LiberTriceſimus

ſuis honoribus vel poteſtate delectatur: tātomagis penaliter diuinis legibꝰ tanꝙͣ publicis ſeruire cogitur:magiſqꝫ talibuſ poteſtatibꝰ ſubdūtur q̄ pͥuato ſuo gaudent: ⁊ tanꝙͣ dii ab hominibꝰ honorari deſiderāt. Quibus ſepe diuina lege conceditur: vt eis quos ſibi ſcd̓mmerita eoꝝ ſubiugauer̄t: illo priuato iure etiam aliqͥdmiraculoꝝ p̄ſtent in his exhibendoꝝ: quibꝰ in infimoſed cum ordinatiſſimo gradu p̄poſite permanent. Sedvbi diuina tanꝙͣ publica lex pͣrium iubet: vincit priuatam licentiā tanꝙͣ ⁊ ipſa priuata licentia niſi vniuerſal̓diuine pōtatis ꝑmiſſione nulla eſſet. Ideoqꝫ fit vt ſancti dei ſerui cum eos vtile eſt hr̄e talia dona ſcd̓m publicam ⁊ imꝑialem legem. id eſt. ſummi dei poteſtateꝫ infirmis poteſtatibꝰ imperent: ad viſibilia quedam miracula facienda. In illis enī imperat ipſe deus: cuiꝰ templum illi ſunt. ⁊ quē ꝯtempta ſua pͥuata ptāte ardentiſſime diligunt. In magicis autem operationibꝰ ad illecebram dilectōnis: vt videlicet eos qͥbꝰ talia ꝯcedunt.ſibi ſubiugent eoꝝ mīſteriis ac p̄cibus effectū prebentpuato illo iure largiētes qd̓ ſibi largiri licet ſe honorātibus: ſibiqꝫ ſeruientibꝰ. ⁊ quedā in ſacramentis ſuisſecum pacta ſeruātibꝰ. Cunqꝫ imperare magi demonihus videntur ꝑ ſublimioꝝ noīa inferiores terrentur: ⁊nōnulla viſibilia que ꝓpter infirmitatē carnis hoībuseterna contueri nō valentibꝰ que ꝑ ſemetipſum dilectoribus ſuis p̄ſtat deꝰ verus: magna apparent ⁊ exhibētIdeo aūt nō omībꝰ ſanctis imperia p̄dicta tribuunturne pernicioſiſſimo errore infirmi decipiant̉: exiſtimātesin talibꝰ factis maiora dona eē ꝙͣ in oꝑibꝰ iuſticie: qͥbꝰeterna vita ꝯꝑatur Ideoqꝫ ꝓhibet dn̄s diſcipl̓os ſuoshinc gaudere dicens: In hoc nolite gaudere: qꝛ ſpiritꝰvobis ſubiiciuntur. gaudēte aūt qꝛ noīa vr̄a ſcripta ſūtin celis. Cum ergo talia faciāt magi. qualia nonnunꝙͣſancti alio faciunt iure ac diuerſo fine. Illi qͥppe faciūtquerentes gloriā ſuam: Iſti vero querentes gloriā deiet illi faciūt ꝑ quēdā ptātibꝰ in ordine ſuo ꝯceſſa: quaſipriuata ꝯmercia. Iſti vero adminiſtratōe publica iuſſueius cui ſubiecta eſt oīs creatura..L.¶ Ꝙ hec omnia dei potentia et prouidentiamodarantur pro meritis animarum.Onis quidem anīa. ſicut iam dictū eſt ſupra.partim pͥuati cuiuſdā ſui ptātem gerit. ꝑtim eavniuerſitatis lex ſiue publica que eſt diuina ſapientia ſiue prouidentia coercet ac regit. ⁊ vnāquāqꝫtanta pietate purgatiorem eſſe ꝯſtat: quātominꝰ pͥuatoſuo delectata: legem vniuerſitatis intuetur: eiqꝫ libenter ac deuote obtemperat: quātoqꝫ ampliꝰ priuato ſuogaudet. ac neglecto deo qͥ oībus animis vtiliter atqꝫ ſalubriter p̄ſidet: ipſa ſuaꝫ potiꝰ in ſe vel in alios ꝙͣ illiuſin omnes diligens ptāteꝫ. honoribꝰ ſuis delectatur: tāto ſordidior eſſe cognoſcitur: tantoqꝫ magis penaliterdiuinis legibꝰ ſeruire cogitur: ⁊ tantomagis malignisptātibꝰ: q̄ priuato ſuo ſil̓r gaudēt ſubditur: q̄ ſcꝫ ptāsad illecebra dilectōnis ac ſeruitutis ſue qn̄qꝫ honorantibꝰ ſe ac ſeruientibꝰ ſibi nōnulla viſibilia priuato illoiure quo rebus infimis ſunt prepoſite: qn̄qꝫ largiūturque pro infirmitate carnis hoībus eternā ꝯtueri nō valentibꝰ magna videntur. Hec an̄t ꝓmittit deus oīa iuſte moderans. atqꝫ pro cupiditatibꝰ electōnibuſqꝫ eoꝝſeruitutes ac libertates diſtribuens. Et ſi qn̄ iuuocatione ſummi d̓i aliqͥd impetrent pro cupiditate ſua malavindicta eſt iſta nō gr̄a. Non enī de talibꝰ dicit apl̓usfruſtra. ꝙ tradidit eos deꝰ in cordis eorum deſideriaQuoꝝ enim peccatoꝝ felicitas perpetrandoꝝ pena eſtalioꝝ precedentiū Ut aūt mali frequenter bonis tꝑal̓rnoceant. accipiunt in eos ptātem ad maiorem bonoruꝫvtilitatem patientie .ſ. exercitatōem. Anima ergo chriſtiana ſꝑ vigilet in tribulatōnibꝰ ſuis ſequi voluntatē

