monachus. Qua tacōe fieripobeſt o volucer ꝙ ꝑtimorem et talem timorem veniat queuuis oblecta-cio; timor em̄ penā hobet quē ꝑfecta coricos foroismittit. Qualis ampliꝰ eē conſolacio p̄t hn̄ti pre oculis aſſidue ſtagnū ignis ardentis et ſulphuris.in qd̓ ne corruat formidore habet momēto quolibꝫnec vnqͣm dum viuit ab hoc pauore ſecurus eſt.neſcit enim homo finē ſuū neqꝫ ſi omore vel odiodignꝰ ſit. ¶ Polucer. ¶ Recte cenſeres moͣche. ſitheologia fidel̓ nequaꝙͣ ad vlteriora ꝑ timorē iſtūꝓueheret ſi nō ad ſpem que non confundit effugere cōpelleret. ſi nō deniqꝫ ad deum tociꝰ cōſolacōisꝑ dilectionē q̄plectēdū. ſibiqꝫ coherēdū velut in lo-cū refugij mirabiliter induceret. qonachꝰ. ¶ Vellē audire qͦ pacto fieri habꝫ hec inductio vere mirabilis de timore in ſpem et amorem. neqꝫ em̄ ī ecidemſede cordis ſimul hobiture poſſe videntur timor etſpes licꝫ legā ꝓphete iuſſionē. regibꝰ terre ut ſer-uiāt dn̄o in timore. et exultēt cū tremore. et per ſapientē. qui timetis dominū ſpeate in illū. et iterumꝓpheta. bn̄placitū eſt dn̄o ſuꝑ timentes eū. et in e-is qui ſperant ſuper miſericordio eius. et alibi ſi-ne numero ſpes timori ꝯiungitur. Volucer. Attēdendus eſt o monache ſollerter ordo iudiciorumſupremi iudicis dei qualem ph̓is non attingit¶ Vnde theologis velut humano more loquenstriplicem deo curiam triplicemqꝫ throiiūi depatat