¶ De ſex operibus
bonū qd̓ habebat dicens. Sꝫ hoc habes bonū ꝙ odiſti facta nicolaitaꝝ. q̄ etego odi. Similiter volens rep̄hendereep̄m ſardis primo ponit quendā ſuumdefectu dicens. Nō inueni opea tua plena corā deo meo. Deinde ſtatim ponitquendā ſuū ꝓfectū dicens. Sed habespauca noīa in ſardis: q̄ non coinqͥnauerūt veſtimēta ſua. Ecce poſtqͣꝫ apl̓s poſuit illa ī quibꝰ illi ep̄i erāt rephēſibilesſtatim ſubiunxit illa in quibꝰ erāt cōmēdabiles ad innuēdū ꝙ ſi aliquis ꝓpt̓ aliquod vitiuꝫ eſt rep̄hendendus. ſi tn̄ habet aliquod bonū eſt nihilominus ſupportādus. Dato aūt: ꝙ aliquis videat̉oīno eſſe malus. nec habere aliqd̓ bonūꝓpter quod ſit tolerandus. tūc debꝫ cogitare quinto ꝙ iſte qͥ ſic videt̉ eſſe malus forte in cōſpectu dei eſt ſibi in merito preferendus. Et ponit exēplū ſanctꝰgregoriꝰ de ſctō ſtephano et ſancto paulo. Nā cū btūs ſtephanus conſentiente⁊ adiuuate paulo lapidaret̉: tūc ſtephanus oīno erat bonus. ⁊ Paulus omninō videbat̉ eē malus. ⁊ tamen in conſpectu dei paulus qui ſic erat malꝰ ſtephano in merito ⁊ premio fuit p̄ponendus.K ¶ Querit̉ vtꝝ correptio frat̓na ſitin p̄cepto. Reſpondeo ẜm Tho. ſcd̓aſcd̓e. q. 33. ꝙ ſic. ſed quia p̄ceptū affirmatiuū non obligat ad ſemꝑ. ſed ꝓ loco ettꝑe. Un̄ ⁊ omiſſio eiꝰ fit tripl̓r Uno mōfit meritorie. vt qͥndo quis oportunumtp̄s inquirit. vel de ip̄is metuit: ne dete̓iores fiat. vel ad bonā vitā alios impediant ⁊ huiuſmodi. Secundo mō omittitur cū peccato mortali. ſcꝫ cū formidat̉iudiciuꝫ vulgi vel carnis cruciatio ſiueꝑemptio dūmodo tn̄ hec ita dominent̉in aīa ꝙ fraterne charitati p̄ponantur.Tertio eſt pcc̄m veniale quando ſcꝫ timor ⁊ cupiditas tardiorem facit ad corrigendū delictū fratris: nō tn̄ ita ꝙ ſi coſtaret ei ꝙ fratre poſſꝫ a peccato retrahere dimitteret ꝓpter timore vel cupiditatem quinnimo in aīo p̄ponit charitateꝫ
vt dic̄ btūs Augꝰ ¶ Utrū ſubditi teneant̉ p̄latos corrigere. Rn̄deo ẜm beatūTho. vbi .s. Subditi non tenent̉ necdebet corrigere p̄latos correptione illaq̄ eſt iuſticie .i. ꝑ correptionem pene Tenentur aūt correptione illa que eſt charitatis ſi in eis eſt aliqͥd corrigibile: ita tn̄ꝙ nō cū ꝓteruia: ſed cū manſuetudine ⁊reuerentia. ¶ Utruꝫ correctio fraternaſit ꝓpter ſcādalum dimittenda. Rn̄deoẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 33. Correctio frat̓naͣ ordinat̉ ad emendatōem fratris. etid̓o intm̄ eſt computāda int̓ ſpūalia bona. qͣntum hoc homo conſequi p̄t: qd̓ n̄ꝯtingit ſi ex correptione fratris ſcādaliſet̉. ⁊ ideo ſi ꝓpt̓ ſcādalum correptio dimittat̉. non dimittit̉ ſpūale bonū. L¶ Notādum qͣꝫuis correptio frat̓na ſitſub p̄cepto: ⁊ ad hāc oēs teneamur proloco ⁊ tꝑe ſcꝫ qn̄ licet ⁊ valet. Sūt tn̄ qͥnqꝫ caſus in qͥbus euadamꝰ hoc p̄ceptuꝫPrimus eſt: cū non eſt ſpes correctonisUn̄ ꝓuerb̓. 9. Noli arguere deriſorem:ne forte odiat te. Scd̓s cum timet̉ defectus ꝓbationis. vt cū quis d̓ crimīe corripit̉: qd̓ non p̄t ꝓbari. tunc em̄ corripiens obligaret̉ ad talionē fi deficeret ī ꝓbatione. Tertio cū p̄lato tā qͣꝫ iudici nōtum eſt factum. Quarto cū meliori operi vel eque bono vacare aliquis intēdit.Quinto cuꝫ multitudo ⁊ poteſtas eſt inculpa. tūc correctio plus noceret qͣꝫ prodeſſet. quia multitudo difficulter corrigit̉ ⁊ poteſtas. M ¶ Tertiū opꝰ miſcd̓ie ſpūale eſt conſolare fidelit̓ omnesin tribulatōne poſitos. Hoc ſupra modum eſt meritorium apud deum adi ip̄ſum cōſolatus fuiſſes cū pepēdit in cruce: cū dicere potuit illud pſal. Queſiui qͥconſolaret̉: ⁊ nō inueni. Unde naturadocet cōꝑati ꝓximis. hoc patet in porcequi ſibi mutuo ex naturali inclinatōe cōpatiuntur. hoc cognoſcat̉ in hoc: qꝛ cuꝫvnus porcus ledit̉: tunc omnes accurriſic ⁊ nos cōꝑati debemꝰ fratribus noſtriUn̄ Gregꝰ Omnes fratres ſumus d