¶ De ſeptimo
poſteꝝ faciēdū. aa ¶ Querit̉ vtꝝ liceat acciꝑe mutuum ſub vſura. Rn̄deoẜm Thomā ſcd̓a ſcd̓e. q. 78. Nō lꝫ aliquē īducere ad mutuādū ſb̓ vſura: lꝫ tn̄ab eo qͥ ꝑatꝰ eſt face̓ et qͥ exercet vſuras:Mutuū acciꝑe ſub vſurꝭ ꝓpt̓ aliqd̓ bonū: vt ē ſubuetio ſue neceſſitatꝭ vl̓ alterius. ītelligit Udalricꝰ non ſolū d̓ neceſſitate vtilitatis quā aliqͥs cōſequit̉ agendo negocia ſua. Sꝫ hac vtilitate ceſſante puta cū reciꝑet ꝓpt̓ ludū alee vl̓ hmōitūc ſcd̓m eundē acciꝑe ad vſurā: ē pcc̄mmortale. bb ¶ Querit̉ vtrū liceat dona vl̓ elemoſynas ab vſurarijs recipere.Reſpondeo ſcd̓m Udalricū ſic: niſi perhoc efficiantur non ſoluendo. Naꝫ tuncqui reciperet ab ipſis teneretur eis reſtituere. vel illis a quibus ipſi receperunt.Secus itaqꝫ ſi habent alia p̄ter vſuras⁊ per hoc non efficiuntur non ſoluendocc ¶ Queritur vtrū maritū liceat recipere dotem a patre vxoris ſue qui eſtvſurarius. Reſpondeo ſcd̓m Guil. Sipater non ſufficit ad ſoluendum que devſura habet: ⁊ maritus ſciens volūtatēvel habens ignorantiam craſſam cōtraxit cū filia nō debet reciꝑe dotē a tali patre. Si aūt nō putabat ſoceꝝ eſſe vſurarium vel alias eſſet ſoluendo: qui tn̄ nōerat: pōt dotem in ſolutōe recipere. licetpoſtmodum ſciat veritateꝫ. Hec Guil.Tutiꝰ āt d̓r ꝙ ſciēs ꝟitatē n̄ recipiat dote. aut ſi recipit reſtituat ill̓ qͥbꝰ pat̓ tenebat̉. Si āt in ꝟitate ſocer d̓ alijs boniserat ſufficiēs ad ſoluendū: tūc gener īdubitant̓ p̄t dotē reciꝑe. dd̓ ¶ Itē q̄rit̉vtꝝ liceat creditori reciꝑe debitū qd̓ vſurarius ei debet. Reſpōdeo ſcd̓m Guil.Si bona fide credidit ei pecuniaꝫ vt exilla cōmodum ſuū faceret. ⁊ lucrādo forte ſe ex ealiberaret. reciꝑe poteſt qd̓ mutuauit: ⁊ ſi ille alias non ſufficiat vſurasſoluere. Si vero alia cauſa credidit puta ad ludendum in alea: vel dādū meretrici authiſtrioni: non debet debituꝫ abillo recipere qui necyſuras extortas ſuf rent̉ ſed diſꝑgerent̉. ⁊ quare eos eccui
ficit reſtituere. ee ¶ Notandū eſt etiāꝙ eccīa tantū deteſtat̉ vſurarioꝝ voraginem ꝙ eam reſtrinxit om̄i modo quo potuit. hoc patꝫ quia ꝯtra eoruꝫ ſolutōemmultiplex remediū adhibuit. qꝛ ſi ꝓmiſiſſet aliquis vſuram ſoluere: cogi nō debet ad ſoluendum. quia vſure ſunt indebite. extra de vſuris. ca. Debitores Qqͥcunqꝫ iudexſentētiam daret ad ſoluēdum vſuras excōmunicatōis ſentētiamincurreret Itē ſcd̓m remediū eſt: ꝙ poſtabſolutōem p̄t eas repete̓: ⁊ vſurariꝰ tenet̉ ſibi reſtituere q̄ ꝑ vſuram ab eo recepit: ¶ Circa qd̓ queritur. vtrū vſurarūus teneat̉ ad omnia damna Reſpōdeoẜm Raymūdū: tenet̉ ad om̄ia damnaq̄ ille ꝓpter ſolutōnem vſure paſſus eſt.vt ſi domū ſuam ꝓpter hoc vilius vēdidit. ⁊ ſi aliam cōduxiſſet aut ſi ꝓpter hocalia bona ſub vſura queſiuit. Tertiumꝙ ſi nō vult reſtituere: tūc pōt iudici vealij prelato denūciare. ⁊ iudex ſiue talisprelatus ex officio ſuo poteſt illū cogeread reſtituendū. ¶ Sciendū ꝙ antiquitus vſurarij fuerūt ab alijs hoībus valde deſpecti ⁊ cum hoc rari. Un̄ narratGuil. lugdunenſis in ſumma viciorū ꝙantiqͥtus quandoqꝫ in vna tota ciuitate vix inueniebatur vnus fenerator. ⁊ ille nō fenerabatur niſi data fide ꝙ nō publicaret̉: de quo cum certitudinaliter cōſtaret eum eſſe vſurarium. tūc ampliusdicebatur domus eius domꝰ diaboli.et ſic de alijs rebus eius. Oſculū pacisnon dabatur ei in miſſa. ignis a vicinisſuis in domo eius nō ſumebatur: puerad eius occurſum paueſcebāt ⁊ in alterutrum cū digito demonſtrabant. Nūcvero noſtro tēpore fiunt tales cubicularij principum. ⁊ ab hoībus eis aſſurgit̉quod tamē eſt abſurdū ⁊ abhominabūle multum. ff Sedecimi ſunt illi qͥrecipiūt dona ⁊ munuſcula a iudeis Cca quod notāda ſunt hic duo Primo qͥre deus noluit vt iudei penitus ꝯſumc-