā (q̄ īter bonacorporalia eſt aliqͥd nobiliſſimū) īpoſſibile vel ſumme difficile videtur vt ei valeas plene reſtituere: cum non poſſis ſcire in quot cordibus hominum virtꝰ tuedetractionis ſit diffuſa. quare. ⁊c̄. Un̄ſciendum ꝙ īter omnia peccata iſta duopeccata .ſ. detractio ⁊ rerum ablatio magis difficulter dimittuntur homini. qͥaſine reſtitutione nec valet contritio neclachrymarum effuſio: etiaꝫ ſi tot lachrymas effunderes ſicut Petrus ⁊ MariaMagdalena effuderunt quando amare peccata ſua planxerunt. Iteꝫ nec valet peccatoruꝫ confeſſio niſi fiat ẜm poſſibilitatem predictoruꝫ reſtitutio. Ergodetractores qui iniuſte proximos infamauerunt tenentur in publico reuocare: ⁊ eis bonam famam reſtituere ſcd̓mpoſſe ⁊ noſſe ſi volunt gratiam ⁊ dei miſericordiam ⁊ remiſſionem peccatorumconſequi.¶ Quot modis fiat detractio.Etractio fit ſex modis. QPrimo cum quis occulta malaproximi manifeſtat: eum īfamādo ⁊ confūdendo. ⁊ ſi ea intentione (ētiāqͣꝫuis veꝝ ſit) de ꝓximo malū loquit̉ adnocēdū ei: mortale ē. Uerbi gratia Siqͥs aliqd̓ occultū pcc̄m cōmiſiſſet qd̓ tibi ⁊ ſoli deo ꝯſtaret: ⁊ ſi hoc publicaresalij īfamādo eū: peccares mortaliter lꝫverum eſſet. Sed ſi manifeſtares illi qͥpoſſꝫ prodeſſe vt emendaretur: hoc eētbonum ⁊ laudabile: quia in hoc quereretur ſalus ꝓximi. Item ſi ille apd̓ queꝫtu illum infamaſti alteri eadem ītentio-