Druckschrift 
De consolatione theologiae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

nec ex immutobilitate dei vel p̄nūciacionis ſue de-peracioni locus datur. Eluceſcit amplius eſſeſeruiendū deo ſola ꝓſperitatis adep̄cionē vel aduerſitatis euitacione tēꝑali. veritas in euangelio manifeſtius tradito ē. ꝙͣ lex antiqua tēporaliocōmoda vel incōmoda vememorans exponeret; eſtequidē premiū p̄ſtancius merito nichil autē tēꝑo-le p̄ſtantius eſt virtute. Sed neqꝫ ſtoycis ē ſatis dicere virtutē eſſe prennū ſui. ſicut vicium ſeipſum penam hebet. Alliciendi fuerūt homines adloborioſa virtutum operei et a ſuis voluptatibusvicioſis arcendi ſeporatū aliquod maiuis premmiū ꝙͣ ſuppliciū. Ad qd̓ ph̓ia qꝛ pertinge̓ non potūit hic deficit ſuo cōſolacione; deficiunt et illi quivolētes ſuis exhorcōibꝰ vel p̄dicacōibꝰ bn̄ inſtitue̓ad am̄orem dei ꝓmittūt illo qͣſi cōmutacōnē qͣn boͣ tēꝑalio ut diuicias ut ſanitatē ut ꝓlē egregiū q aliqd̓ ſimiliū. ſic em̄ et cortex lre veteris p̄tēdebat ꝙͣuis intꝰ ꝓphetici et eleuati viri ſpūalia ſubhijs tēporalibus ꝓmiſſionibꝰ obumbrata cōcipe-rent et guſtarent. ſed de hoc lacius infra. Cluceſcit poſtremo ex hac diuine volūtatis ad vtrumlibet actione extra ſe liberrima que ſolo iuitu tēꝑatorbem oraiciones ſpesqꝫ noſtre diriguntur noninciniter ad deum ꝙͣuis immuitabilem. qꝛ ceteraomnici mutare ſcit et poteſt vult. et hic ē gn̓al̓motus inſitꝰ omni creature. quem obediencialem