xviiigule

ſit. cum intrauerit: nonne ſi ſpecula haberemus in ventre d̓ cibis precioſis erubeſceremus. Scd̓o. qꝛ erunt duo ꝯtravnum. ſcꝫ corpus ⁊ cibus delicatꝰ cōtraſpm̄. Sufficit em̄ ꝯcupiſcentie maliciaſua: vt non plus per delicata cibaria accendatur. igitur ſumenda eſt neceſſitas⁊ non ſuꝑfluitas. Quia ẜm apl̓m. Caro concupiſcit aduerſus ſpm̄. Tertio qꝛqui conſueuit vti cibarijs precioſis poſtmodū ſemꝑ vult ea habere. Ergo puerinon delicate nutriendi ſunt. tuꝫ qꝛ ex hͦſepius infirmant̉ ⁊ debilitant̉. ⁊ quādoqꝫ moriunt̉. tum quia in ſenio etiā taliavolunt habere conſueta. Unde Salomon ꝓuer. 22. Adoleſcens iuxta vitamſuam graditur: ⁊ cum ſenuerit: non recedit ab ea. Unde etiā Ariſto. dicit. 7.pol̓. Pueros eſſe ſine vino eſt bonum.¶ Tertiū qd̓ eſt reprehenſibile eſt quādo aliquis ſumit nimis. vt legit̉ d̓ zodomitis. Gen̄. 18. Sicut eī pluuia nimismagna nociua eſt ſic etiā nimis paruanon valꝫ. ſic quiſquis ꝓuidere ſibi diligeter debet ꝙ non nimis multum ſumat.ne cibus aggrauet corpus. ⁊ ſuffocet ratōem̄. nec etiā nimiſ modicū: ne corpusnimiū debilitetur: ſed in medio cōſiſtitvirtus. Unde Ariſto. ij. eth̓. Mediuꝫin omnibꝰ eſt laudabile. Quia ẜm Hugone de ſancto vict̉. Caro ſic nutriendavt eſt ſeruiat. ⁊ ſic domāda eſt vt nō ſuꝑbiat. E ¶ Quartū quod eſt rep̄henſibile eſt. quādo quis nimis auide⁊ ardenter ſumit cibū Signū autē huiꝰauiditatꝭ eſt quādo ſic animꝰ homīs adcibum tato ardore concupiſcētie trahit̉vt nihil ſinat hoīem de deo cogitare velde alijs bonis. ſed effundit ſe ſuꝑ cibuꝫtanqͣꝫ brutū animal. ⁊ hoc vtiqꝫ non eſtbonum. nec rationabile ꝙ homo fūdatſe ſuper cibū vt animal irrationale. Etetiam corporaliter nocet quia ad ſanitatem corporis valet ꝙ cibus honeſte ⁊ ordinate ⁊ moderate ingeratur. quia tanio faciliꝰ ⁊ ſalubrius digeritur Ergo cō

tra iſtam auiditatē bonum eſt ⁊ laudabile. ꝙ quilibet homo ante ſumptiōem cibi ad minꝰ dicat vnū Pater noſter. ⁊ ante ſignum crucis faciat qͣꝫ cibū ſumat.Exemplum de moniali que ī horto comedit lactucā ſine ſigno crucis. ⁊ ſic diabolum cū lactuca comedit. Unde dicitbeatus Gregoriꝰ in dialogo ſuo. ꝙ quidam cōuerſus bibit vinum in ciuitate ſine licentia ⁊ ſine ſigno crucis. et ſic diabolum cū vino bibit. Et in pͥncipio menſe homo debet cogitare d̓ pauperibꝰ. ſicꝙ vellet ꝙ quilibet pauper intm̄ habet:⁊ debet eis impartiri elemoſynā ſuaꝫ d̓menſa ſua in quātū facultas admiſerit.Unde Catho. Dum ſedes in mēſa pͥmo de paupere penſa. Tunc bene prandet̉ cum chr̄s adeſſe videt̉. Et infra pͥndium dum ſedent in menſa debēt loquide bonis ⁊ honeſtis ⁊ deificis. ⁊ debentcaue̓ verba ſcurrilia mūdana ⁊ detractoria. Exemplū legitur. ꝙ quidā diueſ inuitauit vicinos ⁊ cognatos ſuos locādoeos in vna menſa. ⁊ in alia menſa etiampauperes collocauit: ⁊ vnꝰ inter pauperes qui fuit ſanctꝰ homo vidit in principio menſe quādo benedictōeꝫ dixer̄t. etpͥma duo fercula comederunt angeloscircūdare diſcūbentes. quia loquebāturde deo. Et poſtmodū ceperunt loqͥ mūdana ⁊ conſequent̓ vitioſa ⁊ detractoriatunc demones affuerūt ⁊ diſcūbētes circūdederunt. ⁊ angeli fugier̄t ab eis ⁊ dederunt locū demonibꝰ. Tunc fleuit illeſanctꝰ homo Poſtmodū iteꝝ ī fine menſe ceperunt loqui de deo ⁊ de bōis. ⁊ tūcangeli redierunt ⁊ demones fugierunt.tunc ille homo hoc videns cepit alacrit̉ride̓. Tunc poſtmodū int̓rogaueruntillum bonū hoīeꝫ quare fleuiſſet. ⁊ poſtmodum riſiſſet. ⁊ ip̄e manifeſtauit eis eaque vidit. ⁊ exhortatus eſt eos vt vbicūqꝫ eſſent cum hoībus cōgregati libenter deberent loqui de deo ⁊ honeſtis Inſignum huiꝰ dicit chriſtus in euangeliovbi duo vel tres congregati ſūt in noīe

T