LiberTriceſimus

habitat in me .i. in carne mea bonū. hoc eſt. habitat inea malum .ſ. fomes qͥ d̓r etiā lex menbroꝝ. In anīa veroeſt formal̓r .ſ. tanꝙͣ in ſubſtātia: qꝛ ſola ſuſceptibil̓ eſtvirtutis ⁊ vicii ratōnal̓ anīa. Si ergo aliqͥs obiiciat. ꝙcaro nō eſt corrupta niſi corruptōne pene. Ideoqꝫ necin anīa corruptōem culpe pōt introducere: dicimꝰ ꝙ n̄ſequitur: qd̓ enī in carne tantūmodo eſt pena: in aīmadicit̉ ⁊ culpa ⁊ pena. Et huiꝰ ratio eſt: qm̄ iſtā corruptio carnis ex anīe .ſ. culpa Ade cauſata eſt: vn̄ cum affectus eius venit in ſubiectū ſibi ſil̓e .ſ. in animā puerid̓r ſil̓r culpa. In diſſil̓i aūt .i. in carne: d̓r tm̄ modo penaSi ergo queritur: an deus creauerit animā huiꝰ puerimunda an immundā: d̓r ꝙ mundā. licet tn̄ nunꝙͣ fueritmunda Et ponitur exemplū de pomo: qd̓ aliqͥs alij mūdum tradit: ⁊ ille pollutis manibꝰ ſuſcipit. licet enī iſtedederit iſti pomū mūdū. tn̄ ille nunꝙͣ hūit niſi īmundūquoniā ipſo momento quo accipit: immundiciaꝫ ꝯͣhit.At hoc ſil̓e non eſt oīno ꝯueniens: qꝛ pomuꝫ aliqn̄ fuitmundum: anīa vero nunꝙͣ. ideo dicimꝰ ꝙ falſa eſt iſtaꝓpoſitio ꝓprie loquendo. Deus creauit hanc aīam mūdaꝫ. p̄t tn̄ imꝓpͥe ꝯcedi ſub hoc ſenſu. Deꝰ creauit hācaīam que nulla ex creatōe habuit īmundiciā. Pōt etiādici ꝙ duplex eſt: qꝛ ſi hoc verbū creauit trāſeat ſupervtrūqꝫ iſtoꝝ accuſatiuoꝝ animā mundā falſa eſt. Nūꝙͣ enī creata fuit munda. Si vero tm̄ ſuꝑ hunc accuſatiuum anīam vera eſt. ſub hoc ſenſu. deus creauit hancanimā que munda eſt Si enī obiicitur. ꝙ deus animaſinnocentes infundendo corꝑibus corruptis inſipiēteragere vid̓r. Reſpōdetur ꝙ recta vid̓r obiectio. Si deꝰanimā exͣ corpꝰ pͥmum crearet ⁊ poſtmodū illam corꝑicorrupto infunderet. ſic aūt nō eſt: imo creatur ītra corpus anīa dum infunditur. vnde nunꝙͣ eſt niſi corꝑi cōiuncta: ⁊ ita nunꝙͣ eſt innocens vel mūda. ¶ XAVMIIQualiter aliena culpa ei a deo imputatur¶ Auguſtinꝰ contra iulianum.T vero qꝛ peccatū eſt ex voluntate: querit forſus ⁊ originale: nam ⁊ hoc ex voluntate ſemīaſitan iulianꝰ vtruꝫ ⁊ originale. Reſpondeo ꝓrtum eſt: vt ⁊ in illo eſſet ⁊ in omnes tranſiret. ¶ ActorSic patet rn̄ſio ſi obiiciatur illud aliud augꝰ. verbum.Omne peccatū adeo eſt voluntariū: quod ſi nō eſt volūtarium nō eſt peccatū. hec tn̄ apl̓i locutio omnes ī adaꝫpeccauerunt eſt impropria: ⁊ ideo ſic exponenda. Oēsꝯtraxer̄t ex adam cām ſiue originem peccati .