aiō tuo triſti mos gereret̉. et ſolueret̉ queſtio fcōſim̄l ut ea q̄ de theologica cōſolacōe ſcribimꝰ qͣlit̓ eēa quibꝰ accipienda ſint vtilit̓ inſinuaremꝰ. Cōfidoin dn̄o ꝙ apud ydeotos ſollicitos de ſalute ſuā inqͥbus eſt ſimplex fides certa ſpes et ſuauis caritasinſidebunt fructuoſius in qiō theologice ſm̄e. iō nōfruſtra ſunt qͣm aput repletos lrīs gignētibꝰ ſciāꝫillū quā inflare dicit aplu̓s. oculū vero qͥs neſciatqͣntū turbat aut excecat inflacio. ¶ Sūt alij minꝰculpcibiliter neſcio minꝰ tolerabilit̓ errātes. quosex doctrinadū moralē q̄rūt certitudinē. nullū lumērōis mouet ad aſſenſū cuiuſius ogibilis. tm̄ modoſatis eſt ſi dicere potuerīt. hoc ſcriptū eſt. hoc talisdoctor in lcura ſua ſenſit. hoc alius ita poſuit. ſimiles aſpicientibꝰ verſo ad ſolē dorſo ſplendorem eiꝰin montibꝰ. quos ad aſpectū ſolis nullus ſufficitoſtendētis digitꝰ attollere. Cur ito? Quia deorſūoculū merge̓ ſoliti ſūt vbi nō aſpicit̉ ſol niſi circū-uolutꝰ caligine. Plone lucis na nedū ſenſibilis ſꝫintelligibilis ita hꝫ. ut qͣnto longiꝰ ab origine ꝓtēditur. eo fiait debilior craſſior et ſubobſcurior. ꝓpderea ſi lumē intellectuale iugit̉ ad infimā cōſid̓an-da demergitur groſſeſcit et craſſeſcit quodā mō ineptūqꝫ reddit̉ ſuꝑiora ꝙͣuis lucidiora cōſpice̓. ſedneqꝫ lumē veritotis accipiūt iſti niſi circumuolu-tū ſit qͣdā veluti caligīe traductioīs hūcne. qonachus ¶ Exꝑim̄ id ſepe qd̓ dicis. Sed qͥd pmde

ylifit

none ēpītiu