LiberUice ſimuſſeptimus

Um autem natura ſpeciei ꝯſiſtat ex natura generis ⁊ ex nat̉a differētie. ex vtroqꝫ dignitasſpeciei poteſt penſari. Et ẜm has duas conſideratiōes inueniūtur aliqua ſe inuicē in dignitate excedere quandoqꝫ: ⁊ ꝙͣtum pertinet ad rationē ſpeciei: ſeraper illud ꝑticipat ꝑfectius ſpeciei rationē: in quo differentia formaliter ſpeciem conſtituēs nobiliꝰ inuenitur.Sed ſimpliciter loquēdo: quādoqꝫ eſt nobilius ſimpliciter illud in quo natura generis eſt perfectior. qn̄qꝫ veroillud ī quo eſt ꝑfectius natura differentie. Cum eī dr̄iaaddit aliquā perfectōem ſuꝑ naturā generis. tunc p̄minētia que eſt ex parte differētie facit aliquid eſſe ſimpliciter nobilius: ſicut in ſpecie homīſ qui eſt anīal rōnaliſimpliciter eſt dignior ille: qui eſt potior et p̄ualentior īrationalitate: ꝙͣ ille qui eſt potior in his que ad ratōemanīal̓ ſpectāt: vtpote ſenſus et motus et alia huiuſmodiQuando vero dria aliquā imꝑfectioneꝫ importat: tuncid in quo eſt completius natura generis: ē ſimpliciternobiliꝰ: vt patꝫ in fide que eſt cognitio enigmatica eoꝝſcꝫ q̄ nō videntur. Qui eī abundat ī natura generis: etdeficit in fid̓i dr̄ia. vtpote fidelis qui iam ꝑcipit aliquēintellectū credibilium: ⁊ quodāmodo ea iā videt: habetſimpliciter nobiliorem fidem eo qui minus cognoſcit.Et ꝙͣtum ad rōnem fidei ꝑtinet. magis proprie habetfidem ille qui oīno non videt illa que credit: Et ſic etiaꝫeſt in prophetiā. Prophetia enī videtur eſſe quedā cognitio obumbrata ⁊ obſcuritati admixta: ẜm id qd̓ habetur ſcd̓a. pe. primo. Habetis firmiorē propheticumẜmonem: cui bn̄ facitis att endentes quaſi lucerne lucēti in caliginoſo loco. Et hoc eē̄ ip̄ꝫ nomē prophetie demōſtrat: qꝛ prophetia dicitur quaſi viſio de longinquoQue enī clare videntur quaſi de prope videntur. Si ergo comparemꝰ prophetias quātuꝫ ad dr̄iam: que rōneprophetie complet: illa inuenitur ꝑfectius prophetie rationem habere et magis proprie: cui imaginaria viſioadmiſcentur. Sic eī veritatis prophetice cognitio obumbratur. Si aūt comparemꝰ prophetias ẜm id quodꝑtinet ad naturā generis: ſcꝫ cognitōem vel viſionem.ſic videtur diſtinguendū. Cum enī omnis cognitio ꝑfecta duo habeat: ſcꝫ acceptōnem et iudiciū de acceptis.Iudicium qͥdem de acceptis in prophetia eſt ſolum ẜmintellectum ⁊ ẜm ymagīatōem. Quādoqꝫ gͦ in ꝓphetianon eſt aliqua ſuꝑnatural̓ acceptō: ſed iudiciū tantumſuꝑnaturale: ⁊ ſic ſolꝰ intellectus illuſtratur ſine aliquaymaginaria viſionē. Et talis forte fuit inſpiratio ſalomonis: inꝙͣtuꝫ de moribus hoīm ⁊ naturis reꝝ: q̄ naturaliter accipimꝰ: diuino inſtinctu ceteris certiuſ iudicauit. Quādoqꝫ vero eſt acceptō etiā ſupernatural̓ ⁊ hocdupliciter. qꝛ vel eſt acceptio ab imaginatōe: vtpote qn̄diuinitus in ſpū prophete reꝝ ymagines formatur: veleſt acceptio ab ītellectu: vtpote quādo ita clare cognitōveritatis intellectui infunditur. vt non ex ſimilitudinealiquaꝝ ymaginū veritatē accipiat: ymo ex veritate iāperfecta ip̄e ſibi imagines formare poſſit: qͥbus vtaturpropter naturā noſtri intellectꝰ. Non aūt poteſt eſſe aliqua prophetia q̄ habeat acceptōem ſine iudicio. Undenec imaginariā viſioneꝫ habens ſine intellectuali. Sicergo patꝫ ꝙ viſio intellectual̓ pura que habꝫ iudiciumtm̄ ſine aliqua acceptione ſuꝑnaturali: eſt inferior ea: q̄habet iudiciū ⁊ acceptōem imaginariā Illa vero intellectualis viſio pura que habet iudiciū ⁊ acceptōem ſuꝑnaturalem: eſt ea nobilior: que cū iudicio habꝫ acceptionem imaginariā. Et quātum ad hoc concedendū eſt: ꝙprophetiā que habꝫ viſionem ītellectualem: tantum eſtdignior ea que habet imaginariā adiunctā. TXAIII.¶ Adhuc de eodemT ꝙͣuis illa prophetia que in vtraque viſioneconſiſtit: habeat. etiā intellectualem viſionem:

