¶ De oratione
¶ Item querit̉. vtrū inimicis veniā petentibus teneamur remittere. Reſpondeo ex iniuria vl̓ damno dato alicui ſolēt in eo cui fit iniuria tria oriri. ſcilicꝫ rācor ī affectu. ſignum rancoris in effectu:et accuſatio iuris contra iniuriantem.Primū ⁊ ſecūdū tenet̉ homo ſtatim remittere: ſꝫ tertiū non niſi ſatiſfaciat ẜꝫ ſuum poſſe. Q ¶ Quintū eſt ferre ꝑſecutōes ⁊ tribulatōes patient̓ Un̄ apl̓sPerſecutōes patimur ⁊ ſuſtinemꝰ Mathei. 5. Beati qui ꝑſecutōem patiūtur:Iſydorus de ſummo bono Impoſſibile eſt vt homo ſis: ⁊ non guſtes anguſtias. dolor ⁊ triſticia om̄ibꝰ cōmunia ſūt.Qui ergo in flagellis murmurat: deuꝫplus irritat: qui aduerſa patiēter tole̓atdeum citius placat. Sciendū aūt ꝙ libenter debemuſ ſufferre tribulationesvt per has liberemur a futuris malis:Gregꝰ Miſericorditer adhibet d̓s temporalem ſeueritatem: ne eternam infeatvltionem. Ideo hic quibuſdam parcit:vt eos in eternū feriat. Ideo hic ferit n̄ꝑcendo: vt ineternuꝫ parcat. Secundoquia d̓ ſingulis ſufferentijs ſingularitergl̓ificamur. Apl̓s. Nō ſūt ꝯdigne paſſiones huius tꝑis. Iſydo. de ſūmo bono. Qui vite future premia diligēter excogitat mala omnia vite pn̄tis equanimiter portat quando ex illius dulcedīehuius amaritudinem temperat. ¶ Sextum eſt orare pro inimicis. hoc chriſtꝰdocuit verbo ⁊ exemplo. Primo verbo⁊ doctrina cū dixit Matth̓. 5. Orate ꝓꝑſequentibꝰ ⁊ calumniantibꝰ vos. vt ſitis filij patris veſtri qͥ in celis eſt. qui ſolem ſuū ſuꝑ bonos ⁊ malos oriri facit. etpluit ſuper iuſtos ⁊ iniuſtos. Scd̓o docuit hoc exemplo cū pro crucifixoribusſuis orauit in cruce dices. Pat̓ ignoſceill̓: qꝛ neſciūt qͥd faciūt. Hāc doctrinambn̄ didicit btus ſtephanꝰ qͥ ſtādo ꝓ ſe orauit: ſꝫ flexis genubꝰ orauit ꝓ inimicis.Un̄ hr̄ Actuū. 6. Sic ⁊ nos debemꝰ ſequi doctrinā ⁊ exēplū xp̄i: ⁊ fidelit̓ orae̓
ꝓ inimicis nr̄is. Un̄ btūs Gregꝰ. Illepreces ſuas multum valere facit. qͥ easpro inimicis effundit. Sed heu aliquipetunt vindictaꝫ a d̓o ſuper inimicos ſuos. Unde Gregꝰ. Iubꝫ deꝰ vt diligat̉inimicus: ⁊ tn̄ rogat̉ deus vt occidat inimicum. Quiſquis ſic orat: ipſe ſuis precibus contra conditorem pugnat Ettalis vindicatiua oratio eſt multū periculoſa homini inuido. quia ẜm dei iuſticiam homo iſte reus eſt: vt ſibi hoc malūcontingat ꝙ alijs hominibꝰ ſic orandooptat. Inſuper omnia bona oꝑa q̄ tal̓inuidus operat̉ nō ſūt ſibi meritoria necdeo accepta. Un̄ Augꝰ. in t̓tio ẜmonede beato ſtephano. Nemo ſe circumueniat nemo ſe ſeducat. Qui vl̓ vnū hoīeꝫin hoc mūdo odio habet: quicqͥd d̓o inbonis oꝑbꝰ obtulit: totū perdet.¶ Explicit tractatꝰ d̓ ſex oꝑbꝰ miſcd̓ieIncipit expoluoſuper oratōem dominica. AMnes vnanimes ī oraione eſtote. pͥma petri. 3Sicut d̓t gloſa ſuꝑ illd̓psͣ. Apd̓ me or̄o mea vite mee. Illud qdͥ uſtiticat hoīes in hac vita eſtieiuniū elemoſyna ⁊ or̄o. Et iſta tria cōmendant̉ maxime a d̓o: ⁊ tn̄ or̄o maxiep̄cellit alia duo in qͥnqꝫ. Primo in faciente. qꝛ hͨ officiuꝫ eſt multū facile. qꝛ debilis nō p̄tieiunare. nec pauꝑ elemolynā dare: qͥlibet tn̄ p̄t orare. Un̄ Pſal̓.Apud me oratio mea ſꝑ. Un̄ Iſyd̓. deſum. bo. Oratio eſt cordis: nō labioruꝫnō em̄ ꝟba dep̄cantis deus attendit. ſꝫorantis cor inſpicit. Melius eſt cū ſilentio orare corde ſine ſono vocis: qͣꝫ ſolisverbis ſine intuitu mentis. Ergo quilibet poteſt orare etiam mutus. ſaltē mētaliter: vel etiam in agone conſtitutus.