LiberUice ſimuſſeptimus

Gregorii. Qui ſapientiā inquit que deꝰ eſt videt: huicvite funditꝰ moritur: nec eius amore tenetur. Illa veroratio de vnione duplici aīe ad corpus recte ꝯcluderet: ſieſſentia ipſius aīme ita corpori vniretur omīno: vt eſſꝫcorpori ſubiugata: quod falſum ē vt diximꝰ Porro ſil̓itudo corporalis q̄ requiritur ad operatōem ymaginatōnis ac ſenſus: ꝙͣuis immaterialior ꝙͣ ip̄m corpus. tamēeſt etiā viciniꝰ ſe hn̄s ad operatōem intellectus. Id̓oqꝫmagis eā impedire p̄t. ſicut iā dictū eſt. Deniqꝫ verbūillud apoſtoli. Quādiu ſumꝰ in corpore per. ⁊cꝭ. Intelligendū eſt vt ẜm ꝙ eſſe dicimur in corpore: nō ſoluꝫ ex hͦꝙ anima corpori vt forma vnitur: ſed etiā ex hoc ꝙ ſenſibus corporis vtimur.¶. ¶IX¶ Diuerſorum opiniones de ſcientia paulicirca raptum ſuumUeritur aūt quid illud ſit: quod apoſtolꝰ circaraptum ſuū ſciuit. et quid neſciuit. Quia vicꝫdicit. Scio homīeꝫ raptū in paradiſuꝫ: ſꝫ vtrūin corpore an extra corpꝰ neſciō: deus ſcit. At vero circa hoc multiplex eſt opinio. Quidā enim intellexerūt: ꝙapus diceret ſe neſcire. Non qͥdem an anima eſſet corpori cōiuncta in illo raptū an̄ non. Sed an eſſet raptusſcd̓ꝫ animā ⁊ corpus ſiml̓: vel etiā corporal̓r porta returin celum. ſicut Abacuc portatꝰ legitur in daniele vltīo.Aut ẜm animā tm̄. id eſt in viſiōibꝰ dei: ſicut d̓r ezech̓.xl. Adduxit me in terrā yſrael. Et hūc intellectū cuiuſdam iudei expͥmit Hieronimꝰ in prologo ſuꝑ Banieleꝫvbi dicit. Beniqꝫ ⁊ apoſtolū noſtꝝ non fuiſſe auſum affirmare ſe raptū in corpore: ſed dixiſſe ſiue in corꝑe. ⁊cͦ.Hunc aūt intellectū Auguſtinꝰ reprobat ſuꝑ geneſimConſtat eniꝫ ex verbis apoſtoli: ꝙ ip̄e ſciuit ſe raptumvſqꝫ ad terciū celum. Conſtat ergo illud celū in qͣ raptꝰeſt: eſſe veꝝ celum. non aliqn̄ celi ſimilitudinem. Si eniꝫhoc voluiſſet intelligere cū dixit ſe raptum in celum: ideſt ad videndā imaginariā ſimilitudineꝫ celi eodem mōpoterat affirmare ſe raptū eſſe in corpore .i. in ſil̓itudinēcorporis. ⁊ ſic non fuiſſet neceſſariū diſcernere qͥd ſciretet quid neſciret. qꝛ tunc equaliter ſcirꝫ. ſcꝫ ſe eſſe raptūin celū: ⁊ ſe raptū eſſe ī corꝑe. id ē in ſil̓itudinem corꝑisſicut accidit in ſomniis Sciuit ergo ꝓ certo: ꝙ illud in qͦraptus fuit: vere erat celū. Igitur ſciuit an eſſꝫ corpusvel res incorporea. Si enī erat corpus in eam rapiebatur corporal̓r. Si vero erat res incorporea: in eam corporaliter rapi nō poterat. Reſtat ergo ꝙ apoſtolꝰ nondubitauit an raptus ille eſſet corꝑalis