Druckschrift 
De consolatione theologiae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Neqꝫ em̄ vult diuina iuſticia cōtēdere. neqꝫſciencie iuſticia teſtimoniū ferēti cōtra reū ſilenciū impone̓. ſuadet pocius ut clamet vocibus inagnis. Iſte ē equiſſime iudex deꝰ. iſte iuſto iudiciotuo dūpnādꝰ ē. peccciuit em̄ in tolibꝰ et talibꝰ ſuꝑnu̓m arene maris. ita ut pcc̄a ſua vix totus cope̓poſſit mūdus. ſūt em̄ abiſſus multe et tenebroſanimis altā ſibi dāpnacōis abiſſū meruerūt et inuocāt. et hoc dn̄e deꝰ in voce cātharcictarū tuarūeſt viarū tuarū inſcrutobiliū et iudicioꝝ occultoꝝin quibꝰ cōſtitutus vide̓ poteſt an amore velodio dignꝰ ſit. neqꝫ cognoſcere de ſuis oꝑbꝰ qͣntūcūqꝫ iuſta videant̉ quo terminēt̉ fine aūt qua diſtrictione iudicentur. Accuſatus inter talia reꝰdefenſoris ſed accuſatoris teſtis iudicis in ſe portes egit exaggerās quantum poteſt; qui eciā ſi tocius populi criſtiani fudiſſet ſanguinē. ſperait in illo apoſtoli verbo. ſi nos iudicaremus vtiqꝫ iudicaremur. Quo ꝯtra fit in humanis iudicijs. qm̄cōfitēti crimē mors infert̉; apud deū vero apud quēeſt miſericordia et copioſa redempcio. qiſericordiohic viuimus ſuꝑexalcat iudicium. quo ſit utdūpnandꝰ in curia iuſticie hēat aditū fiducia adthronū gracie eius ſaluait dāpnantes ſe abſolucionē cōferens in auxilio oportuno. p̄cipue ſi dimiſerit homo ex corde debitoribus ſuis. ut ꝑticipes veſit eos fieri glorie. neqꝫ vindictam querere cupiat