precepto

propter tria. Primo propter peccatahominuꝫ deus hoc quandoqꝫ permittit ꝙ diabolus priuat quandoqꝫ hominem vſu aliquorum membrorum ⁊ ſenſuū ſicut viſu vel auditu et greſſu. et ſicde alijs. Et qn̄ hō hꝫ recurſum ad diabolū .i. ad illas carminatriceſ tūc ceſſata leſione membri vel ſenſus. ⁊ ſic credithō ꝙ iuuat. cū tn̄ nullū effectū naturaliter habeant talia carmina. Huiꝰ ſimile legit̉ in legenda ſancti Bartholomeide diabolo et idolo Aſtoroth. qui ex ꝑmiſſione diuina qn̄qꝫ fecit aliqͦs ad tempus ſurdos. aliqͦs cecos. et ſic de alijs.Et qn̄ hoīes inuocabant eū ⁊ eum colebant ꝓ deo vt eis ſanitateꝫ daret: tuncceſſabat torquere eos. et ſic credebāt eiquaſi eos ſanaſſet Scd̓o ꝑmittit deushoc fieri vt ꝓbetur fides in hoībus. vtqn̄ vident vel audiunt hoc fieri: ꝓ bent̓in quali fide ſint apud deū. Augꝭ dicitꝙ quiſqꝫ fidelis nō deberet eis credereetiamſi aliqn̄ eueniūt que p̄dicunt. autſanare videant̉ aliquos languidos velledere ſanoſ qꝛ hoc ex ꝑmiſſione dei fitꝙ ipſi qui hͦ audiūt vel vident: ꝓbent̉.et appareat qͣli fide et deuotione ſint apud deū Ergo cū apl̓o Ro. viij. firmo⁊ integro corde dicamꝰ Quis nos ſeparabit a charitate chr̄i ? An tribulatio.an anguſtia. an ꝑſecutio. an fames. annuditas. an gladius. an mors ⁊cͣ. Boni chr̄iani nec tormentiſ ſeparant̉ a chriſto. Tepidi ꝟo et negligētes interdumocioſis fabul̓ ſeparant̉. et ſi vel leue dannū ꝑtulerint: ꝯtinuo ſcandalizant̉. etꝯͣ deum murmurāt. et ad deteſtāda auguria redeūt. Sed fidelis hō vana iſtareſpuens: beatificat̉. iuxta illud pſalm̄.Beatꝰ vir cuius ē nomē dn̄i ſpes eiuset non reſpexit ad vanitates ⁊ inſaniasfalſas. Et oppoſitū dr̄ de vanis obẜuatoribus in alio pſalmo: qͥ ſunt in odiodei. Un̄ p̄s Odiſti oēs obſeruātes vanitates ſuꝑuacue .i. inutiliter Tertio ꝓpter pariiam fiduciam quam hō habꝫ

ad deum et firmam fidem quam habꝫad illa carmina ⁊ carmīatrices. qͥa ſi noadhiberēt fidē ⁊ fiduciā ad talia: nihiliuuarent Et qꝛ in talibꝰ ꝯfidūt et a deorecedūt cū fiducia ſua: gͦ ſunt maledictiUn̄ Hierem̄. xvij. Maledictꝰ hōquiꝯfidit in hoīe. ⁊ ponit carnē brachiū ſuum. Glo. i. in refragili. O Qꝭ illaꝟba nullā efficaciā hn̄t. hͦ ꝓbat̉. Prīoqꝛ nō hn̄t a natura. qꝛ al̓s ſꝑ iuuarent.cuiꝰ oppoſitū ſepe ꝯtingit. qꝛ qͥcqͥd īeſta natura alicui rei interim ꝙ eſt. ſꝑ ineſtſicut caliditas igni. duricies lapidi. ⁊ ſicde alijs. Scd̓o nō hn̄t a dignitate. qͥatunc Pr̄ nr̄: digniꝰ ē (qd̓ a chr̄o dictū ē⁊ inſtitutū ab eo) qͣꝫ illa ꝟba. q̄ ꝟba/ antiqͣ vetula īuenit. cui diabolꝰ hͦ inſpirauit Ergo ſi a dignitate ineſſet his verb̓efficacia. tūc potiꝰ ineſſet Pr̄ nr̄ qd̓ ē dignius. Tertio mō nō hn̄t ex inſtitutione. quia a deo illa verba non ſunt inſtituta ad illum effectum conſequendumSicut verba ꝯſecratōnis habent vimtranſſubſtantiandi paneꝫ in corpꝰ chriſti. ꝙ ſine fide effectum non habent tālia verba Et ꝙ ſolum ex firmitate fideividentur iuuare. patet per exemplum.Quia fuit quedaꝫ ciuiſſa que doluit oculos. et iuit ad ſcholas. et requiſiuit ſialiquis ſcholariū ſciret ſcribere pro oculis. ꝙ ſi eam iuuaret/ tali nouam tunicāemere vellet Tunc vnus expoſuit ſe ſcire talia ſcribere. et ſcripſit ei cedulam. ⁊inuoluit eam panniculo quodam. ⁊ dedit ei vt portaret ea circa ſe. et nullo modo aperiret. ſed firmaꝫ ſpem adhiberettunc indubitanter iuuaret. et ſic ſanatafuit in oculis. Tunc alia ciuiſſa ſimiliter dolens oculos requiſiuit quomodoipſa eēt ſanata. Et illa indicauit ei quomodo per litteram eſſet ſanata. Tuncilla inſtanter petiuit vt ſibi etiam concederet illam litteram. quam illa vix etcum difficultate magna ei conceſſit. ſictamen ꝙ nullo modo aperiret. ſed ſibieam tali modo reſtitueret ſicut ei con-