LiberTriceſimus

viſionem Iheſu ingreſſus fuerat. fugienſ recedit: ſicutteſtatur dicens. Damaſci p̄poſitꝰ gentis arethe regiscuſtodiebat ciuitatem damaſcenoꝝ. vt me ꝯp̄henderet⁊ per feneſtrā in ſporta demiſſus ſū ꝑ mutū: ⁊ ſic effugi manꝰ eiꝰ. Cui licentur dicā. O paule iam iheſum incelo ꝯſpicis. ⁊ in terra adhuc hoīem fugis. In paradiſū duceris: ſecreta dei verba ꝯgnoſcis ⁊ adhuc a ſathane angelo temptaris. vnde ſic fortis. vt ad celeſtia regͣrapiaris. vnde ſic infirmus. vt in terra hoīem fugiaſ. ⁊adhuc a ſathane āgelo aduerſa tolereſ: niſi iſte qͥ te ſubleuat: rurſum de ſubtiliſſima menſura moderatur. vt inmiraculis tuis nobis p̄dices virtutē dei: ⁊ rurſuꝫ in timore tuo reminiſci nos facias infirmitatiſ nr̄e. Que tn̄infirmitas ne in deſꝑatōeꝫ nos ꝑtrahat: cū pulſat: dū ⁊ī infirmitate tua dn̄m rogares: qͥa auditꝰ nō es: nobisquoqꝫ locutꝰ es qd̓ audiſti. ſufficit tibi gr̄a mea: nā virtꝰ ī infirmitate ꝑficitur. Aꝑte hac voce domī on̄diturquia cuſtos virtutis eſt infirmitas. Tūc quippe bene īteriꝰ cuſtodimur: cū ꝑ diſpoſitōeꝫ dei tolerabiliter tēptamur exteriꝰ aliqn̄ viciis. aliqn̄ p̄ſſuris. Nā eis quoqꝫquos viros nouimus fuiſſe virtutuꝫ: temptatōes atqꝫcertamina nō defuere vicōꝝ. hīc ē eīm ꝙ ad ꝯſolatōeꝫnr̄am idem p̄dicator de ſe q̄dā talia ꝓdere dignatur: dicens. video aliā legem in mēbris meis repugnantē legimentis mee ⁊c̄. ad ima quippe trahit caro: ne ſpiritꝰ extollat. ⁊ ad ſūma ſpūs ne caro ꝓſternat. Sicqꝫ moderamine certo efficit̉: vt quiſqꝫ ſanctoꝝ dū iam interiꝰ adſūma ꝓuehi reꝑit̉. ſed adhuc exterius temptat̉ nec deſꝑatōnis lapſū: nec elatōis īcurrat ꝑiculū. magnoqꝫ ordīe ꝯgnoſcimꝰ interiori ꝓuectu qͥd̓ accepimus: in exteriori defectu qͥd ſumus.¶ CLVIII.¶ De iudicio purgatiōis quo in preſenti electos purgat ¶ Hiero. ſuper iſaiam libro. viiiEmpus eſt aūt inquit: vt incipiat iudiciū a domo dn̄i. Pro diuerſitate quippe peccati diſponitur ordo iudicii: vt qui minꝰ peccauer̄t: antepurgentur. Unde ⁊ alibi d̓r: A ſanctis meis incipiteUIdem ſuper Ezech. li. ii. Ideo dn̄s ipſe per hie remiādicit. nō parcat oculus meꝰ ſuper te ⁊cͣ. Clementiſſimꝰſiquidem medicꝰ carnes putridas cupiens incidere: etcarnoſa vulnera cauterio adurere: nō parcit vt ꝑcat: n̄miſeretur vt magis miſereatur: ne quid putridū viuarūqꝫ carniū vicinia ſui corruptiuū in corꝑe remaneat.