De ſecundo apoc̄. 3. Ecce ſto ad hoſtium ⁊ pulſo. ſi quis audiet vocem meā et apperuerit ianuam ad illum introibo et cenabo cum illo. et ille mecū. hec tho. De tercijs vero qui laborantin errore videntur facere quod in ſe eſt vt illuminentur ſi ſeruent ea que ponuntur ſupra caiiij. et parte ꝫ. ca. xxiiij. Sed fortaſſꝫ quecerethomo timorate conſcīe. Cū omnes ſacre ꝑagīedoctores dicant ꝙ homini facienti quod ī ſe eſteciam ſi eſt infidelis aut credens peccator det̉lumen gracie. numquid deus tali dat graciaminfallibiliter. et neceſſario. Reſpondit ibidēꝙ ſic Nam ꝙͣuis deus cogi non p̄ſſit. tamē itainmutabiliter ſe habet diuina bonitas ad donūgracie omni volenti recipere faciendo ſcꝫ quodin ſe eſt ꝙ deus det ei graciam et eciā neceſſario .i. īmutabiliter ſicut ſol immutabiliter datlumen ſuum omni volenti ſuſcipere .ſ. diſpoſitoad hoc et ſe habenti in recta diſpoſicōne ad ſolem. Ex quo patet ſaus voluntatis diuinequot non poteſt ſe negare volenti graciam ſuam recipere faciendo quod in ſe eſt. propter qd̓eciam. Auguſtinus dicit. Sicut vituperiumhumane voluntatis eſt ꝙ non vult r̄cipere; italaus diuine racōīs eſt ꝙ nō poteſt ſe ipſam negare. Cauendum tamen vt d. bern. lij. de grā