Ia6

pmaaccedat. ꝙͣ cōformatus bo cōſcienciat vult īqͣdicere ꝙ oīs bona cōſcīa adulti homīs habensgraciā eſt conformata. qͥa actus cōtricōīs deteſtās peccatū eſt actus meritoriꝰ. ſimiliter actꝰfidri in deum et huiuſmodi. et illis actibꝰ mouetur quādo iuſtificatur. et ſic ſtatim poſt primūmomētum contricōnis conformatus eſt boͣ cōſci-encia per opus interius meritorium licet nonexterius. Secūdū cōſolatoriū cōſcīe ⁊ efficaciꝰeſt cōfeſſio ſacramentalis. nā ẜm ſanct. tho. ⁊ſco ſuper iiij. cōfeſſio īt alios frēs. eē hūc hꝫꝙ ſi dolor cōtricōīs pnīe nō fuiſſꝫ ſufficiēs tūcconfeſſio et abſolucō ſacͣmētalis pnīe ſuꝑuenienis eius ſuppleret defectū. quia cum ipſa att̓cōne de ſe ī ſufficiēte ſufficiēt̉ delerꝫ oēꝫ morlēculpā dūmō ipē peītēs tūc nō ponͣt obicē grē ꝑꝯīſſioēꝫ actual̓ pcc̄i morl̓. Vn̄ qn̄ dd̓ corā natāꝯfitebat̉ pccm̄ ſuū dyns. peccaui ſtatī ꝓph̓a exꝑte d̓i dixit trāſtulit d̓s pccm̄ tuū. ⁊cͣ. ij. ꝝ.. 13Quoꝝ rō ē qͥa pccōr ad hoc vt r̄cupe̓t grāꝫ ⁊ſibi dimittāt̉ pccā. nō r̄qͥrit̉ ẜm p̄dcā n̓ ꝙ cū aliqͣli deteſtacōe eciā ſi illa de ſe īſufficiēs ſit nōponat obicē grē ꝓ tūc. De hoc autē poteſt hōcū ꝯfitet̉ ꝓbabilit̓ valde ſecurꝰ eſſe. qͥa poteſtvalde ꝓbabiliter ſcire .ſ. tēpore ꝯfeſſioīs ⁊ abſolucioīs ſe nō peccae̓ mortaliter ⁊ ſe deteſtari