LiberUiceſimuſſeptimus

ſpiritibus etiā immundis: vl̓ quid obſtaculi etiam anīanoſtra patiatur ex iſto terreno corꝑe vt eas inuicem innoſtro ſpū nequeamꝰ videre: inuenire ⁊ explicare difficile eſt. Certiſſime tn̄ apud nos conſtitit enūciatas a demonibus cogitatōes hoīm. Qui tn̄ ſi virtutū internamſpeciem poſſent ī homībꝰ cernere n̄ temptarēt: ſicut illāin iob mirabilem pacientia procul dubio ſi poſſet dyabolus cernere: nollet a temptato ſuꝑari Ceteꝝ ꝙ alicubi longe facta nunciāt: que pꝰ aliqͦs dieſ vera eē firmentur non eſt mirum. Poſſunt enim ⁊ hoc efficere nō ſolūacrimonia cernendi corꝑalia incomparabil̓r p̄ſtātioreꝙͣ noſtra ē: ſꝫ eē ip̄oꝝ corpoꝝ longe vtiqꝫ ſubtilioꝝ mirabili velocitate. Quappter cū aīa rapitur in ea viſa: q̄ſpū cernūtur. ita vt omnīo a ẜſibus corꝑis auertatur.magis ꝙͣ in ſomno ſolꝫ Sꝫ minꝰ ꝙͣ in morte. iam diuinieſt adiutorii. vt ſe non corpora: ſed ymagines corporuꝫnouerit cernere. Sic vtiqꝫ in ſōnis ſe videre ⁊ anteꝙͣ vigilet. ibi ſi etiā videntur futura ita vt futura noſcātur.quoꝝ pn̄tes imagines cernūtur: ſiue ipſa homīs mentediunitus adiuta ſed aliquo inter ip̄a viſa quid ſignificarent exponente. ſicut in apocal̓. Iohanni exponebatur.Magna reuelatō eſt etiā. ſi forte ignoret ille cui hec d̓monſtrātur: vtꝝ d̓ corpore exierit an adhuc ſit in corꝑeſed a ſenſibus corporis alienato ſpū iſtā videat. Poteſtenim etiā ſic raptus hoc ignorare: ſi ei ⁊ hoc non oſtendatur.¶ I.De raptu anime vltra duo prima generaviſionumOrro ſi quēadmoduꝫ raptꝰ eſt a corꝑis ſenſibꝰvt eſſꝫ ī ſimilitudinibꝰ corpoꝝ que ſpū vidēturita vt ab ipſis rapiatur vt in illā quaſi regiōeꝫintellectualiuꝫ ſubuehatur ibi ſine aliqua corꝑis ſil̓itudine perſpicua veritas cernitur: nullis opinionū falſa.rum nebulis obfuſcatur. ibi virtutes aīe non ſunt laborioſe. neqꝫ eniꝫ opere temꝑantie libido frenatur. Neqꝫopere fortitudinis aduerſa tolerātur. Aut oꝑe iuſticieiniqua puniūtur. Aut opere prudentie mala deuitāturvna ibi et tota virtꝰ eſt amare quod videas. ⁊ ſūma felicitas habere qd̓ amas. ibi beata vita in ſuo fonte bibit̉Un̄ aſpergitur aliquid humane vite: vt ī temptatōibꝰhuiꝰ ſeculi: temꝑanter. fortiter iuſte: prudenterqꝫ iuuat̉ꝓpter illud quippe adipiſcendum. vbi ſecura erit reqͥeset ineffabilis viſio veritatis. labor ſuſcipitur ⁊ ꝯtinēdia voluptate: ⁊ ſuſtinendi aduerſitates: ⁊ ſubueniendi indigentibꝰ: ⁊ reſiſtendi decipientibꝰ. Ibi videbitur claritas dei: non ꝑ viſiōem ſignificātem ſiue corꝑaleꝫ ſicuteſt viſa in mote ſyna: ſiue ſpūalem. ſicut vidit yſaias vl̓Iohānes in apocal̓. ſed ꝑ ſpeciem quantuꝫ eam caperemens humana p̄t ẜm aſſumentis dei gͣtiam: vt os ad osloquatur ei nō corporis ſꝫ mentis: quēadmodū ītelligēdum arbitror. qd̓ de moyſe ſcriptū eſt. Cōcupiuerat eīvidere deū. non ſicut in monte vid̓rat vel in tabernacl̓ovidebat: ſed ſpecie: quātum eā capere rōnalis creaturapōt reuocata ab om̄i corporis ſenſu. ⁊ ab om̄i ſignificatiuo enigmate ſpūs. Sic enī ſcriptū eſt. Si ergo inuenigr̄am in oculis tuis oſtende mihi teip̄m: vt videam tecum paulo ſuꝑius legatur locutꝰ dn̄s ad moyſen. ſicutquis loquitur ad amicū. Sentiebat ergo quod videbat⁊ quod nō videbat deſiderabat. Niſi tm̄ deſideratuꝫ videre meruiſſet. non diceret dn̄s ad aaron ⁊ mariaꝫ. Audite verbū meū. Si quis fuerit inter vos propheta dn̄iin viſione appebo ei: ⁊ ī ſomnio loquar illi. Nō ita quomodo famulus meus moyſeſ qͥ in tota domo mea fidel̓eſt Ore ad os loquar ad illū. in ſpecie nō per enigmataIn illa ergo ſpecie quā deus eſt: ſecretiſſime loquitur.vbi eū nemo vidēs viuet vitā illa qua mortal̓r viuiturin iſtis corꝑeis ẜſibus. niſi ab hac vita quiſqꝫ quodammodo moriatur. ſiue ꝯīno exiens de corpore. ſiue ita ali

