De peccato
ſumit cibum illicitū ſiue ꝓhibitum. ſicutadā in paradiſo comedit cibum illicitū⁊ ſibi ꝓhibitū. ideo expulſus eſt. Sic ſimilit̓ ſi quis comederet carnes vel etiaꝫlacticinia in quadrageſima cibum illicitum ⁊ ꝓhibitū cōmederet. ¶ Circa qd̓queritur: a quibus cibis ieiunantes debent abſtinere. Reſpōdeo ẜm Thomāſcd̓a ſcd̓e. q. c. 47. In ieiunio quadrageſimali int̓ dicuntur vniuerſalit̓ oua etom̄ia lacticinia. In alijs aūt ieiunijs ſtediuerſe conſuetudines. quas quiſqꝫ obẜuare debet ẜm mores eorum int̓ quosꝯuerſatur. diſt. 4. deniqꝫ. Eſus auteꝫgeneralit̓ carniū in om̄i ieiunio ꝓhibitꝰeſt. quia generaliter magis delectabiliseſt. ⁊ ad humorem luxurie magis cooperatur. Unde ⁊ in ſexta feria neceſſe eſtabſtinere a carnibus ⁊ in ſabbato ẜꝫ generalē ꝯſuetudinē. extra de obẜ. ieiu. c.Conſiliū Cōcordat Hoſtien̄. Sciēdūꝙ quilibet homo tenetur totaꝫ quadrageſimā ieiunare cū cibo quadrageſimaliqui ſani ⁊ fortes ſunt. ⁊ vti bene poſſunttali cibo. ſecus eſt de illis qui ſunt infirmi ⁊ debiles. vel etiā mulieres pregnātes ⁊ lactātes pueros: vl̓ etiā in puerperio exiſtentes. quia ſi neceſſitas debilitatis corporalis impedit eas non teneturieiunare. immo ſi timeatur ꝓbabiliter d̓periculo eaꝝ vel aborſu: non ſolum pn̄tſed tenētur ſoluere ieiunia. Tertio mōquādo quis ſcient̓ cibū ſibi nociuuꝫ inviribus ⁊ in corꝑe comedit ꝓpter ſolamdelectatōem qua non vult carere: talisgrauiter peccat. qꝛ facit contra charitatem qua homo tenet̉ ſe in deo diligere.⁊ vires ſuas preſeruare: vt deo diutiuspoſſit ẜuire. psͣ. Fortitudinē meā ad tecuſtodiā. Contra hͦ talis fac̄ guloſus etvoluptuoſꝰ qͥ vires corꝑis debilitat ſciēter. ⁊ vitam ſibi abbreuiat. ſumendo talem cibū vel potū qui nō cōpetit ſue nature. gͦ tātuſ poſſet eſſe appetitꝰ illicitusad talē nociuū cibū vel potū ꝙ hoguit̓ īhoc deo offenderet. Aliqui ꝟo dicunt.
Scio hoc nō cōpetit mihi comedere velbibere cū tn̄ eque bene ſumūt. quare tūcſumis ſi nō ꝯuenit tibi. Reſpōdeo vt ſatiſfaciā appetitui ⁊ delectationi. Sciendū tn̄: ꝙ oīs cibus creatus eſt ad ſuſtentatōem nature: vt inde hō deo ſeruiat.Ergo ſi vnus cibꝰ tue nature non conuenit: tunc bonitas dei creauit diuerſa cibaria: vt ſic te cū cibo tue nature competenti cibare poſſis. Item qui ſeſſioneslongas faciunt ⁊ comeſſationes ⁊ cōuiuia ꝓpter ſocietatē ⁊ cōplacentiā hoīm:ꝙ poſtmodū qn̄qꝫ infirmant̉. vel etiamqn̄qꝫ citiꝰ moriūtur ex talibꝰ longis ſeſſionibus ⁊ ſuperfluis comeſſationibꝰ Etetiam poſt ſunt indiſpoſiti in ẜuitio dei.⁊ negligunt ſalutem aīe ſue. ⁊ tales etꝭgͣuiter deum offendūt. Sil̓r illi peccātqui talia conuiuia faciunt. Und̓ AugQuicunqꝫ ad hibendū ꝓnus fuerit: vl̓in conuiuio ſuo alios adunauerit ꝓ ſe ⁊ꝓ ip̄is in die iudicij reus erit.¶ Quarto qn̄ quis ſumit cibū licituꝫ ⁊ſanū. ſꝫ excedit in nimietate: ſic ꝙ perdatrōem̄: vel nauſeam hꝫ vel vomitū ꝓpt̓ ſuperfluā crapulā. ⁊ talis etiā grauit peccat. Circa qd̓ ſciendū ẜm Henricū d̓ firmaria. Quicunqꝫ inebriat̉ vel qui excedit menſurā in comedendo: ſi hoc facitcū ꝓpoſito ⁊ intentōe peccat mortaliter.Secus eſt ſi fit ignorant̓ ⁊ ſine ꝓpoſito.et ſi caſu euenerit. vel ex fortitudine cibivel potus vel fragilitate ſumentꝭ tūc emveniale eſt. Sciēdum ẜm Her. d̓ ſchiliditꝫ ꝙ qn̄ quis tantū ſumit de cibor potu ꝙ vomitū ſequi oportet. vel aliā inordinatōem. vel tātum ſuꝑflue ſumit cuꝫſuo grauamine etiā ſine vomitu. vnd̓ deberent ⁊ poſſent plures alij ſuſtētari. cforte fa me periclitātur vel forte magnaedia ꝑurgentur. credo ꝙ in talibus calibus cōtingant pcc̄a mortalia. qꝛ manifeſte patet ꝙ talis cōmeſſatio fit contracharitatem dei ⁊ ꝓximi. Ite d̓ nimia ſūptione cibi ẜm eundem doctorem quando tanta eſt ꝙ ꝓpter eam ratio abſoībet