an ſpūalis tantūſed ſciuit ſolo ītellectu ſe in illud celū eſſe raptū: dubit auit aūt an ip̄o raptū anima eius eſſet in corpore an nōEt hoc quidem alij ꝯcedunt. Sed dicūt ꝙ ꝙuis in illoraptū apoſtolus hoc neſciuerit. ſciuit tn̄ illud poſtea cōiiciens ex ip̄a viſiōe quā priꝰ habuerat In illo eī raptutota mens eiꝰ in diuina ferebatur. nec hoc ꝑcipiebat anaīa eſſet in corpore an nō: ſed hoc etiā exp̄ſſe ꝯtrariaturverbis apoſtoli. Sicut eniꝫ diſtinguit qͥd ſciuerit: et qͥdne ſciuerit. ita diſtinguit pn̄s a p̄terito. Quaſi preteritūnarrat raptum homineꝫ an̄ annos. xiiii. vſqꝫ in terciuꝫcelum: ſed quaſi p̄ſens cōfitetur ſe ſcire aliquid: ⁊ aliqͥdneſcire. ergo poſt annoſ quatuordecim ab illo raptu neſciebat adhuc. an in corꝑe vl̓ extra fuerit qn̄ raptꝰ fuitEt ideo alij dicūt: qꝛ nec in raptu: nec poſt ſciuit: an aīaeſſet in corpore ẜm aliqueꝫ modū. et nō ſimpliciter. Dicunt enī ꝙ ſciuit ⁊ tunc poſtea ꝙ anima vniebatur corpori vt forma. ſed neſciuit vtrū hoc mō corꝑi vnireturvt eius aīa aliquid a ẜſibus acciꝑet. Uel ẜm alios. vtꝝvires nutritiue eſſent in ſuis actibꝰ. ẜm quās aīa corpꝰadminiſtrat. ſed hoc etiā nō videtur conſonū verb̓ apl̓i:qui dicit ſe neſcire vtꝝ tali mō in cope fuerit: an extracorpus ſimpliciter. Et p̄terea hoc non ml̓tm ad rem ꝑtinere videbatur vt diceret ſe neſciere. vtꝝ tali modo vl̓

tali in corpore fuerit ex quo anima a corpore oīno ſeꝑata non erat.¶. C.¶ Probabilior ſententia ſuꝑ hoc.¶ Deoqꝫ ſciendū eſt: ꝙ ſimplicit̓ neſciuit an eſſꝫanīa corpori coniūcta: vl̓ nō. ⁊ hoc eſt qd̓ Augꝭ.ſuper geneſim ad litterā. poſt longā inqͥſitionēconcludit dicens. Reſtat ergo fortaſſe: vt hocip̄m eumcognouiſſe intelligamꝰ: vt qn̄ in tercium celū raptus eſtin corpore fuerit: quomō eſt anima in corꝑe cum corpꝰviuere dicitur. ſiue vigilantis: ſiue dormientis: ſiue inextaſi a ẜſibus corꝑis alienati. an oīno de corꝑe exierivt mortuum corpus iacerꝫ: donec ꝑacta illa dormitōnemembris mortuis anīa redderetur ⁊ nō quaſi dormiēseuigilaret: aut extaſi alienatꝰ rediret in ſenſus: ſed mortuus oī nō reuiuiſceret. Si autē obiicitur qd̓ cōmunitera multis determinatur: ꝙ anima pauli in illo raptu corpori eius vniebatur vt forma. Et vtiqꝫ paulus meliushoc ſciuiſſe videtur ꝙͣ aliquis ſequentiū. Reſpondemꝰꝙ poſteriores de hoc aliquid determināt magis ex ꝓbabilitate ꝙͣ ex certitudine: Nā ex quo fieri potuit ut aīailla adhuc in vita remanens hoc mō raperet̉ ſicut apl̓sſe raptum dicit. Probabiliꝰ eſt