¶ Se oratione
liter eſt ei cura de omnibꝰ ¶ Scd̓o precellit alias orationes in breuitate. Sꝫqueritur quare ea ita breuē fecit Reſpodeo ꝙ ſpecialit̓ ꝓpter tria Primo vt facilius poſſit capi ⁊ intelligi ⁊ melius retineri. ⁊ tardius obliuiſci. Secūdo vt frequentius poſſit dici ⁊ iterari ⁊ ne dicentibꝰ faſtidium generaret. Tertio: vt nullus ſe poſſet excuſare ab oratiōe. quia q̄libet hō rationalis pōt eā diſcere ⁊ omidie dicere. Contra hoc multi faciunt. qͥquandoqꝫ ꝑ vnum vel ꝑ duos vl̓ ꝑ pl̓esdies ꝓpter occupationes exteriores obliuiſcūtur dicere pater noſter. ſed que ꝑtinent ad corporis neceſſitatem nō obliuiſcuntur. quia nūqͣꝫ fuit talis occupatioquin tempus illud ſibi aſſumūt vt cibūcorporalem non negligant. Et hoc ē ſignū modice dilectionis dei ⁊ etiam ſalutis ꝓprie. ¶ Tertio excedit oratio dominicalis in exaudibilitate. Eſt em̄ dominica oratio magis exaudibilis qͣꝫ aliqͣalia oratio. Ratio ē: quia petitionē quaquis ordinauit ⁊ fecit non poteſt repellere. Chriſtus autem hanc orationem ordinauit. ⁊ fecit. ergo ⁊cͣ. Un̄ Chry. ſuꝑMath̓. Pater hanc orationem non libenter: exaudit: quam filius non dictauit. Quarto in fecūditate. Naꝫ omnianeceſſaria corporis ⁊ anime tā in preſenti qͣꝫ in futuro in iſta or̄one concludūturEt ſciendum ꝙ hec oratio ē valde ſentētioſa: ideo debet attente ⁊ intelligibilit̉dici. Dicit em̄ Rabanꝰ ſuꝑ Math̓. ꝙ īhis petitionibꝰ omnia bona vite pn̄tis⁊ future continent̉. Fecunditas aūt iſtiꝰorationis patet ex hoc. qꝛ omnia que ſtꝭaut ſunt fugiēda aut deſiderāda Deſiderada inquatuꝫ bona. fugienda inqͣntūmala. Primo et principaliter inter omnia que deſiderāda ſūt honorem dei debemus deſiderare. ⁊ hoc tangitur in prima petitione ibi. Sanctificet̉ nomē tuum. Secūdū eſt ꝙ ad regnū dei ꝑueniamus. ideo dicimus. Adueniat regnuꝫtuum. ⁊ hoc eſt bonū glorie. Tertiū eſt
vt volūtatem dei faciamus. Et hoc ibiFiat voluntas tua. ⁊ hoc eſt bonuꝫ gratie. Quartū eſt. ꝙ ad iſtam vitam nccāria habeamus. ⁊ hoc ibi Panem noſtꝝIlla autem que fugiēda ⁊ vitanda ſuntaut ſunt mala p̄terita. ⁊ hoc ibi. Dimitte nob̓ debita noſtra. Aut futura. ⁊ hocibi. Et ne nos inducas in temptatōemAut preſentia. et hoc ibi. Sed liberanos a malo.Quare dicimus pater.Odo ad excitandū deuotōnemin nobis: tūc ꝯſiderādum eſt. qͣre ſic inchoat dn̄icam orōem dicedo pater ⁊ nō dn̄s. vel deus vel creator. Reſpondetur ꝙ talia nō ſunt amoris. ſꝫ pater eſt nomē amoris Sꝫ exquodiligit nos paterne. ⁊ vult a nobis etiāfilialiter diligi. Ideo d̓t pater. Und̓. i.Ioh̓. iij. Uidete qualem charitateꝫ dedit nobis pater: vt filij dei nominemuret ſimus. ꝙ ſi filij ⁊ heredes: heredes qͥdem dei: coheredes auteꝫ chriſti. Q ſihanc noſtram dignitatē fideliter penſaremus: merito deberemus omniū viciorū cōtemnere vilitatem. Quā dignitatem Augꝰ. cōſiderans ait. Ad maioranatus ſum qͣꝫ vt ſim mancipium corporis mei Cōtemnamus ergo ſerui eē peccatorum. quia ad hoc inſtituti ſumꝰ vtnominemur filij dei. Ad excitādum ergo charitatem ⁊ deuotōeꝫ dei in nobisdicimus. Pater noſter vt memorari debeamus ꝙ ſimus eius filij: ſi orōem nōſtram ſalubriter deo offerre volumus.Sed noſter dixit vt oſtēdat ꝙ oratio debet eſſe cōmunis. Unde Cip̄anus deoratione dn̄ica ſic dicit. Nō dicimus pater meus. ſꝫ pater noſter. qꝛ pacis ⁊ veritatis magiſter noluit ſingulatim precesfieri nequis cum p̄cetur tm̄ ꝓ ſe precet.Scd̓o vt nos doceat humiliari vt nullus ſe de nobilitate generꝭ iactet ⁊ ſic alios ſpernat. Un̄ Augꝰ. Monent̉ diuites ⁊ nobiles nō ſuꝑbire minoribꝰ vl̓ cōtra minores. Nō em̄ poſſunt dicere vo