LiberUiceſimuſnonus

purgamus: inquinaremus aſpectū. Meatus ind̓ appellatus. qꝛ ꝑ ip̄m meant .i. egeruntur ſtercora. Femora dicta ſunt ꝙ ea parte a femina ſexus viri diſcrepet. Sūtautem ab inguinibus vſqꝫ ad genua. femina aūt ꝑ deriuatōnem femorum ꝑtes ſunt: qͥbus in equitando tergis equorū adheremus. Coxe dicunt̉ qͣſi cōiuncti axes.ip̄is enī femora mouentur. quoꝝ concaua vertebra vocatur: quia in eis capita femoꝝ vertuntur. Suffragīesquia ſubtus franguntur .i. flectuntur non ſupra ſicut inbrachiis ¶ Areſto. vbi ſupra. Coxe homīs et crura ml̓tum carnoſa ſunt: quoniam homo recti corꝑis eſt. vt etgo ſit declinatō corꝑis ⁊ via ad partem ſuꝑiorem abſtulit natura ex illa ꝑte carnem ⁊ addidit inferiori propterpondus corꝑis: ⁊ vt ſit corpus rectum. Cerebrum autēanimalium econuerſo ſuꝑius: ſicut dictum eſt ī loco ſuoRazi vbi ſupra. Ancharum gracilitas libidinemſignat ⁊ corporis debilitatem ac timorē. Oſſa vero ancharum cū foras tenduntur fortitudinem multam atqꝫvirilitatem Coxe multas carnes exterius habentes imbecillitatem declarant ⁊ laxitatem. Oſſa vero coxaruꝫforas ꝓminentia ſignificant audaciam.¶ XIIIIIDe genibus et tibijs.Iſidorus vbi sͣ.Enua ſunt cōmiſſiones femorum ⁊ crurium: etdicta: eo ꝙ ī vtero ſint genis oppoſita. coherētenī ibi ſibi ⁊ cognata ſunt oculis lacrimarum īdicibus ⁊ miſericordie. nam a genis genua dicunt̉. Deniqꝫ complicatum gigni formariqꝫ hominē dicunt: itavt genua ſurſum ſint: qͥbuſ oculi formātur. vt caui ac reconditi fiat. Ennius ait atqꝫ genua comprimit arta gena. Inde eſt ꝙ cum homīes ad genua ſe ꝓſternunt: ſtatīlacrimantur. voluit enim eos natura vteꝝ maternuꝫ rememorare: vbi quaſi in tenebris conſedebāt. anteꝙͣ venirent ad lucem ¶ Ex li. de naͣ. rerum: Genu habet oſſicula ꝑua interius: qͥbus ad robur ligaminis ſpōdilia tibiis coniungūtur. ſub his autem ſunt nerui fortiſſimi:duo quidem pͥncipales: qui a renibus ꝑ ſpondilia: et deſpondilibus mediis genibus ꝑ tibias vſqꝫ in calcaneuꝫcerta ꝓtenſione ducūtur. Tybie vero locum tenent a genibus vſqꝫ ad pedes: ⁊ ſunt quaſi columne ſuper baſespedum: homīs enim totū edificiū corꝑis his ſuſtētaturEt ideo neceſſe fuit vt oſſium fortōri natura fulciretur.duo in eis oſſa ſunt: vnum ſcꝫ maius quod tibia diciturad hoc naturaliter roboratum: vt infortunii caſus frequenter excipiat. Aliud vero minꝰ validum: qd̓ carnē etmuſculos in tibiis ſuſtinet. ⁊ vſqꝫ ad talos dirigiturIſidorus vbi ſupra. Crura dicta ſunt: qꝛ in hiſ currimꝰ et greſſum facimus. Sunt autem ſub genibꝰ vſqꝫad ſuras. Tibie vocate ſunt quaſi tube. ſunt enim et logitudine et ſpecie ſimilesXAIIIIII¶ De pedibusEdes greci pōdas dicūt: quia alternis motibꝰſolo fixi incedunt: quorum digiti et decorem etvſum fecerunt. Nam currere non poſſumꝰ niſidigitis in humum p̄ſſis ſoloqꝫ innitentibus impetū ſaltumqꝫ capiamus Plante a planicie nuncupate ſunt: qꝛnon rotunde vt in quadrupedibus ne ſtare non poſſit bipes homo: ſed plane atqꝫ longiores formate ſunt vt ſtabile corpus efficerent. Sunt autem. plante anteriores ꝑtes q̄ etiam de multis oſſibus ꝯſtāt. Calcis pͥma ꝑs plate dicitur a callo nomen illi impoſitū eſt: quo terram calcamus. hinc et calcaneus. Solum inferior pars pedisdictum eſt: qꝛ eo terre veſtigia impͥmimus. Sed ⁊ ſoluꝫdicit̉ omne qd̓ aliquid ſuſtinet quaſi ſolidū. vnde ⁊ terra ſolum ꝙ cūcta ſuſtineat: ⁊ ſolum pedis: qꝛ totaꝫ corporis molem portat. Talus dictus eſt a tolo: nam toluseminens eſt rotunditas. Talus aūt ſub crure eſt: ſub ta