ſ. fomitēſiue corruptōem q̄ erat in carne eiꝰ: ex qͣ eſt omīs carohumana. ſatiſfactio aūt ade nō fuit ab adam ſed a deo.nec etiā ꝑ ſatiſfactōem fuit mundata caro ade: ſed aīatm̄ quo ad maculā: qꝛ ergo carnē ab adam trahimus ⁊non animā. patꝫ ꝙ cām peccati ab eo ꝯͣhimꝰ: ⁊ nō cāmſatiſfactōnis: que a ſolo deo eſt. ideo licet dicat̉: ꝙ in eopeccauimꝰ: non tn̄ poteſt dici ꝙ in eo ſatiſfecimꝰ Dicit̉aūt originale culpā: inqͣntū eſt in anīa pueri: non tn̄ d̓rculpa propͥe ipſiꝰ anīe in qua eſt: ſed ane a qua eſt. ſcilꝫanīe ade. Si aūt q̄ritur an ꝯͣhat illud violenter. aut voiuntarie. aut nat̉al̓r. dicimꝰ ꝙ natural̓r: ⁊ hoc a naturacorrupta iuſto dei iudicio licet occulto p̄cedentē. Cūqꝫpro naturalibꝰ nō vituꝑemur ẜm ph̓m: anīa in qͣ eſt originale nō d̓r ꝓprie vituꝑabil̓ ꝓpter ip̄m: ſed illa a qͣ eſtſcꝫ anīa ade: qm̄ ab illa nō natural̓r ortū eſt illud peccatum ſed voluntarie. At vero cum intellectꝰ vel ratō imꝑmixta ſit carni. nam anīa tm̄ modo ſcd̓m vires inferiores colligata eſt illi. videt̉ ꝙ non ꝯͣhat corruptōnem aliquam ex carnis corruptōne: ⁊ ideo nō peccatū origīalenec eius eſſe nec oꝑatio dependet a carne. Nos autē dicimꝰ: ꝙ non ꝯͣhit corruptōem a carne ratōne ꝑmixtōisꝯͣhit tn̄ rōne ꝯcomitantie: quā habet cum ſenſu vl̓ imaginatōne ceteriſqꝫ viribꝰ inferioribꝰ: quibꝰ anīa carnicolligata eſt. Deniqꝫ anīa naturali appetitu corꝑi con-

iungitur. ⁊ ex ipſo corꝑe qd̓ inuenit corruptuꝫ corrūpit̉vel inficitur. ideoqꝫ ſcd̓m exigentiā nature iuſtū eſt vtmaculetur. Appetitus ergo natural̓ quo vniri appetitcorrupto corpori. dicitur iuſticia qua tenetur rea peccato originali. Sicut aūt in actuali peccato ſunt duo.ſcꝫ actio ⁊ deformitas. ⁊ quo ad actōnem eſt a deo: quoad deformitatē vero nō ſic. ⁊ in originali ſunt duo .ſ. ꝓnitas peccandi: que eſt pena: et macula ſcd̓m quaꝫ ꝓnitas eſt culpa. Inqͣntum ergo pena eſt a deo. inqͣntū culpa non. Notandū quoqꝫ ꝙ peccatū originale et in adāfuit ⁊ in nobis: ſed diuerſimode. In adam quippe fuitduplex peccatū. Primū actuale ſcꝫ inobedientiā Secūdum originale: quod in ipſo ortum eſt ab ipſa inobediētia .ſ. corrupt̓io carnis ⁊ anīe cum obligatōne pene eterne .i. carentie viſionis dei. Non tn̄ in ipſo fuit originale: qꝛ non fuit natus cum eo ſicut nos: qui omnes naſcimur filii ire. ⁊ ideo in nobis dr̄ originale: qꝛ ex vicioſalege originis ꝯͣctum eſt. Poteſt tn̄ dici vno modo ī ip̄ofuiſſe originale: qꝛ in ipſo fuit fomes peccati ortus ſiuetraductus ex peccato eius actuali ſed aliter in nobis .ſ.ex carnis origine.. X¶IX.¶ De paruulis abſqꝫ baptiſmo decedētibꝰquid ſentiendū ſit ¶ Auguſti. ſuꝑ gene. li. x.