enatus a corporis ẜſibus: vt merito neſciat vtꝝ in corpore an in aīa ſit. cū in illā rapitur ⁊ ſubuehitur viſiōeQuapropter hoc tercium genus viſiōis. quod ſuperiꝰeſt ⁊ corporali et ſpūali. terciū celum appellauit apl̓usvbi ſe raptū dicit. In hoc videtur claritas dei. cui vicꝫcorda mundātur. Un̄. beati mundo corde: qm̄ ipſi deūvidebūt. A quo peregrinamur mortali ⁊ corꝑali onerep̄grauati. ꝙͣdiū per fidē ambulamꝰ: nō per ſpēm. etiā ſicum iuſte viuimꝰ. Si ergo inquā primū celum recte accipimus: omne hoc corporeū quicqͥd eſt ſuper aquas etterrā. Secunduꝫ aūt in ſimilitudīe corporali qd̓ ſpū cernitur. vnde petro diſcꝰ iſte ſubmiſſus eſt. Terciuꝫ veroqd̓ mente ꝯſpicitur: ita omnīo a ẜſibus carnis arreptaatqꝫ mundata: vt ⁊ illa que in illo celo ſunt. ⁊ ip̄am deiſubſtātiam. ⁊ verbum dn̄i per queꝫ facta ſunt oīa in caritate ſpūſſancti īeffabiliter videre valeat ⁊ audire: nōincongruenter arbitramur ⁊ illuc eſſe apoſtolū raptum⁊ ibi fortaſſis eſſe paradiſum omnibꝰ melioreꝫ. Et ſi dici pōt paradiſum paradiſoꝝ. Si enī anime bone leticiain rebꝰ bonis eſt: in om̄i creatura qͥd ea leticia p̄ſtantiꝰque in verbo dei eſt: per qd̓ facta ſunt oīa. ¶ AI.¶ Qualit̓ raptus fit ad id quod eſt ſupra naturam. ¶ Thomas de aquinoSt aut raptus ꝓut deſcribitur a doctoribus:ab eo quod eſt ẜm naturaꝫ in id quod eſt ſupͣ naturam vi nature ſuꝑioris eleuatio. At vero cūvt ait Auguſtinꝰ: homīs intelligentia natural̓r deū cōgnoſcat: ⁊ in raptu eleuetur ad dei cognitōem. ī hocip̄onō videtur eleuari contra naturā: ſed potiꝰ ẜm naturāPreterea magis dependet ſpūs creatus ab increato:ꝙ inferius corpꝰ a ſuperiori: ac imp̄ſſiones ſuperiorumcorpoꝝ in inferioribus corporibꝰ naturales ſunt. vt aitcōmentator ī libro celi et mūdi. Ideoqꝫ nec eleuatio ſpiritus humani videtur eſſe niſi natural̓: ꝙͣuis fiat vi nature ſuperioris. Ad hoc aūt dicimꝰ ꝙ ſicut cuiuſlibꝫ alterius rei eſt quedā operatio talis rei inqͣtū eſt hec resvt ignis aut lapidis. ita et iā homīs eſt quedā operatioinꝙͣtum eſt homo. q̄ eſt ei naturalis. In rebus aūt naturalibus dupliciter cōtingit trāſmutari reꝫ aliquā a ſuaoperatōe naturali. vno mō ex defectu ꝓprie virtutiſ: vndecūqꝫ talis defectus ꝯtingat: ſiue ex cauſa extrinſecaſiue intrinſeca. ſicut ex defectu virtutis formatiue in ſemine generatur fetꝰ monſtruoſus. Alio mō ex operatōne diuine virtutis: cui omnis natura obedit ad nutum:ſicut fit ī miracul̓ cum virgo concipit. vl̓ cecus illumīatur. Et ſimil̓r etiā homo a ſua naturali ⁊ ꝓpria operatōne dupliciter īmutari poteſt. Eſt aūt homīi ꝓpria oꝑatōintelligere mediāte imaginatōe ⁊ ẜſu. Operatio enī eiꝰqua ſolis intellectualibꝰ inherꝫ. omnibus inferioribusp̄termiſſis. nō eſt eius inꝙͣtum eſt homo: ſed inquātumin eo aliqͥd diuinū exiſtit. Operatio vero q̄ ſol̓ ẜſibilibꝰinheret p̄ter intellectum ⁊ rōnem non eſt etiā eiꝰ inqͣtūhomo. ſed ẜm naturā quā cū brutis habet communem.Tunc ergo a naturali mō ſue cognitionis trāſmutaturqn̄ aẜſibꝰ abſtractus aliqua p̄ter ſenſum inſpicit. Hecaūt trāſmutatō qn̄qꝫ fit ex defectu ꝓprie virtutis: ſicutac cidit ī freneticꝭ et alijs mēte captis. Et hec abſtractōa ẜſibꝰ non eſt eleuatio: ſed magis dep̄ſſio. Aliquandovero talis abſtractō fit virtute diuina. ⁊ tunc ꝓprie eleuatio q̄dam eſt. quia cū agens aſſimilꝫ ſibi patienſ. Abſtractio que fit a virture diuina q̄ eſt ſupͣ homīem. eſt inaliqd̓ altiꝰ ꝙͣ ſit homini naturale. Sic gͦ in deſcriptionep̄dicta raptus: qͣ diffinitur vt quidā motus: tangitureius genꝰ cum dicitur eleuatio Cauſa efficiens cum dr̄vi ſuperioris nature. Duo termini motꝰ a quo ⁊ in quēcum dicitur ab eo quod eſt ſecundū naturam. ⁊cͣ.CII.¶ Adhuc de eodem