LiberUiceſimuſſeptimus

vel verbis vel etiaꝫ factis: vt a Hieremia qui lumbareſuū iuxͣ fluuium ad putreſcendū poſuit: vtrolibꝫ autemmodo denūciatio prophetica huiuſmodi per ſigna quedam ſenſibilia fit. Un̄ fiat: ſēper fit ab homīe n̄ abſtracto a ẜſibus: qꝛ prophetā denunciātem oportet ſenſibꝰvti ad hoc ꝙ eius denunciatio ſit perfecta. alias denunciaretˢ quaſi abreptus. Sed ꝙͣtum ad viſioneꝫ ꝓphetieduo concurrūt vt ex dictis patꝫ: ſcꝫ iudiciuꝫ ⁊ acceptōpropria ꝓphetie. Quādo ergo prophetia diuinitus inſpiratur vt ſit tantū iudiciū eius ſuꝑnaturale: ⁊ non acceptio. tunc talis inſpiratio abſtractōem a ẜſibus nō requirit: qꝛ iudicium intellectꝰ naturaliter eſt perfectiusin vtente ſenſibus: ꝙͣ in nō vtente. Acceptio aūt ſuꝑnaturalis propria prophetie eſt ẜm ymaginariā viſionemAd qua viſionem inſpiciendā rapitur vis humana abaliquo ſpū: ⁊ a ẜſibus abſtrahitur: vt Augꝭ. dicit ſupergeneſym ad litterā. Cuiꝰ ratio eſt: quia vis imaginatīadum quis vtitur ẜſibus: principaliter eſt intenta his q̄per ẜſus accipiūtur. vn̄ non pōt eſſe: ꝙ intentio eiꝰ pͥncipaliter tranſferatur ad ea: que aliunde accipiūtur: niſiquādo homo eſt a ẜſu abſtractus: vnd̓ qͥn̄cunqꝫ fit prophetia ſcd̓m ymaginariam viſionem: oportet a ẜſibusabſtractū eſſe prophetā. Sed hec abſtractio dupliciterꝯtingit. vno modo ex cā animali. alio mō ex cauſa naturali. A cā quideꝫ naturali: quādo exteriores ẜſus ſtupeſcunt: vel propter egritudinē: vl̓ propter vapores ſomniad cerebꝝ tendenteſ: ex quibꝰ contingit organū tactusimmobilitari. Ex cā vero anīali: ſicut quādo homo exnimia attentōe ad intelligibilia vel imaginabilia oīnoa ẜſibus exterioribꝰ abſtrahit̉. Nūqͣ aūt fit in ꝓphetaabſtractio a ſenſibꝰ corꝑalibus per egritudinem: ſicutfit in epilenticis vel furioſis: ſed ſolūmodo ꝑ cauſaꝫ naturalem ordinatā ſcꝫ per ſomnū Et id̓o prophetia quefit cum viſione imaginaria: ſemꝑ fit vel in ſomno: quādo ſcꝫ eſt abſtractio a ẜſibus per cauſam naturalem ordinatam. vel in viſione quādo fit a cauſa animali. In hͦtamen differt propheta ī ſua abſtractōe a ẜſibus: ſiueabſtrahatur per ſomnū. ſi per viſionem ab homnibusalijs qͥ abſtrahūtur a ſenſibꝰ: ꝙ mens prophete illuſtratur de his que in viſione imaginaria videntur. Undecognoſcit ea non eſſe res: ſꝫ aliquaꝝ reꝝ ſimilitudinesde qͥbus certum iudiciū habꝫ per lumen mentis. Sic gͦpatet: ꝙ prophetie inſpirato quādoqꝫ fit cū abſtractōea ẜſibus quandoqꝫ non.¶ XAObiectiones in contrarium.Ed fortaſſis obiciet aliquis: qd̓ dicitur a dn̄o īlibro numeri duodecīo. Si fuerit īter vos propheta dn̄i in ſomnio ⁊ viſione loquar ei. Namvt dicit gloſa in prīcipio pſalterii: tunc fit prophetia ꝑſōnia ⁊ viſiones qn̄ fit per ea q̄ videntur fieri vel diciAt vero cum apparent talia ſcꝫ que dici vel fieri vidētur ⁊ non dicuntur vel fiunt. Patꝫ homineꝫ tūc a ſenſibus eſſe abſtractum. Ideoqꝫ viſio prophetie ſemper inhomine a ſenſu abſtracto videtur eſſe. Preterea cū vnavirtus multū intendit̉ ī operatōe ſua oportꝫ aliā abſtrahi a ſua. Cū ergo in viſione prophetie vireſ interioresſcꝫ intellectus ⁊ imaginatio maxime in ſuis operatōnibus ītendātur: videtur ꝙ ī viſiōe ꝓphetica ſemꝑ homoab operatōe exterioꝝ virium abſtrahatur. Ceterum intellectual̓ viſio nobilior eſt ꝙͣ imaginaria: ⁊ illa ꝙͣ corporalis: permixtio autē ignobilioris detrahit aliquidde perfectione nobilioris. Cum ergo intellectꝰ ⁊ imaginatio in prophetica viſione ad ſummā perfectiōem ẜmſtatum vie ꝑ̄ueniāt: vt ſcꝫ propheta cū eis ſimiliter corporali viſione vtatur. Item plus diſtat ſenſus ab intellectu ⁊ ymaginatōe ꝙͣ ratio inferior a ſuperiori. Cumitaqꝫ conſideratō ſuperioris rōnis que intenditur eternis contemplādis: abſtrahat homīeꝫ a cōſideratōe infe

