LiberTriceſimus

cina in ip̄a eterna damnatōe p̄merentur: ſi cogerenturab initio generis humani omniū p̄cedentiū parentuꝫſuoꝝ original̓r peccata ꝯͣhere: ⁊ penas pro eis debitaspendere. an aliqͥd aliud de re tāta valeat reꝑiri vel nōtemere non affirmo.CLXVII¶ De iudicio mortis corporalis ¶ Idem deciuitate dei libro. xiij.Ortem quidem qͥ fit coherentiuꝫ direptio naturaꝝ: videlꝫ anīe ⁊ corꝑis. hō niſi peccaſſet: ꝑpeſſus nō fuiſſet. Eſt enī pena peccati: ⁊ tn̄ eſtmalis quid̓ mala: bonis aut bōa: ſicut viꝫ oſtenſū eſt sͣIdem ad eſichiū. Nempe qͣlis in nouiſſimo die ſuoquiſqꝫ morit̉: talis a deo iudicabit̉. vigilare ergo debꝫoīs chriſtianꝰ: ne imparatū eum inueniat dn̄i aduentꝰ:qd̓ erit ſi imparatū inuenerit vite ſue dies vltimus.¶ Bernhardus in epl̓a de machabeis. Beati certemortui nō ſolū qͥ pro dn̄o ſicut martires: ſed etiam qͥ indn̄o moriūtur: vt ꝯfeſſores. ergo due res mortē faciuntp̄cioſam: vita ſcꝫ ⁊ cā: ſed ampliꝰ cā ꝙͣ vita. Porro illaerit p̄cioſiſſima ꝙͣ ⁊ cā ꝯmendat ⁊ vita ¶ Ex glo. ſupereccleſiaſti. xli. capl̓o. O itaqꝫ mors bonū eſt iudiciū tuum hoī indigenti: ⁊ qͥ minorat̉ viribꝰ: defecto etate: etcui de oībus cura eſt: ⁊ incredibili qͥ ꝑdit ſapīam. bonūinꝙͣ eſt viro tali iudiciū mortis: qꝛ ꝑ ip̄m traſit ad vitāeternitatis. Indigens d̓r qui terrenis ſubſidiis non delectat̉. Minoratꝰ viribꝰ: qͥ de ſe nō p̄ſumit. Defectusetate: qui ſicut abrahā deficiēs moritur ī bona ſenectute: huic eſt cura de omībꝰ mādatis dn̄i ſcꝫ adimplendiſvel proxīs adiuuandis. Incredibil̓ exiſtit: qm̄ errori heretico n̄ ꝯſentit Perdit quoqꝫ ſapīam quā reputat apoſtolus apud deū ſtulticiaꝫ. ¶ Ambro. in li. de bo. mo.Mors itaqꝫ corꝑis iuſtis vid̓r bona: ſed pleriſqꝫ metuenda. Que cum omnes abſoluat: paucos delectat. Sednō eſt hoc viciū mortis: ſed nr̄e infirmitatis: qͥ voluptate ⁊ corꝑis delectatōe vite iſtiꝰ capimur: ⁊ curſum hūcꝯſummare trepidamꝰ: in quo plus eſt amaritudinis ꝙͣvoluptatis. certe ſi pn̄s vitā oneris plena ē: vtiqꝫ finisei alleuiamentū eſt. mors aūt finis eſt: mors ergo bonūeſt. Deniqꝫ gͣuiꝰ eſt ad peccatū viuere: ꝙͣ etiā in peccato mori: qm̄ impiꝰ peccatū auget: ꝙͣdiu viuit Si auteꝫmoriatur: peccare deſinit. mors itaqꝫ iuſtis eſt quietisportꝰ: ſed naufragiū putatur nocētibꝰ Et his certe qͥbꝰgͣuis eſt tior mortis: nō eſt mori gͣue: ſed gͣue ē ſub mortis metu viuere. nō eſt ergo mors gͣuis: ſed metus mortis. ¶ Idē ſuꝑ beati immaculati. Nonnulli philoſophidiſputauer̄t obeſſe improbis abſolutōem. prodeſſe