lo calcanei. ¶ Ex li. de na. rerum. Pedes ſunt quaſibaſes in fulcimēto plantaꝝ ſolide roborati: qͥ qͥnqꝫ digitos in anterioribꝰ nō excedentes certa diſtinctōe abilitantur ad greſſus. In his auteꝫ digitis vngūes corneiſunt: qͥbus eoꝝ extremitas in offenſione greſſuū ꝓtegatur. Suntqꝫ breues ⁊ lenes nō acuti vt volucrū. Plante pedum late ſunt. quorundā qͥdem hominū ſtratā planicie. quorundā aūt in medio cauāte. Et haꝝ ſitꝰ elegātior ⁊ firmior iudicatur. Plantaꝝ cutis dura ⁊ ſpiſſa ēvſibuſqꝫ quotidie ſuccreſcēs: vt raro in homībus atteratur: maximeqꝫ in his qͥ nudis pedibꝰ eundi diutiꝰ vſūhabuerunt. Cutis tn̄ illa plantaꝝ que tenuis ⁊ ſubtilisadmodum eſt: ad eundum fortor ⁊ abilior iudicat̉. vnd̓remedium eſt illis qͥ continui nudi pedis vadunt: ⁊ ſepius pedes lauent: ⁊ lateribus plantas atterant: vt cutisſubtilietur. ⁊ non duricia ſiue groſſicie nimia diſſeceturhoc itaqꝫ mirum de platis demōſtrat natura: ꝙ vbi necferrū nec es duraret attritōe continua: cutis ibidē omīeuo ꝑſeueret indemnis. Talos aūt creauit deꝰ in poſteriori ꝑte pedis: vt equaretur anteriori: quatinꝰ per hocfirmaretur ſtatuſ et greſſus homīs. totaqꝫ corꝑis fabrica ꝑ hoc quaſi ꝑ baſim firmiſſimā fūdaretur: nec retrorſum cederet fulcimento ſubnixa. Cetera vero animaliataloꝝ adiutoriis nō egebant. qꝛ ꝓſtrata ſunt in faciem:nec ad celos eriguntur. Symia tn̄: vt dicit areſto: taloshabet: ⁊ ideo ſtare poteſt ⁊ ambulare vt hō: modice̓ tn̄.Razi vbi ſupͣ. Pedes in quibꝰ eſt caro multa et dura hoīem parui intellectꝰ p̄tendunt. parui ⁊ pulcri fornicatōem ⁊ iocoſum innuūt. Calcaneū gracile timorem ſignat. groſſuꝫ ac forte fortitudinem. Cauille vero vtrinqꝫ ⁊ crura groſſa inuerecundiā ⁊ hebetudinē. Greſſꝰ magni ⁊ tardi ſignāt hoīem pigrū. Citi vero ⁊ parui feſtinum: ac de qͥbuſlibet rebꝰ valde ſolicitū qͣs tn̄ neſcit diſponere. Motꝰ tardus ſignificat hebetudinem. Feſt inaūt leuitatem¶ Xaυ.¶ De phiſonomia membrorum humani corꝑis. ¶ Plinius li. xi.Iror aūt areſtotileꝫ non mō credidiſſe p̄ſcita vite eſſe aliqͣ in corporibꝰ ip̄is: veꝝ etiā ꝓdidiſſe.y. Que ꝙͣꝙͣ vana exiſtimo: nec ſine ꝯtatōne ꝓferēda: ne in ſe quiſqꝫ ⁊ auguria q̄rat. attingam tn̄ q̄ tantvir in doctrinis nō ſpreuit Igitur vite breuis ſignā ponit raros dentes: p̄longos digitos. plumbeum coloremplureſqꝫ in manu inciſſuras nec ꝑpetuaſ. Cōtra lōge eſſe vite incuruos humeris. et in manu vna duas inciſſuras lōgas habentes. ⁊ plures ꝙͣ. xxxii. dentes. auribusamplis. Addidit quoqꝫ moꝝ aſpectꝰ ſimili mō apd̓ notroguſ: ⁊ ip̄e autor ſeueriſſimꝰ: quos verbis eiꝰ ſubiiciāfrōs magna vbi eſt: ſegnū animū ineſſe ſignat. qͥbꝰ parua nobilem. quibꝰ rotunda: iracundū. velut hoc veſtigiotumoris apparēte. Suꝑcilia quidꝰ porrigūtur in rectū.molles ſignat. Quibꝰ iuxta naſum flexa ſunt auſteros.Quibꝰ iuxta tympora inflexa: deriſores. Quibꝰ in totūdemiſſa maliuolos ⁊ inuidoſ. Oculi qͥbuſcunqꝫ lōgi maleficos eſſe moribꝰ indicant Qui carnoſos a naribus angulos habent: malicie nota p̄uenti: Cādidi ꝑs extentanotā impudentie habet. Qui identidē oꝑire ſolēt in cōſtātie. auriculaꝝ magnitudo loqͣcitatis ⁊ ſtulticie notaeſt. ¶ Razi vbi ſupͣ. Capilli plani ſignificant timorem.criſpi vero audaciā. frons ꝑua ſtoliditatem. magna vero pigriciam. Oculi varii vel virides maliciam. Igneivero obſtinatōꝫ. aures magne ſtoliditatē viteqꝫ logitudinem. ſic de ceteris membris corꝑis. vt ſuꝑius dictumeſt in locis ꝓpriis. Oportet aūt vt cum de his iudicarevolueris: non vnā tm̄ ſignificatōꝫ attendas: ſꝫ inqͣntuꝫvales ad eaꝝ ꝯgregatōꝫ intendas. Et ſi qn̄ ſignificatōnum acciderit cōtrarietas ip̄aꝝ virtutes ac teſtimoniamētiaris: illaꝝqꝫ iudices teſtimonio q̄ plures fuerint.Sciendum p̄terea ꝙ faciei ⁊ oculoꝝ ſignificatio p̄ ceteris omnibus in fortitudine ac firmitate p̄iudicat