¶ Idem ſuꝑ mattheū li. ii. Unde. iram inquit dn̄i portabo: qm̄ peccaui ei ⁊c̄. Anima enī ſe peccaſſe cognoſcēs⁊ habere vulnera: ⁊ indigere cauterio: ꝯſtāter dicit admedicū: vre carnes meas: reſeca vulnera Mei victi fuit vt vulnerarer: vnde dolori ſit vt tormenta ſuſtineaꝫ:⁊ poſtea ſanitatē recipiam. ¶ Idem ſuper mattheū li. i.Hinc etiā in ſanatōe paralitici fecit dn̄s carnale ſignūvt probaretur ſpūale: ꝙͣꝙͣ eiuſdeꝫ ſit virtutis ⁊ corꝑis⁊ anīe vicia purgare. Deditqꝫ nobis intelligere ꝓpterpeccata plurias corpoꝝ infirmitates euenire. Et idcirco forſita eideꝫ ꝑalitico pͥus peccata dimittūtur vt cauſis debilitatis ablatis ſanitas reſtituatur. ¶ Iſid̓. vbiſupͣ. Tribus ſiquidem ex cauſis infirmitates acciduntcorꝑis. Uidelꝫ ex peccato. ex temptatōe. ⁊ ex intemperantie paſſionē. Sed huic tm̄ nouiſſimo hūano pōt medicina ſuccurrere Illis vero ſola pietas diuine miſcd̓ieOrdinata eſt ergo miſeratio dei: qui hic hoīem per flagella peccatis emendat: ⁊ poſtea ab eterno ſupplicio liberat. nequaꝙͣ vero deus delinquenti parcit. qm̄ peccatorem vel flagello tꝑali ad purgatōem ferit. vel in iudicio eterno puniendū relinquit. vel hmōi in ſe penitēdopunit: qd̓ male admiſit. Nec tantū de corporalibꝰ paſſioſibꝰ ſed etiā ſpūalibꝰ oportet intelligi: vt quanto qͥſqꝫaūt in corꝑe aut in mente flagella ſuſtinet: tanto ſe in fine remunerari ſperet. Omniſqꝫ diuina ꝑcuſſio aūt pur

gatio vite pn̄tis eſt: aut iniciū pene ſequentis. ¶ Iohānes criſoſto. ſuꝑ epl̓am ad hebre. omel̓. xx. Quid aūt luges: qꝛ pecunias nō habes: ⁊ nō magis ꝯſideras ꝙ ablate ſunt tibi peccādi occaſiones. Unuꝫ tantū a nobisqueritur vt in omnibꝰ deo gr̄as agamꝰ. omniaqꝫ abundanter habebimꝰ. auri libras. x. milia ꝑdidiſti: age cōfeſtim deo gr̄as: ⁊. c. milia per illa vocem ⁊ gr̄arumactionem acquiſiuiſti. ¶ Idem ſuper mattheū omel̓. x. Prohoc etiā iubemur peccata confiteri vt erubeſcentiaꝫ patiamur pro pena: quoniā hoc ip̄m eſt ꝑs diuini iudicii.¶ X.¶ Cur deus quorundam pctā tādiu diſſimulat. ¶ Auguſti. de vita chriſtiana.Entire aūt nos ꝯuenit tamdiu peccantem deipatientia ſuſtentari: ꝙͣdiu peccatoꝝ ſuoꝝ nondum terminū finēqꝫ repleuerit quo conſummato eum ilico percutit: nec illi iam veniam reſeruari. Ecce nanqꝫ certū peccatoꝝ modū vel menſurā: ⁊ ꝙ vnusquiſqꝫ vel celeriꝰ vel tardiꝰ prout peccatoꝝ ſuoꝝ modūexpleuerit: iudicetur. euidenter demonſtratur cum deſodomoꝝ interitu: qꝛ iam peccata ſua impleuerant. adAbraham deus loquitur Clamor ſodomoꝝ ⁊ gomorreorum multiplicatus eſt: ⁊ peccatū eoꝝ aggrauatum eſtnimis: ⁊ de amorreis eidem dictū eſt: Nondum