LiberTriceſimuſprimus

menbroꝝ: ſine angore curaꝝ: nō ſic ad eam fit tranſitꝰper quietē: vt ipſa quieti ſuccedat .i. non ſic eſſe incipitactio: vt eſſe definat quies. Neqꝫ enī reditur ad labores ⁊ curas. ſed ꝑmanet in actōe: qd̓ ad quietem ꝑtinetnec in oꝑe laborare: nec in cogitatōe fluctuare. ¶ Idemde libero arbitrio. li. iii. Tanta vero eſt illa pulcritudoiuſticie: tantaqꝫ iocūditas lucis eterne .i. incōmutabil̓veritatis ⁊ ſapīe: vt etiā ſi nō liceret in ea manere: plꝰꝙͣ vniꝰ diei mora ꝓpter hec innūerabiles anni huiꝰ vitepleni deliciis ⁊ circūfluentia bonoꝝ tꝑaliū recte meritoqꝫ ꝯtemnerentur. nō enī falſo aut paruo affectu dictuꝫeſt: qm̄ melior eſt dies vna in atriis tuis ſuper milia¶ Idem in qōnibꝰ euāgel̓. Omnia dici pn̄t de illa ineffabili ꝑfruitōe veritatis ⁊ tanto magis omīa dici pn̄t:quātominꝰ digne aliquid pōt dici. Nam vt dux eſt illuminatoꝝ: ⁊ requies exercitatoꝝ: ⁊ patria reſidentiū eteſca indigentiū: ⁊ corona vincentiū: ⁊ quecūqꝫ bona tēporal̓r tranſeūtia ꝑ creature partes error appetit infideliū. Ueriora in eternū manētia in creatore oīm ſimulinuenit pietas filioꝝ. ¶ Actor. Hec dicta ſunt de vniuerſo: in quo nimiꝝ deus poſt illa prima oꝑa ſex dieꝝ aquibꝰ in die ſeptimo reqͥeuit: oꝑatur multipliciter vſqꝫmodo: Sicut videlꝫ a filio d̓r in euāgelio. Pater meuſvſqꝫ modo oꝑatur: ⁊ ego operor. Nunc ad inſtitutōemnature p̄cipueqꝫ humane qͣntū ad eiꝰ ſtatū: ⁊ etiā ip̄iuſimmutationem ſiue deſtitutionem per peccatum latiuſproſequenda reuertor. ¶ Liber. xxx. explicit.¶ Continentia libri. xxxi.Riceſimuſprimus liber ꝓſequitur deinſtitutōne nature: p̄cipueqꝫ humane⁊ eius primo ſtatu ⁊ immutatōe. Nā⁊ homo ꝓpter queꝫ facta ſunt vniuerſa quoddam. vniuerſum recte d̓r: eo ꝙvniuerſum creature genus iuxta Gregoriuꝫ in ipſo ſitaggregatū: ⁊ ideo microcoſmꝰ. id eſt. minor mundus aphiloſophis appellatur. Et habet. xcv. capitula.Silogus de inſtitutione nature: ⁊ ſpecialiterhumane.Epilogus de conſideratōne creature .ii.De miraculis nature..iii.Epilogus de plantatione paradiſi..iiii.De lignis eiuſdem..v.Epilogus de formatione hominis.vi.Be tranſlatione ipſius in paradiſum.vii.De adiutorio homini faciendo..viii.De adductione animantium ad eumix.Ge formatione mulieris ex coſta viriBe errore philoſophoꝝ circa ꝯditōꝫ generis hūani. xiAdhuc de eodem..xii.Epilogus de humani corꝑis ⁊ anime coniunctōne. xiiiCur deus ⁊ mulierem ⁊ omnes homines ex vno adamvoluit procedere..xiiii.De impoſitōnibus nominum Ade ⁊ Eue.xv.De prophetia Ade..xvi.Qualiter in coniugii preparatōne prohibita eſt omnisſpeciēs luxuriexvii.Ge ſtatu primorum parentum ante peccatum xviii.De triplici eorum cognitione.xix.Be naturali eorum virtuteDe variis bonis eiſdem ab inicio preparatis. .xxi.xxii.De appetitu iuſti ⁊ commodiGe menſura ſibi impoſita in appetitu commodi. xxiiiDe multiplici cuſtodia ſibi data.xxiiii.Be immortalitate ipſoꝝ cibis ſuſtentanda xxv

