LiberTrice ſimuſtercius

languoris. Secundū ſub lege. ſcꝫ deſperatio curatōis.Tercium erit in gloria. ſcꝫ adeptio ſanitatis. Ante legem nāqꝫ morbum ſuum homo non agnoſcebat: ⁊ ideoremediū non querens ſilebat. Vt aūt lex ſubintrauit: ⁊vulnera ſua languidis oſtendit: mox ruptū eſt ſilentiū:⁊ ceper̄t egri poſcere remediū. Sed dum per opera legꝭvbi ſalus non eſt ſanari volebāt: quem querebant inuenire nequibāt. Tandem ergo homo quaſi diuturno clamore fatigatus ⁊ deſperās ſecundo ſiluit: ⁊ tunc omnipotens ſermo dei a regalibus ſedibus venit.XXIIII.¶ De mutatione preceptorū et ſacramentorum ꝓ varietate temporum.ſtinguitur aūt. vt ait auguſtinꝰ ꝯͣ fauſtū. in lege int̓ p̄cepta vite agēde ac ſignificāde. verbiIgr̄a. nō ꝯcupiſces. p̄ceptū eſt vite agēde: ac cirrumcides om̄e maſculinū octauo die: p̄ceptū eſt vite ſignificāde. ⁊ ſil̓ia. q̄ illi vtiqꝫ tꝑi ꝯgruebant: quo illa ſignificarentur ventura: q̄ nondū manifeſta erant. Et hecquidem ſub figuris occl̓tata: tunc ⁊ a quibuſdā ſanctisintelligebātur. nūc aūt ſub nouo teſtam̄to manifeſte reuelata popul̓ p̄dicātur. Un̄ ſcpͥtura illa vetus tūc eratp̄ceptū: nunc aūt teſtimoniū. Siquidem agebātur hectunc ſub p̄cepto ſignificato: nunc legūtur in teſtimoīoreuelato. Nam nec ipſum tabernaculū teſtimonii diceretur: niſi alicui veritati declarāde ſuo tꝑe congruētiaſignificatōnis atteſtaret̉. Lex itaqꝫ ꝑ moyſen data eſtGratia ⁊ veritas ꝑ Iheſū chriſtū facta eſt: Qui vtiqꝫnon venit legem ſoluere: ſed adimplere. Impletur eniꝫlex vel cum fiunt que ibi p̄cepta ſunt: vel cum exhibentur que ibi ꝓphetata vel p̄figurata ſunt: Et ip̄a lex cūimpleta eſt: gr̄a ⁊ veritas facta eſt. Gratia ſiqͥdem pertinet ad charitatis plenitudinē: Ueritas ad ꝓphetiaꝝimpletōem. Et qꝛ ꝑ xp̄m vtrūqꝫ: iō nō venit legē ſoluere: ſed adimplere: nō vt adderent̉ legi que deerāt: ſedvt fierēt que ſcripta erant. Charitas em̄ eſt plenitudolegis que ꝑ ſpūmſanctū diffuſa eſt in cordibꝰ nr̄is Lexergo que ſuꝑbos etiā p̄uaricatōnis reatu deuīxit: iubēdo qd̓ implere nō potuer̄t: ipſiꝰ impletur iuſticia ꝑ gratiam ſpūs in eos q̇ a xp̄o eſſe mites ⁊ humiles corde diſcunt. Prophetias vero ſic adimpleuit: cuꝫ in eo factaeſt veritas dei. ſcꝫ ꝓmiſſio: dicente apl̓o. Quotquot em̄ꝓmiſſiones dei fuer̄t: in illo ſunt Itaqꝫ ſi ea que figuratiua et prenunc iatiua futurorum erant: adhuc a xp̄ianis obſeruarentur: ſignificaretur nondum illa veniſſeque figuris illis p̄nunciabātur. In nullū aūt religiōisnomen coagulari pn̄t hoīes ſiue veruꝫ ſiue falſum niſicolligentur aliquo ſignacl̓oꝝ vel ſacr̄oꝝ ꝯſortio viſibilium: Quoꝝ vtiqꝫ vis plurimū proficit: ⁊ ideo contempta ſacrilegos facit. Impie qͥppe cōtemnitur: ſine quopietas non perficitur. proinde prima illa ſacramentaque obſeruabātur ex lege: cū aduentu ſuo xp̄s impleſſꝫablata ſunt: ⁊ ideo ablata: qꝛ impleta ſunt: aliaqꝫ ſuntīſtituta: v̓tute maiora: vtilitate meliora: actu faciliora:nūero pauciora. tāꝙͣ videlicꝫ iuſticia fid̓i r̄uelata: ⁊ ī libertatē vocatis dei filiis: iugo ſeruitutis ablato: quodduro ⁊ carni dedito popl̓o ꝯgruebat. Illa ergo fuerūtreruꝫ promiſſiones implendaꝝ. hec aūt ſunt andicia cōpletaꝝ. Primis tn̄ xp̄anis qui crediderāt ex iudeis: donec circa tam diuturnam cōſuetudinem paulatim ꝑſuaderentur: ⁊ ad intellectū ꝑfectuꝫ ducerentur: qꝛ ſic natierant ⁊ inſtituti: paternū ritū ſeruare ꝑmiſerūt apl̓i: vteoꝝ congruerent tarditati. Nam ⁊ thimotheuꝫ iudeamr̄e ac greco pr̄e propter illos ad quos talis cū eo venerat etiā apl̓us circūcidit: ⁊ ip̄e quoqꝫ moreꝫ huiꝰ inter illos cuſtodiuit: nō ſil̓atione fallaci: ſꝫ cōſilio prudēti. Nec enī ita natis ⁊ inſtitutis erant illa noxia: ꝙͣuisiam nō eſſēt futuris ſignificādis neceſſaria. Qm̄ potiꝰ

