¶ Se peccato
Un̄ etiā Gregꝭ. in moral̓. Qui nūc male ſe in voluptatibꝰ dilatat. illū poſtea inſupplicijs pena anguſtat. ¶ Quinto cūqͥs ītātū diligit cibū ꝙ appetitꝰ delectationis eſt cauſa final̓ ⁊ pͥncipalis ſumendi cibum delectabilem. Et ſic preponittalem delectationem deo qui principal̓⁊ finalis cauſa debet eſſe ī omnibꝰ operibus. Et talem delectationeꝫ querunthomines voluptuoſi qui ſolū ẜm corpꝰviuunt. ⁊ curā carnis in deſiderijs perficiunt. Unde apoſtolꝰ Si ẜm carnemvixeritis moriemini. De quibus etiamdicit. Hyeronimꝰ ī epl̓a. Difficile. īmoimpoſſibile eſt: vt preſentibus quis ⁊ futuris fruatur bonis: vt hic ventrem ibimenteꝫ impleat. ⁊ de delicijs trāſeat addelicias. Sciendum tamen cum quiseſurit: ⁊ ſic eſuriendo comedit ⁊ delectat̉in cibo: non eſt peccatum. quia hoc ē naturale cuilibet animali. Iteꝫ ſi quis preparat cibum ea intentione: vt euꝫ ſumere poſſit. quia aliter non poſſet. hoc iteꝝpoteſt fieri ſine peccato. Un̄ Augꝰ. deverbis domini. Utantur diuites conſuetudine infirmitatis ſue. ſed doleantſe aliter non poſſe Melius enim facerētſi aliter poſſent. Ergo quilibet chriſtianus cibum ſibi preparatum debet cumgratiarūactione accipere. nec nimis auide comedere. nec nimis delicata cibariaappetere. ſed neceſſitatem cibariorum accipere. ⁊ ſemper in deum corde attendere. ſi non ſemper actu tamē habitu. vnde beatus Auguſtinus de verbis dn̄i.Siquid manducas ⁊ bibis ad refectionem ⁊ recuperationem membrorum. etgratias agas ei qui tibi mortali hec ſuffragia tribuit. cibꝰ tuus ⁊ potus tuꝰ laudāt deum.¶ De multiloquio ⁊ alijs filiabꝰ gule.Equitur de filiabus ipſius gule. Quarum prima eſt multiloquium. ſcilꝫ detractio. vituperatio vel alia verba inania ⁊ ſuꝑflua. quādo enim repleti ſunt: tūc detrahūt. tunc
rident. tunc diſſoluūtur ⁊ fluunt ad iutilia: ſic ꝙ vix os cuſtodire poſſūt. ꝟſusPoſt vinū verba: poſt imbrē naſcit̉ herba. ¶ Nota ꝙ a multiloquio deberenthoīem cohibere quinqꝫ. Primū qꝛ ml̓tiloquiū hoīem audiētibꝰ odioſū redditUnde quidā ph̓s int̓rogatꝰ qūo poſſꝫhomībꝰ placere. rn̄dit. Si geſſeris optima ⁊ locutꝰ fueris pauca. Scd̓m qꝛ ēſignū ſtulticie. Unde ſcriptū eſt Eccl̓. xStultꝰ verba multiplicat. ſic ecōuerſotaciturnitas eſt ſignū ſapiētie. Un̄ Seneca. Taciturnitas hoī ſtulto ꝓ ſapientia reputat̉. Tertiū qꝛ multiloquiū impedit conuerſionē hominis ſic ꝙ nunqͣꝫad veꝝ ꝓfectū perueniet Un̄ Iob. Nūquid ꝟboſus iuſtificabit̉. Un̄ etiā Iacobi. pͥ. Qui putat ſe eſſe religioſum nōrefrenans linguā ſuā: hmōi vana eſt religio. Quartū qꝛ in multiloquio nō deerit pcc̄m. Eccleſiaſ. 20. Qui ml̓tis vtit̉verbis: ledit animā ſuā. Sic econuerſoqui odit loquacitatē extinguit maliciā⁊ qui cuſtodit os ſuū: cuſtodit aīam ſuāQuintū qꝛ reddituri ſumꝰ rōem de verbis ocioſis. Math̓. 12: De om̄i ꝟbo odioſo qd̓ locuti fuerint hoīes reddituri ſiꝭdeo rō em̄. Sciendū circa p̄miſſa ꝙ qndo hoīes in ip̄o ml̓tiloquio cadūt ex ꝓpoſito in verba turpia puta detractōesvel aliqua que ſūt ꝯtra honorē dei: vl̓ īnocumentū ꝓximi. ſemꝑ eſt pcc̄ꝫ mortale. qn̄qꝫ tamen pōt eſſe veniale qn̄ procedit ex naturali garrulatione alicuiꝰ.ne pcc̄o tn̄ forte nunqͣꝫ eſt. qꝛ in multiloquio non deerit pcc̄ꝫ. Nec reputat̉ mitiloquiū ſi quis ad laudē dei vel ad edifucatōem ꝓximi p̄dicādo vel docendo verba quantūcunqꝫ multa dicit. ſicut patetꝑ btm̄ Auguſtinū. xij. de ciui. dei. c. vl.¶ Secunda filia eſt immūdicia: q̄ ſoletprouenire ex gula. vt eſt vomitus ⁊ fetor⁊ eructationes ⁊ pollutiones nocturne⁊ luxurie. Quia venter eſtuans meritoſpūmat in libidinē. ⁊ tales de maneſteſicut ſepulchrum fetidum. Undepſal.