mortem: eo ꝙ in illa ſit incentiuū delinquendi. In morte autem finis delicti. vn̄ iuxͣ eccleſiaſten: mortuꝰ p̄fertur viuenti: qꝛ peccare deſinit ⁊ mortuo nondū natus: qꝛ peccare neſciuit ¶ Idem in li. de exceſſu ſatiri pͥmo. Ceſſabunt itaqꝫ lacrime mee de fratris mei morte: qꝛ debetaliquid inter fidos ⁊ perfidos intereſſe. Fleant ſuos qͥeos in perpetuū interiſſe exiſtimāt: qꝛ ſpem reſurrectionis nō hn̄t: quā nō eripit ſententia dei: ſed inclementiafidei. nobis vero quibꝰ mori nature ſed iſtiꝰ vite finis ēqm̄ in meliꝰ natura ipſa reparatur: fletꝰ oēs caſus mortis abſtergat ¶ Ideꝫ in libro. ii. Mortē enī deus hoī n̄pro pena: ſed pro remedio dedit: licet ⁊ ipſa penal̓ ſit.Adam nāqꝫ peccanti dictū eſt pro pena. maledicta terra in opere tuo. ⁊c. Pro remedio aut additū eſt: donecreuertaris in terrā de qua ſumptꝰ es. Mors ergo ꝓ remedio quaſi maloꝝ finis p̄ſcripta eſt. Non eſt ergo formidabilis: nec amara egentibꝰ: nec gͣuior diuitibꝰ: necliuſta ſenioribꝰ: nec ignaua fortibꝰ: nec perpetua fidelibus: nec improuiſa ſapiētibꝰ. Morte martirū religio d̓fenſa eſt. fides cumulata. eccīa roborata. Quid plura.Uniꝰ morte etiā mūdꝰ redemptꝰ eſt. cuiꝰ mors vita hominū eſt. morte eius ſignamur. mortē eius orādo nunci

amus. mortem eius offerentes predicamus. ſola morsimmortalitatē acquiſiuit. atꝫ ipſa mors ſe redemit. nōeſt ergo merenda: que publice ſalutis ē cauſa. In reſuirectione quoqꝫ ſurget natura eadem ſtipendiis mortishonoratior. Deinde mortui qui in xp̄o ſunt reſurgentpͥmi. Deinde in aere ſimul cū illis rapient̉ ⁊ viui. Bentiles etiā aduerſus mortē plerūqꝫ ſe ꝯſolātur: vel de cōmunitate erūne: vel de iure nature: vel de immortalitate anīe. Deniqꝫ quid abſurdiꝰ: ꝙͣ vt id qd̓ ſcias omībuſeſſe p̄ſcriptū: quaſi ſpāle deploreſ. hoc eſt animū ſupͣ cōditōem extollere: legem ꝯmunem nō recipe. nature conſortiū recuſare. mente carnis inflari: ⁊ carnis ipſiꝰ menſuraꝫ neſcire. Quid abſurdiꝰ ꝙͣ neſcire quid ſis: ⁊ affectare quod nō ſis. aut quid imprudentiꝰ ꝙͣ ꝙ ſcias futuꝝ eſſe: id cū acciderit ferri nō poſſe ¶ Hiero. ad tyra.Reſurgere nr̄oſ credīꝰ: ⁊ tn̄ plangimꝰ. Quid faceremꝰſi mori tm̄ p̄ciꝑet deus. volūtas eiꝰ vtiqꝫ ſola ſufficerꝫad ſolatiū: cui nullum p̄ponere videmur affectū. nichilabſtulit tuū: qui reciꝑe dignatꝰ eſt ꝓpriū. creditū ſuumreciꝑe decuit creditorē: ⁊ nichil aliud decet ꝙͣ creditorigr̄as agere mutuantē: ⁊ dicere cū iob. Dn̄s dedit dn̄sabſtulit. ⁊c̄.