euellat cib humano corde ſuperbioni de ſe ſemꝑ abquid inagnū p̄ſumentē cui reſiſtit deus que n. ogisinſuper gignat et nutriat humilitotē legittimamſub deo et ad homines vicijs ꝓcul expulſis quefert ſecum ſuperbia. Nam qua fronte poterit aliqͥsfrēm ſuū qualemeūqꝫ deincepe vel odio vel ira velinuidia proſequi ymmo nec in animo ꝙ reprobueſit iudicare. qui didēt ſe de eodē maſſa peccati in eode dāpnacōe eſſe. neqꝫ ſcit qͥd ſibi craſtina poriaitdies. Ꝙ ſi voluerit gloriari de bonis ſuis mendoxeſt ſi non hobet ſi habet illa gratis accepit a deo.Quid ergo gloriatur quoſi non acceperit; quid p̄-terea iudicat alienū ſeruū. qui domino ſuo ſtatqut cadit; ſtabit autem potens eſt enim deus ſtatuere illum. Sub hoc intuiū dixiſſe putandus eſtapoſtolus. venit deus ſaluos facere peccatores qͦrūpͥmus ego ſum. primus intellige. quo nullus priorvidens ſe cum alijs equaliter filium ire et ex eadēpeccati maſſa eſſe. quales venerat ſaluare deus.ēonachus. ¶ Intelligo volucer materiā hāc de ti-more et ſpe latū eē. vellem troderetur ſub cōpendiemodus quo precipue ſpes ſtabilitur. ¶ Volucer.Nimirum ſtabilitur a deo cuius ſupernaturale douū eſt. Sed ſi particularius aliqͥd exigis īuenit̉ qͣdruplex. meditacio. Que velut in tetragono fir-miſſimo geſtat ſpem. Pno meditacō eſt diuine iu-ſioīs ut ſperes. Altera diuine ꝓmiſſionis ſi ſpes