dn̄i ſui: ne grauius ſibi iudiciū acquirat reſiſtendo ipſius ordinationi. Qd̓ enī ipſe dn̄s agens dixit pontio pylato. hoc ⁊ ſanctꝰ Iob dicere poſſet dyabolo Non haberes ptātem in me: niſi datum eſſet tibi deſuꝑ Nō ergoilliꝰ voluntas cuiꝰ malicie ptās in bonos datur: ſed eiꝰvoluntas a quo datur ptās illa. debet nobis eſſe cariſſima qꝛ tribulatio patīam oꝑatur. patīa vero ꝓbatōeꝫprobatio vero ſpem. Et quidem. vt dictū eſt. fieri pōt.vt diuina prouidentia ꝑ malum hominē ⁊ puniet ⁊ adiuuet. Nam impietas iudeoꝝ ⁊ iudam ſupplantauit. ⁊gentibꝰ ſaluti fuit. Item fieri pōt vt ꝑ hominē bonū etdamnet ⁊ adiuuet. dicente apl̓o. Alijs ſumꝰ odor vitein vitam. Alijs odor mortis in mortem. Omnis itaqꝫtribulatio aut pena eſt impioꝝ: aut exercitatio iuſtorū.Nam eadem tribulatio ⁊ paleas ꝯcidit. ⁊ frumenta paleis exuit. vnde ⁊ tribulatōnis nomen accepit. rurſumpax ⁊ quies a moleſtiis corporalibus bonos acquirit. ⁊malos corrūpit. Hec aūt omnia pro meritis animaꝝ ꝓuidentia diuina moderatur. Nec tn̄ ſibi boni mīſteriūtribulatōnis eligunt: nec mali pacem diligunt. quapropter ipſi quoqꝫ per quos id agitur qd̓ neſciunt. non iuſticie que ad deum refertur ſed maliuolentie ſue mercedem accipiunt. quemadmodū nec bonis imputatur. ꝙipſis prodeſſe volentibꝰ alicui nocetur: ſed bono aīmobeniuolentie p̄mium tribuitur. ita etiā in ceteris dei ꝓuidentia pro meritis animaꝝ ratōnaliū vel ſentitur. vl̓latet. vel moleſta. vel cōmoda eſt. Summo quippe deobene adminiſtrate q̄ fecit nichil inordinatū in vniuerſonichilqꝫ iniuſtū eſt. ſiue ſcientibꝰ ſiue neſcientibꝰ. nobiſvero in parte aīa peccatrix offenditur. cū qꝛ ibi eſt. vbitalem eſſe decet. ea queqꝫ talem pati equuꝫ eſt. patiturvniuerſum dei regnū nulla eiꝰ feditate deformatur: qͣobrem inter omīa q̄ de nobis bene agit ordo diuinꝰ. inſola bona voluntate ſcd̓m legem agimꝰ. In ceteris aūtſcd̓m legem agimur. cum lex ipſa immutabilis maneatOmniaqꝫ mutabilia gubernatōe pulcerrima moderet̉Gloria igitur in altiſſimis deo. Et in terra pax hoībusbone voluntatis.¶ II.Ꝙdei ꝓuidentia ſit gubernatrix omniū.¶ Baſilius in hexameron libro ſeptimoPud deum quippe nichil improuidum eſſe cognoſcitur. cuncta enī oculꝰ ille inſopitus ſpecuAlatur. ¶ Augꝰ. de ciui. dei li. i. Eſt nimiruꝫ ꝓuidentiā cura eorum que ſubiectis ſunt adhibenda. hecvtrimqꝫ operatur in ſuo ⁊ alieno. in ſuo quod fecit. ī alieno quod ⁊ permiſit. Cuncta qͥppe ſubiecta ſunt illi. etprouidet omībus. preſidens oī creature per gubernationem. iuſticie glorificatōnem. ⁊ malicie damnationem. Simili modo dupliciter ꝯſideratur diuina diſpoſitio. Bonaᵉ quippe diſpoſitōnem habent. ⁊ vt ſint:quia bona ſunt. ⁊ vt ſic ſint: quia ordinata ſunt. malavero ex diſpoſitōne ſuperna non habent: ꝙ ſunt: quiamala ſunt. ⁊ tamen habent quod ſic ſunt: qꝛ diuinitusordinata ſunt. Deus enī. vt dictū eſt. maloꝝ nō ē autorſed ordinator ¶ Auguſ. de ci. d̓i li. x. De ꝓuidentia certe plotinus platonicus diſputat: eamqꝫ a ſummo deocuiꝰ ē inītelligibilis ⁊ ineffabil̓ pulcritudo vſqꝫ ad hecterrena ⁊ imā pertīgere. floſculoꝝ atqꝫ floꝝ pulcritudine comprobatur. Que nimirum oīa quaſi abiecta: ⁊ velociſſime pereuntia decentiſſimos formaꝝ ſuaꝝ numeros hr̄e non poſſe ꝯfirmat: niſi inde formentur vbi forma inintelligibilis ⁊ incōmutabilis ſil̓ habens omīa ꝑſeuerat. Hoc ⁊ dn̄s Iheſus oſtendit: vbi ait. Cōſiderate lilia agri: qūo creſcunt. ⁊c̄. Optime ergo hūana anima terrenis adhuc ſenſibꝰ dedita ⁊ deſideriis infirmaea ipſa bona infima: que huic vite neceſſaria: ⁊ pre illiꝰvite ſempiternis beneficiis ꝯtemnēda tꝑaliter appetitnon tamen niſi ab vno deo expectare cōſueſcit: vt ab