¶ CLXVIII.De iudicio future purgationisGrego. in dialogo libro. iiii.Ualis ergo hinc quiſqꝫ egreditur tal̓. vt dictūeſt. in iudicio pn̄tatur. De quibuſdā tn̄ leuibꝰculpis eſſe ante iudiciū purgatoriꝰ ignis credēdus eſt. ꝓ eo ꝙ veritas dicit: qꝛ ſi quis in ſpūſancto plaſphemia dixerit nō remittetur ei: neqꝫ in hoc ſcl̓o: neqꝫin futuro. hac enī ſententia datur intelligi quaſdaꝫ culpas in hoc ſcl̓o. quaſdaꝫ in futuro laxari. Quid aūt electis obeſt: ſi admodum dure moriātur. Et eſt fortaſſiseoꝝ culpa: nōnunꝙͣ licet minima: que in eadem debeatmorte reſecari. Naꝫ ⁊ legitur: ꝙ vir dei ꝯͣ ſamariā miſſus: qꝛ ꝑ inobedientiā in itinere comedit: hunc leo in itinere occidit: ⁊ poſtea leo iuxͣ azinū ſtetit: ⁊ de cadauerenon comedit. Ex quo on̄ditur: ꝙ inobedientie peccatuꝫin ipſa morte fuerit laxatū: qꝛ idem leo quē viuenteꝫ p̄ſumpſit occidere: ꝯtingere nō p̄ſumpſit occiſum. plerūqꝫ de culpis minimis ipſe ſolus pauor egredientes animas iuſtoꝝ purgat: ſicut narrari de quodā ſancto virofrequenter audiui: qꝛ ſcilicꝫ ad mortem veniens vehem̄ter timuit: ſed poſt morteꝫ diſcipulis in ſtola alba apparuit: ⁊ ꝙͣ p̄clare ſuſceptꝰ ſit: indicauit. ¶ Augꝰ. de ciui.dei li. xxi. Inuenimꝰ aūt quid ſit ſaluari ꝑ ignem ſcd̓mapl̓m. ſi pͥus inuenerimꝰ quid ſit in fundamento haber̉chriſtum. nichil enim in edificio p̄ponitur fundamentoquiſquiſ ergo ſic habeat in corde xp̄m: vt ei nichil p̄ponat licitū vel illicitū: fundamentū habet xp̄m. Si veroaliquid aliud p̄ponit: ⁊ ſi videatur hr̄e fidem xp̄i: nō tn̄in eo fundamentū eſt xp̄s: quem talibus poſtponit. hocaūt dies dn̄i declarabit: dies vtiqꝫ tribulationis: qꝛ inigne reuelabitur: ⁊ vniuſcuiuſqꝫ quale ſit opuſ ignis ꝓbabit: ⁊ hunc ignem vocat apl̓s tribulatōeꝫ ip̄am Itaqꝫ ſi cꝰ opus ꝑmāſerit: qd̓ fit qn̄ cogitat que dei ſunt.qd̓ ſuꝑedificauit mercedem accipiet .i. vnde cogitauithoc ſumet. Si cuiꝰ autē opus arſerit: damnū patietur.qꝛ qd̓ dilexerat nō habebit. Ipſe autem ſaluus erit: qꝛnulla eū tribulatio ab illiꝰ fundamenti ſtabilitate ſemouit. Sic tn̄ quaſi per ignem: qd̓ enī ſine vrente amore n̄habuit: ſine vrente dolore non perdit. Ecce quantū michi videtur: inuentꝰ eſt ignis qui nullum eorum dānet.Sed vnū ditet: alteꝝ damnificet: ambos probet. Poſthuiꝰ ſane corꝑis mortē: donec veniatur ad vltimū iudicii diē defunctoꝝ ſpūs ignē hmōi dicūt̉ ꝑpeti: qd̓ illi n̄ſentiāt qui tales mores ⁊ amores non habuer̄t in vitapn̄ti .ſ. vt eoꝝ cum ligna ꝯſummātur: ⁊ fenū ⁊ ſtipula.alij vero ſentiant: qui hmōi ſecū portauerunt edificia: