gimꝰ em̄ ex īmenſa diuine ꝯgnicōnis viuacitotelonge ſuꝑ nr̄m cognoſcendi modū ſimul et ex volūtatis libertate ꝙ apud eā nichil eſt fortuitū nichilcuſuale nichil inſuꝑ ad extra neceſſariū vel fatoleRacō pͥmmi eſt qm̄ nichil egitur in mūdo qṅ ab eterno p̄uiderit illud deus cū tota ſerie cauſarū eciammīmarū. Secus apud hoīēs preter quoꝝ intencōnē ꝓdeūt effectus ex variarū ignotarūqꝫ eis cārūcōcurſu. quemadmodū vide̓ eſt in inuēcōe theſauridū terra fodit̉ ut excolat̉ nō ut aurū inueniatur.Hīc ortū habuit fortoſſis illud ariſtotil̓. ꝙ vbi magis ē de intellectu ibi minꝰ de fortuna. Recie quidēadeo ꝙ vbi totū ē p̄intellectū nichil ē fortuitū. Sivero fortuna qͦs trāſferat ad cōm ꝓducētem effectus qui dicuntur in ordine ad nos fortuiti. ſic pͥmācauſam dicere poſſumꝰ eſſe fortunū. qm̄ pͥncipali-ter et immedicte concurrit cid omnem effectū. De-diſſet hoc modo virgilius vni epytheton fortune.dicēs. fortunci omnipotens ⁊ ſaluſtius ſꝫ ꝓfectoinqͥt fortuna in oī re dn̄atur. Ceterū de fati ncc̄itrite liquet ex p̄miſſis ꝙ nichil in rebꝰ creatis tale ſitfacta ad pͥmū cauſam ꝯꝑatiue q̄ nulla actionis rieceſſitate cōſtrigitur neqꝫ reſpectu celi neqꝫ r̓ſpectuterre et oim̄ que in eis. ſunt. Congit tamen diffe-rēter in actionibꝰ que dicūtur na̓les quibus non ēānexa racō ꝓpria. nec ex ꝯn̄ti vllū hn̄t libertatemſeu cōtingenciā in agēdo ex pͥncipijs ſuis ītn̓ſecis