implete ſunt iniquitates amorreoꝝ. Sed dicit aliquis Quideſt ꝙ etiā bonos videmꝰ perire cum mal̓. veꝝ illi nō pereunt: ſed euadūt. Uocātur aūt ipſi boni ante tempusne diutiꝰ vexentur. Mali tollūtur: ne bonos diutiꝰ ꝑſequātur. Iuſti de p̄ſſuris ⁊ anguſtiis vocantur ad requiem. Iniqui de opibus ac deliciis rapiūtur ad penā. illivadūt vt iudicētur: illi vt iudicent: illi vt vindicent. iſtivt in eos vindicta celebretur. ¶ Grego. in moral̓. li. xvInterrogate ait quemlibet de viatoribus: ⁊ hec eadeꝫillum intelligere cognoſcetis: qꝛ in diem perditōnis ſeruatur malꝰ: ⁊ ad diem furoris ducitur. Sepe nāqꝫ diudiuina ſapientiā tolerat: quos ad ſupplicia p̄ſcita iā cōdemnat. Permittit florere: quos adhuc cernit deteriora perpetrare. Nam qꝛ videt ad quā damnatōnis foueam tendant: hoc eis ꝓ nichilo eſſe exiſtimat: ꝙ hic ꝑuerſis relīquenda multiplicat: ſed qͥſqͥs pn̄tis vite gloriamdiligit. magnā eſſe felicitatē deputat hic ſcd̓m votū florere: ꝙͣuis cogatur poſtmodū ſupplicia eterna tolerareSolus ergo ille conſpicit nichil eſſe qd̓ iniquus floret:qui tanꝙͣ viator iam greſſum cordis ab amore pn̄tis ſeculi ammouet. Unde dicendū eſt. Uidi inquit impiumſupexaltatum ⁊c. traſiui ⁊ ecce non erat. Quod enī animo tranſeunti magnū aliquid eſſe videt̉. a trāſeunte ꝙͣnichil ſit cognoſcit. ¶ Idem in li. xxv. Porro diuina ſeueritas eo iniquū acrius punit quo diutius ꝑtulit.¶ Idem in li. xxvi. Patienter quippe nunc deꝰ iram retinet quā qn̄qꝫ irretractabil̓r effundet. Unde ſcriptuꝫeſt. Nunc enī non infert furoreꝫ ſuū: nec vlciſcitur ſcelꝰvalde. ¶ Hiero. ſuꝑ yſaiā li. xii. Hinc etiā ꝑ prophetaꝫloquitur iuxͣ editōem nr̄am. tacui ſemꝑ ſilui quaſi ꝑcurrens loquar. vbi ⁊ habet. lxx. interp̄tum editio. tacui aprincipio: uūquid ſemꝑ tacebo ⁊ ſuſtinebo. ¶ Item inli. xvii. Alibi quoqꝫ d̓r dn̄o in eodem libro. Quare dn̄einduraſti cor nr̄m: ne timeremꝰ te. Salutem quippe noſtram expectas dei patiētia: dum delinquentes non corripit: erroris ⁊ duricie vid̓r cauſa ¶ Idem ſuper pſal̓.lxxxi. Gimiſi. inquit. eos ſcd̓m deſideria cordis eorum.Dimiſi eos in voluptatibꝰ ſuis: vt ſatiati viciis ſuis.vel ſic agant penitentiā. ¶ Bernhardꝰ clareuall̓. Magna plane miſcd̓ia eſt expectatio dn̄ica. nam peccantēangelū oīno nō expectauit ſed p̄cipitauit. hoīem quoqꝫprimū peccantē nō diſtulit: ſed de ꝑadiſo ꝓtinꝰ expulitnunc iam viginti annis expectat. ⁊ vſqꝫ in ſe nectam etſeniū diſſimulat: ⁊ ſi conſideremꝰ quanta ⁊ ꝙͣplurima