¶ De peccato
meo ibi ſum in medio eoꝝ. Itē poſt mēſam tunc quilibet dꝫ dicere gratias. ⁊ regratiari deo de bonis ꝑceptꝭ Un̄ apl̓sEphe. v. In omnibꝰ gr̄as agētes Unde Augꝰ. de verbis dn̄i. Si quid manducas ⁊ bibis ad refectionem ⁊ reparationem membrorū: ⁊ gr̄as agens ei quitibi tribuit mortali ⁊ fragili hͨ ſuffragia:cibus tuus ⁊ potus laudant deum Exhis patet. ꝙ homo qn̄qꝫ poteſt vti precioſis cibis ſine peccato ⁊ aliꝰ in groſſiscibarijs poteſt offendere deum ⁊ delinquere. Und̓ Augꝰ. de doctrina chriſtiana. Poteſt eſſe vt ſine aliquo vicio crapule vel voracitatis p̄cioſiſſimo cibo ſapiens vtatur. Inſipiens aūt fetidiſſimagule flamma in viliſſimuꝫ olus inardeſcat. Item Augꝰ. Non propter porcumſed propter pomum mortem pͥmus homo inuenit. Et eſau primatū ſuū nō ꝓpter gallinā ſed ꝓpter lenticulaꝫ perdiditEt legimus regem noſtrū nō de carne.ſed de pane eſſe temptatum. ¶ Quintum quod eſt reprehēſibile eſt nimia ſtudioſitas ⁊ ſollicitudo preparādi cibariaAliqui quaſi per totam diem occupantur circa p̄parationem cibariorum ventris ꝙ vix vel nūqͣꝫ vnā miſſam poſſuntaudire. ſed ⁊ de cibarijs anime modicūvel nihil curant. Aliqui etiam ⁊ ſi per ſenō faciāt: tamē oportet ꝙ ancille ⁊ familia tm̄ occupent̉ circa illa ꝙ negligūt miſſam ⁊ ẜmonem. ⁊ raro pn̄t intrare eccleſiā pͥncipaliter in die dn̄ica. cū tamē quilibet teneatur illa die audie̓ integrā miſſā ſub precepto eccl̓ie: ⁊ talis neglectō redundat in dn̄os illoꝝ qͥ ſic eos occupātUn̄ Hugo in ſuo clauſtr̄. Quidam ſuperſticioſum nimis in preparandis cibis ſtudiū adhibent decoctionuꝫ frixariorum ⁊ condimentoꝝ genera excogitanteſ. modo mollia. modo dura. modo frigida. modo calida: modo cocta. mō aſſa: modo pipere. mō allio. modo ciminomodo ſale cōdita. ẜm conſuetudīem p̄gnantiū mulierū deſiderantes. ⁊ cū tan-
ta ſollicitudine p̄parātur: vt deuoratisquatuor vel quinqꝫ ferculis prima nonimpediunt nouiſſima: iſti habēt colereventrem ſuū tanqͣꝫ deū. Et tales guloſiraro vel nūqͣꝫ cōtenti ſunt de cibarijs ipſis preparatis Etiam quādo vxor vl̓ familia fecerūt oēm diligentiam ſuā in p̄parādo cibaria: tūc adhuc cōquerunt̉ ⁊murmurāt. Aut ſūt nimis falſa. aut nimis frixa. aut nimis mollia. aut nimisdura. ⁊ ſic de alijs. Si aliqua negligentia notabil̓ cōmiſſa eſt preparādo cibaria: tūc iraſcunt̉ maledicēdo vxori ⁊ familie. Inſuꝑ qn̄qꝫ blaſphemāt ⁊ volūt ſcutellas ip̄is .ſ. vxori ⁊ familie ad collū ꝓijcere. Tales cogitare deberēt ꝙ d̓s id̓oꝑmiſerit illā negligentiam fieri: vt recognoſceres te non eſſe dignum comederecibaria bn̄ preparata. qꝛ forte es peccator mortal̓. ⁊ antea ingratus fuiſti deod̓ bonis cibarijs: qͥ ex ꝓuidentia diuinahabuiſti. vl̓ etiam quia antea in bene p̄paratis cibarijs exceſſiſti. ⁊ deum offendiſti. Et ergo deus iam punit te in illisqͥbus peccaſti. īmo qn̄ recognoſcꝭ te eſſein peccato mortali. tūc ſcire debes ꝙ nōes dignꝰ comede̓ panē ⁊ bibe̓ aquaꝫ adſaturitatem. ſed vix debes ſumere purāneceſſitatem ad ſuſtentatōem natue̓ Etratio huius eſt quia peccator indignioreſt omnibꝰ creaturis. ergo nō eſt dignꝰhabe vſum alicuius creature qͣs id̓o d̓screauit vt hoīes vſum illlarū creaturaꝫhaberent. ⁊ deo de hoc gr̄as agerēt ⁊ eẜuirent. Sꝫ heu tales pcc̄ores ⁊ guloſihomines plus conſumunt de creaturisqͣꝫ boni homines de quo deo nunqͣꝫ velraro regratiant̉: nec ei ſeruiunt. ſꝫ potiꝰmundo ⁊ diabolo ſeruire volunt. de quibus omnibꝰ ſic viſis diſtrictā rationemreddituri ſunt deo. Ex qͦ ſeqͥtur ꝙ merito nullus debet de cibarijs murmurarevel blaſphemare. ſꝫ pro peccatis ſuis deberet hoc ſuſtinere ⁊ cogitare: ꝙ chriſtpro peccatis noſtris in cruce pēdens cōmedit ⁊ bibit amarum cibū ⁊ potū.