¶ Taqꝫ queritur a quibuſdā quid infantis anīameruit vnde illi nō ꝑcepto baptiſmo exire decorꝑe ꝑnicioſum ſit. ſi nec ꝓpriū aliquod peccatum cōmiſit: nec ex illa traducta eſt que in adam peccauit. Non enī de pueris grandiuſculis: ſed de iufantibꝰagimus. non qꝛ plerūqꝫ naſcuntur de adulterio: qꝛ neqͣꝙ nature bona culpanda ſunt in pͣuis moribus. aut nodebuer̄t frumenta germinare. ꝙ ea ſeuerit furātis manus. Ad hoc aūt rn̄detur. anīas quidē corꝑibus hoīmdeuꝫ nouas ſigillatim dare ad hoc vt in carne peccatide originali peccato veniente recte viuēdo. carnaleſqꝫcōcupiſcentias ſub dei gr̄a ſubigendo meritum ꝯꝑentquo cum ipſo corꝑe in meliꝰ tranſferātur tꝑe reſurrectꝭonis. ⁊ in xp̄o ineternū cum angel̓ viuāt: ſed neceſſe eſtcum menbris mortalibꝰ maximeqꝫ de peccati carne ꝓpagatis miro modo coaptentur. vt ea pͥmo viuificare.poſt etiā etatis acceſſum regere poſſint. tanꝙͣ obliuionep̄grauerentur. que ſi eſſet quodāmodo indigeſtibil̓ creatori tribueret̉. Cum vero paulatim ab huiꝰ obliuiōistorpore anīa reſipiſcens poſſit cōuerti ad deum ſuum.eiuſqꝫ miſericordiā ⁊ veritatem. pͥmo ipſa pietate conuerſiōis. deinde ſeruādi p̄cepti eiꝰ ꝑſeuerātia ꝓmereriquid ei obeſt iſto velut ſomno paulatim emergi. vn̄ paulatim euigilans in lucem intelligentie: ꝓpter quā anīaratōnalis facta eſt. poteſt ꝑ voluntatē bonaꝫ eligere bonam vitā. qd̓ quidem nō poterit niſi adiuuāte dei gr̄aper mediatorē. hoc ſi hō neglexerit. nō tm̄ ſcd̓m carneꝫſed etiā ſcd̓m ſpiritū adaꝫ remanebit. ſi vero curaueritſcd̓m ſpūm recte viuens. erit ⁊ illud quod de adam culpabile tractū eſt mundatū a labe peccati. ⁊ reciꝑe merebitur illam cōmunicatōem quā reſurrectio ſanctis poſticetur ¶ Idem in libroº de baptiſmo ꝑuuloꝝ. Poteſtaūt recte dici paruulos ſine baptiſmo de corpore exeūtes. in damnatōem oīm mitiſſimā futuros. ¶ Idem ꝯͣiulianum libro. v. Ego itaqꝫ nō dico paruulos ſine baptiſmo morientes tanta pena eſſe cōplectendos: vt eismelius eſſet non naſci. cuꝫ hec dn̄s de peccatore ſceleratiſſimo dixerit. Que autem ⁊ qualis ⁊ quāta erit ꝙͣuisdiffinire nō poſſumꝰ. nō tn̄ audeo dicere. ꝙ eis vt nullieſſent: ꝙͣ vt ibi eſſent potiꝰ expediret ¶ Idem in encheridion. Mitiſſima ſane oīm erit pena eoꝝ: qui p̄ter peccatū originale qd̓ ꝯͣxerunt: nullum inſuꝑ addiderunt.¶ Comeſtor. Itaqꝫ pena ſodomitaꝝ ſubuertit etiā paruulos ꝓ peccatis parentū: in quo prouiſum eſt illis. nediu viuentes ſequerentur exempla patrū. ⁊ eſt aliquod