noxium eſſet: ea tanꝙͣ noxia prohibere: in his vſqꝫ adquos debuerūt durare. Nam xp̄s qͥ om̄s illas ꝓphetias implere venerat: ſic ⁊ eas iniciatas īuenerat. Si tn̄hoīes illi in talibꝰ ſpem ſuam et ſalutem continere opinarentur: tanꝙͣ a certa ꝑnicie vetarentur. Un̄ etiā apoſtolus ait: Si circūcidamini: xp̄s nichil vobis ꝓderit.Illi ergo ſoli ꝓhibendi non fuerāt ab obſeruatōnibushmōi: quos fides reuelata his iam imbutos inueneratvt in eis iam ꝯſummaretur actio ipſa ꝓphetica: quosante impletōem ꝓphetie iam tenuerat obſtrictos. ne ſi⁊ ab ipſis remoueretur: improbata potiuſꝙͣ terminatavideretur. ſi aūt gentibꝰ imponeretur: aut non xp̄i promittendi cā inſtituta eſſe: aut adhuc xp̄m ꝓmittere putaretur. Primꝰ it aqꝫ dei populꝰ anteꝙͣ xp̄c veniret legem et ꝓphetas implere: illa oīa que hunc ꝓmittebātvidebatur obſeruare. liberi ī eis qͥ hec quo ꝑtinerēt intelligebant. ſerui aūt in eis qui hec nō intelligebantPoſterior aūt populꝰ accedens ad fidem: quā iam xp̄oveniſſe: paſſus eſſe: et reſurrexiſſe p̄dicabatur. ī his quidem quos iam talibus inſtitutos eadem fides inuenerat: nec illa cogebat obſeruare: nec prohibebat In hisvero qui in illa generis vel cōſuetudinis vl̓ ꝯgruentieneceſſitate retenti crediderāt: etiā ꝓhibebātur vt per illos apparere iā inciperet: illa omīa ꝓpter xp̄m ꝓmittendum inſtituta fuiſſe: quo veniente et hec ꝓmiſſa implente iam oporterꝫ ceſſare¶XXV.¶ De incremento humane iuſticie per temporis proceſſum.Ed nunqͥd nō obſeruāt xp̄iani qd̓ in ipſa legeſcpͥtū eſt. Audi iſrl̓ dn̄s deꝰ tuus deꝰ vnꝰ eſt: ⁊illud: non accipies nomen dei tui in vanū: ⁊ cetera que ſequūtur. Utiqꝫ nam hec ſunt p̄cepta moruꝫ:illa vero ſacr̄a ꝓmiſſoꝝ. Hec implentur ꝑ adiuuantemgr̄am: illa vero ꝑ veritatem redditaꝫ. Utraqꝫ. ſicijt dictum eſt. ꝑ xp̄m: ⁊ illam gr̄am ſemꝑ donantem: nunc reuelantem: ⁊ illam veritatem tunc ꝓmittentem: nunc exhibentem. Non itaqꝫ ſicut fauſtus opinatur: quedamantiqͥs iuſtis ante moyſen iam dicta impleuit dn̄s ihenus: quedā vero ſoluit que ꝓpria videbat̉ illiꝰ. Sed qꝛnon intelligebāt hoīes homicidiū: niſi ꝑemptiōem corporis hūani: aꝑuit dn̄s omnē motū iniquū ad nocendūfratri: et homicidii culpe deputari. Et qꝛ putabāt tantummodo corꝑalem cū femīa commixtōem illam vocari mechiā: demonſtrauit etiā magr̄ nichil aliud eſſe concupiſcentiā talem. Item ꝑiurare gͣue peccatum eſt: nōiurare autem ſicut vere iurare nullum eſt peccatumſed longius remotꝰ eſt a falſo iurādo: qui nec iurare cōſueuit: ꝙ qui veruꝫ iurare ꝓcliuus eſt. maluit nos dn̄set non iurātes non recedere a vero ꝙͣ verum iurātes ꝓpinqͣre ꝑiurio. Ea quoqꝫ regula docetur nō eſſe ꝯͣriumqd̓ antiquis dictum eſt: Oderis inimicum tuum Et ineuāgelio. Diligite mimicos vr̄os. ꝙ oīs iniquꝰ homoinquantum iniquus: eſt odio habendus: inquantū aūthomo eſt: diligendus eſt. vt illud qd̓ in ea odimꝰ arguamus. id eſt. victum: quo poſſit id quod in eo diligimꝰ.id eſt. natura hūana vicio emendato liberari. Hec inqͣregula eſt: qua et oderimus inimicū ꝓpter id qd̓ in eomalū eſt. id ē. iniquitatē. Et diligamꝰ ꝓpter id qd̓ ī eobonū eſt. id eſt. ip̄am rōnaleꝫ ſocialemqꝫ creaturā. Audito enī ⁊ non intellecto qd̓ dictū eſt: oderis inimicumtuum: ferebātur hoīes in hoīs odium: cum deberent n̄odiſſe niſi vicium. Bn̄s aūt iubendo inimicos diligerecogit nos intelligere quō poſſumꝰ eundeꝫ hoīem odiſſe ꝓpter culpam: ⁊ diligere ꝓpter naturā. Et quoqꝫ qd̓dictum eſt: oculū pro oculo nō eſt ꝯͣrium huic qd̓ ait dominꝰ: Ego aūt dico vobis non reſiſtere malo ⁊c̄. Illudaūt antiquū ad reprimendū odioꝝ flamas: ⁊ ad immoderatos ſeuientium anīos refrenandos eſt preceptum.