gulexviii

⁊ corpus ſcienter nimis ad rebellionemſpūs ⁊ ad carnalia vicia incitat̉: ita ꝙ homo certitudinaliter ſcit ꝙ ſumptis talibus cibarijs vel in tanta quātitate ipſenullo modo poteſt perſeuerare niſi peccata mortalia incidat. credo ꝙ ſit peccatum mortale. quia ille voluntarie p̄cipitat ſe in periculum. De ebrietate autemſciendum ꝙ quia directe vſum ratōnisimpedit ⁊ vehementiꝰ qͣꝫ comeſſatio cuꝫtn̄ bonum humanū fundet̉ in vſu rationis doctores tenent cōmuniter ꝙ ebrietas ex genere ſuo peccatum mortale eſt.quādo hōqui īebriat̉ ſcit ꝓ certo potuꝫeſſe inebriatiuū ⁊ tamen ſcient̓ immoderate ⁊ volūtarie ſumit illū. Secus tamēſi neſciret potū eſſe inebriatiuū vel tā ſubito inebriatiuū: vl̓ nō credidit nec intēdebat ex ꝓpoſito eū ſumere immode̓ate:tūc ſic p̄t eſſe pcc̄m veniale. Et credo ꝙminus ſit pcc̄m ebrietas in his qui habent debilia capita qui citiſſime ex potumodico inebriant̉: nō tamē audeo dicete quin in eis ſit pcc̄ꝫ mortale. Et fortein aliquo tāto viliores reputant̉ illi ī moribus ⁊ ex natura male diſpoſiti quātocitius ⁊ faciliꝰ vſum rōnis ⁊ bonū humanū amittūt. Et cū debilitatem ſua multotiens experiant̉ ꝙ ſibi nō cauēt. Et ꝓtanto etiā ebrietas p̄t eſſe in eis grauiꝰpcc̄m̄ ꝓ quanto eſt magis ꝯtinua. qꝛ ſicin habitu deducit̉. ⁊ ip̄i peccare vidēturex habitu ⁊ non ex paſſione aliqͣ vl̓ ignorantia. Ebrietas valde deteſtanda eſt.quia non ſolū eſt pcc̄m mortale ẜm genus ſuū: ſed etiā maximū pcc̄m. ⁊ ml̓torū pcc̄oꝝ cauſa. Un̄ origenes omel̓. 27Ebrietas eſt mr̄ oīm vicioꝝ. ſic̄ econuerſo ſobrietas eſt mat̓ oīm virtutū. Itemebrietas facit de hoīe beſtiā. de robuſtoinfirmū. d̓ prudēte inſanū. Un̄ Amb̓.in li. d̓ pnīa. Ebrioſus cū abſorbet vinūabſorbet̉ a vino. abominat̉ a deo. deſpicit̉ ab angelis. deridet̉ ab hoībꝰ. deſtituitur a ꝟtutibꝰ. ꝯfundit̉ a demonibꝰ Sciendū ꝙ valde ꝑiculoſum ⁊ ſtultū eſt ine-

briari. qꝛ ebrioſus cōparat̉ aīali irrōnali. Contra qd̓ dicit pͣsͣ. Nolite fieri ſicutequus ⁊ mulus quibꝰ non eſt intellectꝰQuia hō ꝑ rōnem differt ab alijs aīalibus irrōnabilibꝰ. Unde Ariſt. 7. politicoꝝ. Int̓ oīa aīalia homo ſolꝰ hꝫ rōeꝫItem ꝙ dānoſum ⁊ ꝑiculoſuꝫ ſit hoīeꝫinebriari. pꝫ ex hoc qꝛ ſi hō in tali ebrietate occidit̉. vl̓ alias quacūqꝫ morte moritur. eternalit̓ dānabitur. et eſt ꝑiculoſiſſima mors. qd̓ ꝓbatur ex eo. qꝛ cū homo ex deliberatōe ⁊ ꝓpoſito inebriatur:tunc peccat mortalit̓. ⁊ illud pcc̄m nonremittit̉ ſine vera ꝯtritōe: ſed interim ꝙē pͥuatus vſu rōis non pōt ꝯteri. ergo ſiſic moritur: nunqͣꝫ ſaluabitur. Secꝰ eſt:qn̄ homo rōnalis ſubmergit̉. vel aliasocciditur: tunc in momento p̄t cōteri depcc̄is ſuis. ⁊ ſaluari. Un̄ Augꝰ. Ebrietas aufert memoriā. diſſipat ſenſuꝫ. cōfundit intellectū. concitat libidinē. om̄iamēbra debilitat. vitā diminuit. ⁊ oēmſalutē ext̓minat. qual̓ aūt erit pena guloſorum. ⁊ potꝰ ebrioſoꝝ pꝫ ꝑ tale exemplū. K ¶ Legit̉ ꝙ quidā miles frequent̉ inebriebat̉. ⁊ cū quodā cruſibl̓oad dedicationes iuit. ⁊ tabernas freq̄ntauit. ſed de eccl̓ia ⁊ indulgētijs modicūcurauit. Qui poſtmodū infirmatuſ rogatꝰ eſt a deuota filia ſua: vt ei pꝰ mortem appareret. ⁊ ſtatum ei indicaret.Poſt obitum eius infra. xxx. dies apparuit: cruſibulū in manu habuit. ⁊ ignitꝰex toto fuit. ⁊ filia eius ꝑterrita queſiuitquis eſſet ⁊ quid cū cruſibulo vellꝫ Quirn̄dit pat̓ tuꝰ ſum. ⁊ in iſto cruſibulo habeo potū meū. De quopsͣ. dicit Ignisſulphur ſpūs ꝓcellaꝝ ꝑs calicis eorum:Tunc ſecūdo queſiuit. vtꝝ ſibi ſuffragari poſſet. Rn̄dit no. īmo nec oēs ſanctiin celo qꝛ ſententia euāgelij data eſt ſuꝑme. vbi d̓r. Ligatis manibꝰ ⁊ pedibꝰ ꝓijcite eū in tenebras exteriores vbi e̓it fletus ⁊ ſtridor dentiū: Tunc clamae̓ incepit ter. ve ve ve Ue in amaritudine. vein multitudine: ve in eternitate penarū.

T 3