ſꝫ oret ꝓ ſalute ſua: quo fit ut fidēter dicat deo bullos venie ſue p̄ſtando hn̄s dimitte nob̓ debita nrāſicut et nos dimittimꝰ debitoribꝰ nr̄is. qoneichi¶ Calia frequenter audiui volucer. ſꝫ qͣliter abſqꝫmendacio vel fictione p̄t in multis tale aliqͥd aginō ſatis aꝑtū eſt. Eſto nēpe ꝙ de p̄teritis oꝑibusſcrupuli ſint in cōſciū. nō idcirco ſe iudicere reā hEſt em̄ ſcrupulus vacillacio q̄dā dubitacō vel fo-mido cōſurgens ex aliqͥbꝰ cōiecturis debilibꝰ et necertis. Alioqͥn ſi ex vehemētibꝰ argumētis et ꝓbabilioribꝰ ꝓ hac ꝑte ꝙ ꝓ altera dubitacō ꝯſurgeretiū nō ſcrupulꝰ ſolꝰ vel leuis trepidacio dici debe̓e.ſꝫ moral̓ de tnͣſgreſſionē certitudo. eiꝝ v̓o neꝫ caretū videret̉. ſꝫ ꝓpt̓ hm̄odi ſcrupulos cōſciā teſtificacionē vel dāpnacōeꝫ ferret certū. nūqͥd int̓rogoteab hominibꝰ vel aicrit̉ a ſeip̄o. neꝫ mētiri ſibi volētreſpondebit ꝓpter ſolos ſcrupulos ſe in veritate ream ſe triminoſam ſe dompnādā exiſte̓. nōne magin hoc caſu de merito qͣm de peccato et ita pocius deſalucicione q̄m de dampuncione preſumit. Quopacto fert igit̉ ꝯtra ſemet ipſam dompnacionisſentenciā; Auget dubitacōeꝫ apoſtoli dictū. ꝙichiinquit ꝓ minimo eſt ut a vobis iudicer vel ob hūano die. ſed neqꝫ meipſum diiudico qui tamē alibiſe primū fatetur inter peccatores. Venit inqͥt deusſaluos face̓ pcc̄ores quoꝝ pͥmus ego ſum. Oro quelē ad iſta rn̄ſionē aduena noſter dares MHoluer
puſt