De ipſoꝝ in melius tranſlatione futura ſi perſtitiſſentin innocentia creataxxviꝘ eis ⁊ prouidentia carnis ⁊ exercicium operis oblectamento eſſent.xxvii.De multiplici precepto diuinitus illis dato. xxviiiDe illo quod datū eſt ad nature ſuſtentatōnem xxixDe illo qd̓ datū eſt ad ſui generis multiplicatōeꝫ. xxx.Qual̓r ꝯiugiū eſſe dicatur in p̄ceptis ip̄iꝰ nature. xxxiQualiter vnicam vnius eſſe ſit de naturali iure. xxxii.Cur olim cum viris diſpenſatum eſt: vt haberent plures: non autem econuerſo..xxxiii.Contra reprehenſores patrū in hac parte rn̄ſio. xxxiiiiItē de ſctīs ml̓ribꝰ olim ꝓlem deſiderantibꝰ. xxxv.De ꝯiugali federe xxxvi. De ꝯiugii electōe. xxxviiDe mutua ꝯiugum dilectōnexxxviii.Adhuc de eodemxxxix.De tribus matrimonii bonis: ⁊ primo de fide. xl.De prole ac religioſa ipſius educationexli.De tercio matrimonii bono. id eſt. ſacramento. xlii.Ꝙ nunc virginitas prefertur matrimonio xliii.Ꝙ eidem prelata fuit etiam a principio .xliiiiDe virginitatis prerogatiuis.xlv.Exhortatio ad cuſtodiam virginitatisxlvi.xlvii.De virginibus deo conſecratisDe virginibus martirio coronatis.xlviii.De virginibus lapſisxlixDe nuptiarum incommodis.l.Adhuc de eodem.li.De ſanctis coniugiis quorundam..lii.De commendatione boni coniugalis.liii.Qual̓r pͥmi ꝑentes generaſſent ſi non peccaſſent liiii.Ꝙ illius generatōnis motus ⁊ in hominibus ⁊ in animalibus exempla quedam apparent..lv.Quales filios in illo ſtatu generaſſent.lvi.De his qui eos in paradiſo commiſceri non credunt licuiſſe. lvii. De tercio p̄cepto nature. lviii.De regula dilectōnis deilix.De regula dilectionis proximi.lx.lxiDe ordine charitatis ad proximumDe duabus regulis eius quantum ad effectum. lxii.De ſūma ordīs caritatis ꝙͣtū ad affectū ⁊ effectū. lxiii.De p̄cepto diſciplīe dato ad ꝓbatōeꝫ obedientie. lxiiii.Qualiter homo preceptum illud potuit ītelligere. lxv.Cur deus hominem a ſe factum temptari ⁊ labi permilxvi.ſit: quem conſenſurum preſciuitQualiter ad ſuam ⁊ electoꝝ gl̓iaꝫ mala reducit lxviiQual̓r dyabolus ad hominē temptandū acceſſit. lxviiiQualiter temptando proceſſitlxixDe tranſgreſſione mulieris ac viri..lxx.De grauitate illius peccati.lxxi.Ꝙ non vir ſed mulier ſeducta ſit..lxxiiQuis eorum plus peccauitlxxiii.Qualiter apertis oculis ſe nudos cognouerunt. lxxiiiiQualiter genitalia ſua contexerunt.lxxv.Cur homines motus libidinis pluſquā aliarum affectionum vicioſarum erubeſcunt.lxxviDe interrogatōibꝰ ⁊ excuſatōibꝰ viri ⁊ ml̓ieris. lxxviiDe maledictōibꝰ amboꝝ: ⁊ primo ip̄iꝰ ſerpētis. lxxviiiQualiter peccatum hominis punituꝫ eſt multis moīs⁊ primo in gratuitorum ſpoliationelxxixDe ſecūda pena que eſt in naturalium leſione. lxxxQualiter homo deſeruit appetitum iuſticie. lxxxi.Qual̓r ſuper hoc punitus eſt incōmodi retentōe. lxxxiiDe tercia pena qua eiectꝰ ē de padiſi felicitate. lxxxiiiDe appoſita cuſtodia ligno vite.lxxxiiii.De qͣrta pena que ē ī totiꝰ poſteritatis dānatōe. lxxxvDe moderatōne diuine ſententie in hac parte. lxxxvi..lxxxvii.Quid ſit originale peccatum