non tamen includit illā que in ſolo intellectuali conſiſtitqm̄ illa viſionem intellectualeꝫ excellentiorem habet ꝙͣiſta: cū in illa lumīs intellectualis ꝑceptō ſufficiat ad acceptionem ⁊ iudiciuꝫ. In hac vero iudiciū tm̄: Si aūtobiicitur ꝙ ex plenitudine luminis intellectualis cōtingit. ꝙ redundātia in ꝓpheta fit ab intellectu ab imagīatione vt ibi formetur imaginaria viſio: et quāto in propheta lumen intellectuale abundātiꝰ ē. tanto perfectioreſt. Ideoqꝫ videtur perfectior eſſe illa que adiunctā hꝫymaginariā viſionem: ꝙͣ illa que tm̄ habet ītellectualeꝫDicimus ꝙ in vtraqꝫ prophetia fit deriuatio luminisprophetici ab intellectu ad ymaginatōem ſꝫ diuerſimode. Nam in illa prophetia que dicitur tm̄ viſionem intellectualem habere: tota plenitudo prophetice reuelationis in ītellectu ꝑcipitur. ⁊ exinde ẜm intelligentiſ arbitrium in ymaginatiua ꝯgrue formātur imagines propter intellectꝰ noſtri natura: qͥ ſine phātaſmatibꝰ intelligere non pōt. Sed in alia prophetia nō tota plenitudoꝓphetice reuelatōis recipitur in ītellectu: ſed ꝑtim in intellectu. quātum ad iudiciū et partim in ymaginatiua:quātum ad acceptōem. Unde in illa prophetia que viſionem intellectualem tātum ꝯtinet: eſt viſio intellectual̓plenior. Ex defectu enim lumīs recepti ī intellectu contingit: ꝙ exinde quodāmodo decidit quātuꝫ ad aliquida puritate intelligibili ī ymaginarias figuras: ſicut inſomnis accidit. Ꝙ aūt d̓r Iohānes baptiſta: fuiſſe propheta ⁊ pluſꝙͣ propheta: quia chriſtum non ſolū intellectual̓r vel ymaginarie ſicut alie ꝓphete vidit. ſed etiācorporal̓r digito demōſtrauit. ex quo prophetia cui corporalis admiſcet̉ viſio videtur eſſe nobiliſſima: dicimꝰꝙ non eſt ita: hoc enī quod Iohānes xp̄m digito demōſtrauit. nō pertinet ad viſionem propheticā: ſed magitad d̓nunciatōem. hoc etiā ꝙ corꝑal̓r chriſtum vidit: nōei dedit prophetiaꝫ ꝑfectōris ratōnis: ſed fuit quoddāmunus diuinitus ꝯceſſum ampliꝰ ꝙͣ prophetia. Un̄ d̓ra domino ī luca d̓cīo. Multi reges ⁊ prophete voluer̄tvidere que vos videtis: ⁊ non viderunt. Adhuc auteꝫobiici poteſt: qd̓ dicit gloſa ſuper illud ī prima ad corintxiiii. Spūs aūt loqͥtur miſteria. Minus inqͣt eſt ꝓpheta: qui reꝝ ſignataꝝ ymagines ſolo ſpū videt: ⁊ magiseſt propheta: qͥ ſolo eaꝝ intellectu p̄ditus eſt. Sed maxime propheta eſt qͥ p̄cellit ī vtroqꝫ Dicit enī dyoniſiꝰin libro celeſtis gerarchye: ꝙ impoſſibile eſt nob̓ aliterſuꝑlucere diuinū radium niſi ſacroꝝ velaminū varietate circumuelatū. Et appellat velamina figuraſ ymagīarias: qͥbus quaſi velatur intellectualis lumīs puritas.In omni ergo prophetia oꝑtꝫ imaginarias eſſe figuratvel ab hoīe formatas: vel diuinitꝰ īmiſſas. Nobilioresautem ſunt diuinitꝰ immiſſe ꝙͣ ab homīe formate. Illavtiqꝫ prophetia nobiliſſima videtur eſſe: in qua ſiml̓ diuinitus infunditur ītellectuale lumen: ⁊ figure imagīarie. Ad hoc autem dicendū: ꝙ p̄dicta gloſa loquitur deillo qui ẜm intellectū non habet niſi iudiciū de his: queab alio accipiūt̉: ſicut ioſeph ſolūmō iudiciuꝫ d̓ his qͥ apharaōe viſa ſunt habuit: nō ꝙ ip̄e qͥd eſſꝫ futuꝝ acceperit. Et ſic ratio ꝯcludit: non aūt de illa que tm̄ ī intellectuali viſione conſiſtit. Quamuis aūt imagines impſſe diuinitus ſunt nobiliores imaginibꝰ ꝑ hominē informatis. tn̄ acceptio cognitōis que eſt ī ītellectu diuinitꝰeſt nobilior illa q̄ fit ꝑ formas imaginarias. Et quauisintellectus noſter intelligat diuina per aliquas ſil̓itudines. ille tn̄ ſimilitudines nobiliores ſunt ex hoc ꝙ ſuntimmateriales ꝙͣ imaginarie ſimilitudīes. vnde et intellectualis viſio nobilior eſt. Nec eſſe poteſt vt aliqua reſſit per ſuā eſſentiā imaginabilis. ſicut per ſuaꝫ eſſentiaeſt intelligibilis. imagmnatio enim non eſt niſi de rebusmaterialibus: nec etiam p̄t imaginatō aliquid recipereniſi ſine materia. Unde ſēꝑ neceſſe eſt ꝙ imaginatio ſitalicꝰ non per eſſentiā ſuam: ſed per ſuaꝫ ſimilitudinem.