tn̄ ꝙ vnita remanſerit:Preterea dato ꝙ aīa fuerit in illo ſtatu a corꝑe ſeꝑatailla tamen ſeꝑatio n̄ fuit per aliquem moduꝫ naturalemſed ꝑ diuinā virtutem ip̄am animā a corꝑe ad tempusabſtrahenteꝫ. Deniqꝫ ſicut dicit Auguſtinus ſuper geneſim ad literaꝫ apoſtolo abrepto a carnis ſenſibus intercium celū ⁊ paradiſum: hoc ip̄ꝫ certū defuit ad plenāperfectā cognitōeꝫ reꝝ: q̄ angelis ineſt: ꝙ ſiue in corꝑeſiue extra eſſet neſciebat. hec itaqꝫ n̄ deerit cū receptiscorꝑibus in reſurrectōne mortuoꝝ corruptibile hoc induet incorruptōem. Et ſic patet ꝙ licꝫ eiꝰ viſio quātuꝫad aliquid ſimilis fuerit viſioni beatoꝝ: tn̄ quātum adaliquid fuit imꝑfectior. Itaqꝫ ſciendū ꝙ paulꝰ: vt ſuperius dictum eſt: nō fuit taptus ad videndum deum. vteſſet beatus ſimpliciter: ſed vt eſſet teſtis beatitudinisſanctoꝝ ⁊ diuinoꝝ miniſterioꝝ q̄ ei reuelata ſunt. Undilla tm̄ vidit in viſiōe verbi ꝓpter q̄ cognoſcendā rapiebatur. Non aūt omnia ſicut erit in beatis p̄cipue poſtreſurrectioneꝫ. Tunc eniꝫ: vt Auguſtinꝰ p̄miſſis verb̓ſubiūgit: omnia erunt euidentia ſine vlla falſitate: ſinevlla ignorantia.¶ QI¶ In quo differant mentis exceſſus extaſiset raptus.Ueritur etiā cū paulus dicatur raptus fuiſſein quo differt raptꝰ eiuſdem a ſopore ade. et araptu Iohānis euāgeliſte ẜm queꝫ dicit in ſpiſe fuiſſe: ⁊ ab exceſſu mentis in quo fuit petrus. Ad qd̓dicimus: ꝙ exceſſus mentis raptꝰ et extaſis omīa ī ſcripturis ꝓ eodem accipiūtur: ⁊ ſignificāt eleuatōneꝫ quādā ab exterioribꝰ ẜſibilibus quibꝰ natural̓r intendimꝰad aliquā que ſunt ſupͣ homīem: ſed hoc dupliciter contingit. Qn̄qꝫ eniꝫ intelligitur abſtractio ab exterioribꝰꝙͣtum ad intentōem tm̄. ut cū quis exterioribꝰ ſenſibꝰ ⁊rebus vtitur: ſed tota ſua intentio diuinis inſpiciendiset diligendis vacat. ⁊ ſic in exceſſu mentis ſiue extaſyaut ex raptū ē quilibet diuinoꝝ cōtemplator et amator.Und̓ dyoniſius de diuinis noībꝰ. Eſt aūt extaſim faciens diuinus amor. Et gregoriꝰ in moralibꝰ de contemplatione loquens dicit: Qui ad intelligenda interiorarapitur: a rebus viſibilibꝰ oculos claudit. Alio mō ẜmꝙ in vſu p̄dicta nomina magis hn̄tur: fit extaſis aut raptus: aut exceſſus mentis. cum aliquis etiā actu ab vſuſenſuum ⁊ ſenſibiliuꝫ reꝝ abſtrahitur ad aliquā ſuꝑnaraliter videnda. videtur aūt ſuꝑnatural̓r p̄ter ſenſum ⁊intellectū ⁊ ymaginatōem: ſicut in queſtiōe de ꝓphetiadictū eſt. Et ideo dupliceꝫ actū diſtinguit Auguſtinusſuꝑ geneſim ad litera. Unuꝫ quo mens rapitur a ẜſibꝰ