precepto

ſuetudines ſeruari debeant. ⁊ ſic magnitudo ip̄oꝝ exigit pͥus incipere ⁊ tardiusterminari. extra eo. quoniaꝫ. Ergo hicreprehēditur error quorundā hoīm ſimplicium: qui non reputant peccatumeſſe ſabbatis diebus de nocte diu laborare ⁊ ſecūda feria d̓ mane laborare peccatum reputant: quod tamē non eſt verum. G¶ Sciendū tamen qd̓ illiqui laborant in diebus feſtiuis ⁊ non cuter puniuntur quandoqꝫ a deo Primoin temporalibus: quia tales ex hoc nōditantur: quia quicquid lucrant̉ in temporalibus: hoc perdunt in ſpūalibꝰ queſunt bona anime. Inſuꝑ quandoqꝫ infortunium ex permiſſione diuina habebunt in temporalibꝰ. ſcꝫ ꝙ captiuanturvel a raptoribus ſpoliant̉: vel equi eorum leduntur vel moriuntur: vel domꝰeoruꝫ igne comburuntur: vel talia infortunia talibus accidunt ꝙ ſic depauperantur. Secundo puniuntur in corpore. vt ſcꝫ quādo tales infirmant̉ ꝑ menſem: vel quādoqꝫ cadunt ⁊ frangūt crura vl̓ brachia: ⁊ ſic d̓ alijs: ⁊ tūc oporteteos feſtiuare cū merito deberēt laborare: qꝛ antea laborauerūt cū feſtiuare debuerūt. qꝛ ẜm Salomonem. Per q̄ hōpeccat: ꝑ hec ⁊ puniet̉. Tertio puniunt̉in aīa qd̓ maximū eſt: qꝛ qͦtiens feſtū ſoluunt: totiens mortalit̓ peccāt ⁊ aīaꝫ ꝓpriā occidūt. Exodi. xxxi. Qui polluerit ſabbatū: morte moriat̉ Sꝫ qͥ feſtiuātī illis: d̓s ꝓſperitateꝫ ꝯcedit in corꝑe ⁊ īaīa. Exemplū habemꝰ de duobꝰ ſutoribus: vnus illorum habuit ml̓tos pueros cū vxore ſua. ⁊ non neglexit qͥn omni dielibenter audiret miſſam. ⁊ in omnibus ſibi ꝓſpere ſucceſſit. Et alius nullum puerum habuit ſed ſolam mulierē⁊ quottidie laborauit tam in diebus feſtiuis qͣꝫ etiam in ſacris noctibus ⁊ raromiſſam audiuit ⁊ tamen ſemper in paupertate vixit: qui queſiuit ſemel ab alioſutore vnde ſibi iſta bona ꝓuenirent ꝙ

cum filijs ⁊ vxore ſemper ſatis haberet ⁊ipſe plus laboraret ⁊ ſꝑ egeret. Qui rn̄dit. Cras ibis mecū ⁊ ego tibi oſtendāvbi talia reperiā. Mane facto duxit eūſecū ad eccleſiā. ⁊ finita miſſa dixit ei: vadas modo ad laborē tuū. Sequēti vero die iterū de mane venit ad domū eiꝰet duxit eū iterū ſecū ad eccleſiā. ⁊ finitamiſſa iuſſit eū redire ad domū ⁊ laborare artificiū ſuū. Tertia die de mane verant p̄ceptum dei ⁊ eccleſie tales triplici nit iterū ad domū eius volēſqꝫ eū ducere ſecum ad eccleſiā. Tūc ille dixit Chariſſime ſi vellē ire ad eccīaꝫ ego ꝑ me bū̄ſcirem viā. ego deſiderabam a te vt meduceres ad locū vbi tu thezaurū inueniſti. Tūc ille dixit. Aliū locū non habeovbi thezaurū corꝑis ⁊ premiū vite et̓nereqͥro niſi eccleſiā. Nōne audiuiſti dictūxp̄i in euāgelio. Primū querite regnuꝫdei ⁊ hec omnia adijcient̉ vobis .ſ. q̄ adneceſſitatē corꝑis ⁊ anime ꝑtinēt. Tūcille ꝯpunctus ⁊ amodo xp̄o factꝰ deuotus: poſtmodū miſſam libēter audiuit.et tūc ſibi ꝓſpere in omnibꝰ ſucceſſit: ſictu fac ſimiliter ⁊ erit tibi gloria eterna.¶ Sciendū ꝙ qui violant feſtiuitatemdiei dominice peccant in patrē ⁊ filiumet ſpiritūſanctū. In patrē: cuius potentia mundū creauit. In filiū: cuius ſapiētia mūdū redemit. In ſpiritūſcm̄ qui tali die in mundū miſſus eſt. ⁊ ꝑ cōſequēstales ingrati ſunt ſuo creatori: rēdēptori ⁊ ꝯſolatori. Ergo tales trāſgreſſoresgrauiter a deo puniūtur. Un̄ legit̉. Numeri. xv. Factū eſt cū eſſent filij iſrael inſolitudine ⁊ inueniſſent hominē colligētem ligna in die ſabbati: obtulerūt eummoyſi ⁊ aaron ⁊ vniuerſe multitudini:Qui recluſerūt eum in carcerē neſciētesqͥd ſuꝑ eo facerēt. Dixitqꝫ dn̄s ad moyſen: morte moriat̉ hō iſte: obruat eū lapidibꝰ oīs turba extra caſtra. Cū eduxiſſent eum foras obruerūt eū lapidibꝰ ⁊mortuꝰ eſt ſicut p̄ceperat dn̄s. H¶ Octaui qui in diebꝰ feſtiuis peccāt.ꝯtra quos d̓r Exo. xx. Memēto vt diē̄

E 5