Xºſua peccata ymmo ſco ſuꝑ. iiij. d. Dia iſta qͣhomo confitetur ſacramentaliter eſt magis inpoteſtate hominis ⁊ certior ad graciā primārecuꝑādā. quia ibi nō oportꝫ niſi nō opponereobitem ad graciā quod multominus eſt ꝙͣ haberi aliꝙͣ actionem que per modū meriti de ꝯgruo ſufficiat ad iuſtificacōnē impij ſicut fierioportet in cōtricione ¶ Vnde dicit beatꝰ augꝰet allegat̉ a ingrō in. iiij. d. xvi. vt paulo antedictum eſt Paueat .ſ. penitens ne prius addominicum corpꝰ accedat ꝙͣ cōformatus ſit bona conſciencia. ſuper quo verbo dicit iterū. Alb̓tus. Homo habens graciā vel preſumens exprobabili ſigno ſe habere grāꝫ poteſt accederead corpus criſti Signū a̓tē probabile ē īqͥtſi eſt confeſſus et dicit ſibi conſciencia ꝙ pronulla re vult āplius peccare ⁊ penitenciā debito tempore libenter ſuſcipere. ¶Ad idem ē conſtātiſſime Vilh̓ ꝑiſienẜ in ſuo ſpeciali tractatu de ſacramento penitencie. ca. penultimo. vbi docet confeſſorem. quō āteꝙͣ peccator cōfiteri incipiat eum alloqui debet ſicut pr̄ euāgelicus filium inuentū qui perierat. Si inquit īhoc prepoſito venit ad confeſſorem .ſ. vt cōmittat et tradat ſe beneplacito dei. et hoc ex amore ciꝰ. Si ſe totū ꝑatꝰ ē dace ⁊ trade̓ miſc̓acōi

Rro