miſericordie ſpiritualibus

xx

ſimplices vitā ſuā oſtēdēdo: vt errātesvndiqꝫ habeāt inſtructores: ne ſe valeant ex ignorantia excuſare. Sciendumꝙ bonum exemplum ⁊ bona doctrinaeſt multum vtile in eccleſia dei. hoc patꝫqꝛ ad exemplū bonoꝝ hoīm ml̓ti malihoīes qͥ ſūt inimici dei ieiunāt in qͣdrageſima: qͥ alias nunqͣꝫ ieiunarēt: qꝛ deūnō multū diligūt. ſi exempluꝫ ieiunādiin bonis hoībꝰ non viderent. Item adopera miſericordie ꝓuocantur .ſ. qn̄ vident alios elemoſynam dare. Item adaudiendum verbū dei miſſas. ⁊ ſic de alijs bonis operibꝰ. Item ꝓpt̓ exemplūbonoꝝ multi peccatores ꝯuertunt̉ a peccatis. ⁊ penitent. ⁊ ſic ſaluant̉ qui aliasdamnarent̉. ſi exempla bona in alijs n̄vidiſſent. Unde Gregꝰ. Nunqͣꝫ peccatores ad lamentum penitentie redirentſi nulla eēt exempla bonorum q̄ eoruꝫmentem traherent. ¶ Item ſciēdū ꝙ ēhomini valde meritorium dare bonumexemplum ⁊ bonam doctrinam alijs.Quia ex hoc gaudium ⁊ meritū eorumaugmentatur quotidie in celo Und̓ Ceſarius. Quantis exempla vere humilitatis ⁊ perfecte charitatis oſtēderis. cūtantis ⁊ ꝓ tātis eterna p̄mia poſſideb̓.I ¶ Scd̓m eſt corriꝑe delinq̄ntemin fraterna charitate dicēdo. Tu qͥs esqui audes deū ad iracūdiā ꝓuocare. ꝓximū ſcādalizare. ⁊ teip̄m in corꝑe ⁊ aīadānare. Time deū: ⁊ noli hāc rem peſſimā perpetrare. Un̄ Apl̓s. Non vocauit nos deus in immundiciā: ſed in ſanctitatem. Et talis correctio debꝫ fie̓i cūlenitate non clamoroſe: alias eſſet plusconfuſio qͣꝫ correctio. Math. xviij: Sipeccauerit ī te frat̓ tuꝰ: corripe eū int̓ te⁊ ip̄m. Itē dꝫ fieri ex charitate: nō ex indignatōe vl̓ ex ꝯtemptu. ⁊ cū vtilitate illius quē corrip̄is: ſic ꝙ non q̄ras oſtētatōem. ſeu poteſtate: ſꝫ illiꝰ vtilitateꝫ. Utaut correctio frat̓naͣ fiat cū lenitate ⁊ excharitate. tūc ille qͥ vult corrigere aliū debet quinqꝫ conſiderationes ſeruae̓. qua

rum tres ponit Augꝰ. ſuꝑ illd̓ Mat̓. 7Hypocrita eijce pͥmo trabē d̓ ocl̓o tuoReliqͥs duas ponit Gregoriꝰ in moral̓Primum eſt ꝙ debet conſiderae̓ ſi eſt eiſimilis. id eſt. ſi eſt in eodem peccato velequali vel maiori. tunc maxime ſi eſt peccatum notorium: non debet om̄ino corrigere: ſed ſeip̄m prius debet emendae̓.⁊ tunc eū ad penitentiā commonere. alias poſſet ſibi dici illud ad Roman̄. ij.Quid alium doces: teipſum non docesAuguſtinꝰ. Iudex in nullo eoꝝ ſit iudicandꝰ que in alio iudicare eſt paratus.Qui enim ex officio tenetur corrigere delinquentes non debet hoc facere in peccato mortali: ſꝫ ad minꝰ debet pͥus ꝯte̓ide peccatis ſuis. Si autem non eſt ſimilis: tunc debet ſecundo cōſiderare ſi aliquando fuit ei ſimilis: ⁊ tunc ſicut nolebat deſpici: ſed compaſſionem ei impendi. ſic nec debet fratrem ſuum peccanteꝫ⁊ penitentem deſpicere. ſed cōpaſſioneꝫ⁊ miſericordiam ei exhibere. Eccl̓i. viij.Ne deſpicias homineꝫ auertentem ſe apeccato. ⁊ non improperes ei Memētoqm̄ ſumꝰ oēs in corruptōe: Si āt nō esei ſimilis: neqꝫ aliquando fuiſti: tunc debes tertio cogitare ꝙ potes ei fieri ſimil̓in futuro. Et ideo ratione talis dubij n̄debes ſuꝑbire: ſed delinquētibꝰ ꝯdeſcēdere. i. Coꝝ. x. Qui ſe exiſtimat ſtare videat ne cadat. Auguſtinꝰ. Nemo ē qͥ ſecurus eſſe poſſit in hac vita q̄ tota tēptatio noīat̉. Si aūt nō es ſil̓is ei nec ei vnqͣꝫ fuiſti ſil̓is: ⁊ de dei bonitate ꝯfidis ꝙnūqͣꝫ eris ei ſimilis tūc debes quarto videre ſi ille qui ſic eſt rep̄hēſibilis ſit ne inaliqͦ cōmendabil̓ Si ille qͥ habet tot defectus aliquos etiā habeat ꝓfectus Ettunc ratione bonoꝝ illoꝝ que habet debet ſupportare eū in his q̄ minus habetUn̄ Apoc̄. ij. volens apl̓s rep̄hēde̓ epiſcopū in epheſo. Primo ponit quoddāviciū quod habuit dicens. Habeo contra te pauca qꝛ charitatē tuā pͥmā dereliquiſti. Sed ſtatim ponebat quoddaꝫ