dominicaxvi

Secūdo precellit or̄o in iocūditate ⁊ honorabilitate. Nihil em̄ delectabiliꝰ nechonorabilius eſt hoī qͣꝫ loqui cū d̓o omnipotenti. Un̄ Augꝰ. ſuꝑ psͣ. 85. Or̄otua locutio eſt ad deum. quādo legꝭ deus tibi loquitur: quando oras cū d̓o loqueris. Ergo in ſignū huius multa ſūtofficia que aliquibꝰ cederēt ad dedecusde quibꝰ verecūdarent̉ ſicut arare ⁊ fodere. Sꝫ orare quantūcunqꝫ nobili ceditad decus ⁊ honorem. hoc patet: qꝛ quideuote orat: cū rege celeſti loquitur. Ergo debemus cū reuerentia orare ꝓpt̓ dignitatem regis cū quo loquimur ī orōeTertio p̄cellit oratio in dignitate: qꝛ ſioratio eo modo fiat quo debet .ſ. deuote ⁊ attente. tunc ẜm wilhel. lugdunē:Oratio eſt enceniū deo valde gratum ⁊miniſterio angeloꝝ dignū. Un Tobie12. dixit angelus ad tobiaꝫ Qn̄ orabascū lachrymis: ⁊ ſepeliebas mortuos ego obtuli or̄oeꝫ tuā dn̄o. Un̄ bern̄. ſuꝑillud pſal. Intret in cōſpectu tuo oratiomea. Sane virtus magna pure or̄onishic notat̉ que quaſi ꝑſona quedā ad deum intrat: ⁊ mandatuꝫ ꝑagit. quo caroꝑuenire neqͥt. Und̓ etiā Augꝰ. loquēsde dignitate orationis dicit. Oratio eſtanime ſancte p̄ſidium. angelo bono ſolamen. diabolo ſupplicium. deo gratuꝫobſequium. Et non immerito ẜm wvilhelmū lugdun. Iteꝫ chriſtus qui in qͣntum homo eſt offert or̄onem noſtrā deopatri: qd̓ ſignatur in hoc ꝙ dyaconꝰ inmiſſa thuribulum tradit ſacerdoti. ⁊ ſacerdos thurificat. Sic chriſtus orationes eccleſie deo pr̄i pn̄tat. q̄ pn̄tatio ml̓tū facit eas valere. Quomodo aūt a d̓opatre contemnet̉ illud enceniū: qd̓ a tāto mediatore ei pn̄tat̉ Quarto oratio p̄cellit ī approximatōe ad deū. quoniaꝫ qͥorat facie ad faciem an̄ deū ſe conſtituit.Psͣ. Reſpice in me: ⁊ miſere̓ mei. Unde Bern̄. in qͦdaꝫ ẜmone. Licet oī hora ⁊ omni loco oculi dn̄i ſuꝑ nos ſpeculentur: maxime tn̄ in oratione. licꝫ enim

videamur ſemꝑ. ſed tūc etiā p̄ſentamusnos ⁊ oſtendimus quaſi facie ad faciemloquētes. Elemoſyna em̄ ꝑ manū pauperis ad deum mittit̉. Ieiuniū ꝑ afflictionē corꝑis deo oſtendit̉. ſed oro immediate deū preſentē alloqͥtur. Quinto p̄cellit. qꝛ eſt valde lucroſa ⁊ vtilis. Qd̓poteſt oſtēdi ex hoc ꝙ nihil eſt ad quodoratio valere nō poteſt. Un̄. ij. Paral̓.xx. Cū ignoramus qͥd agere debeamꝰhoc ſolū reſiduū habemꝰ: vt oculos noſtros ad te dirigamus. Hoc eſt officiuꝫex quo hō p̄t lucrari omni tꝑe. ⁊ in hyeme: ⁊ in eſtate: in ſereno: ⁊ in pluuiali tēpore. de nocte ⁊ de die. feſtiuis diebꝰ etferialibꝰ. in īfirmitate ⁊ ſanitate. in iuuētute ⁊ ſenectute. ſtādo. eūdo. in domo ⁊extra domū. Et qn̄qꝫ vna hora lucrat̉hō plus orādo qͣꝫ valeat ciuitas vna. qꝛlucrat̉ homo modica orōne (cū deuotaeſt) regnū eternū. Qn̄qꝫ aūt an̄qͣꝫ inchoetur eſt hō in ſtatu damnatoꝝ. ⁊ an̄qͣꝫ finiat̉ eſt in ſtatu ſalutis eterne.¶ Quomodo oratio dn̄ica precellitomnes alias orōesRatio dn̄icalis oēs alias orōesexcellit in qͣttuor. Primo in auctoritate. qꝛ chriſtus verus deꝰeam fecit ⁊ ordinauit. Si aūt querit̉. qͣre eam xp̄s fecit. Rn̄detur pͥmo vt ꝑ eadeus honoret̉. cū em̄ ip̄e deus noſter ſitpater ⁊ dn̄s merito eſt honorādus Un̄Malachie .i. Si ego dn̄s vbi ē honormeus. Et ideo d̓r Eccl̓iaſ. xxxviij. Altiſſimus dedit ſciētiam hominibus honorare eum in mirabilibꝰ ſuis. Un̄ etiam ad hoc monemur. ij. Machab̓. xvHonora deū. Scd̓o vt quid eſſet petēdum doceret. Un̄ Math̓. xx. Neſcitisqͥd petatis. ne hoc dicat̉ nobis tunc ipſe xp̄s formauit nobis oratōem dominicam: in qua includuntur nobis omnianeceſſaria q̄ ſunt nobis petenda. Tertio vt quis eſſet orandus oſtenderet. qꝛdeus eſt pater omnium ad quem curaomnium ꝑtinet. Sapientie. vi. Equa

X 3