rioris: quā temporaliū intenditur admīſtratōni: multofortius intellectualiſ ⁊ imaginaria viſio ꝓphetie videntur abſtrahere a viſione corporali. Deniqꝫ vna et eadēvis nō pōt ſimul pluribus intendere. Ut vero cum aliquis ſenſibus corporalibꝰ vtitur: eius intellectꝰ ⁊ ymaginatio rebꝰ illis intendit q̄ corporal̓r videntur. Simulitaqꝫ cum hoc nō videtur poſſe ītendere illis. que apparent abſqꝫ ſenſibus corporis ī prophetica viſione. Ecōtrario autem opponitur qd̓ ī prima ad corintheos xiiii.dicitur. Spūs prophetaꝝ prophetis ſubiecti ſunt. Qd̓nō ita eſſꝫ. ſi propheta a ẜſibus eſſꝫ alienatꝰ: quia ſic: vtvidetur: compos ſui non eſſet. Ceteꝝ in viſione prophetie accipitur certa cognitio de rebus ſine errore. At inhis qui abſtracti ſunt a ſenſibꝰ: vel ſomno vl̓ quocunqꝫmodo: errori eſt ꝑmixta ⁊ incerta cognitio: qꝛ reꝝ ſimilitudinibus inherent: quaſi rebus ip̄is. vt ait Auguſti.ſuper geneſym. Itaqꝫ prophetia ſicut videtur: nō fit cūalie natōe a ẜſu. Deniqꝫ hoc poſito videtur ſequi errormontani: qui dicebat ꝓphetas velut abreptitios eſſe locutos: quid dicerent neſcientes.Reſponſiones ad eaſoem 0Upponentes ergo ea que ſuꝑius diximus: adhec omnia in contrariū obiecta. Reſpondemꝰꝙ in verbiſ illis numeri dominꝰ intendit oſtendere p̄minentiaꝫ moyſi ad alios ꝓphetas quantum adſuꝑnaturalem acceptōem: qꝛ ſcꝫ moyſes ſupernatural̓rad hoc promotꝰ eſt: vt ip̄aꝫ dei eſſentiā in ſeip̄a viderꝫAc ea que acceper̄t prophete. acceper̄t qͥdem in ſimilitudinibus ſomnii ⁊ viſionis. Sed tn̄ tudiciuꝫ prophetie nō erat per ſimilitudines aliquas ſomni vel viſiōisUnde iudiciū prophetie fit fine abſtractōe a ſenſibusEt quādo quidem interior vis intenditur in viſione ſuiobiecti abſtrahitur: ſi perfecta fit attentio viſione exteriori. Sed quātumcūqꝫ ꝑfectum ſit iudicū interiorisvirtutiſ: nō abſtrahit ab exteriori operatōe: qm̄ ad interiorem virtutem ꝑtinet de exteriori iudicare: vnde iudicium ſuperioris in idem ordinatur cum exteriori operatione. Ideoqꝫ mutuo non impediūt ſe. Illa vero ratiode nobilitate viſiōis intellectualis ⁊ imaginarie reſpectu corporalis ꝓcedit ẜm acceptōem et non ẜm iudiciūEt illa ſimilit̓: qꝛ vna ⁊ eadem vis pluribꝰ ſimil̓r intendere non p̄t. Ex hoc aūt ip̄o anime potentie mutuo ſein operatōnibꝰ ſuis īpediūt: ꝙ in vna aīe eēntia fūdateſunt. Un̄ quāto vires alique ſunt magis ſibi propinquetanto magis nate ſunt ſeſe impedire: vt ratio inferior ⁊ſuperior. Ideoqꝫ de ceteris nō eſt ſimile. Ꝙ aūt dicitapoſtolꝰ. Spiritus prophetaꝝ ꝓphetis eſſe ſubiectus:intelligendū eſt quatum ad denunciatōem prophetie.Ipſoꝝ enim ſubiacet arbitrio denūciare de qͥbus inſpiratur vl̓ non. At vero ꝙͣtum ad reuelatōneꝫ ip̄e propheta ſpūi ſubiectus eſt. Non enī reuelatio fit ẜm arbitriūprophetie videntis: ſed ẜm arbitrium ſpūs reuelantisUt autem etiā in ip̄a abſtractōne a ẜſibus veꝝ habeatꝓpheta iudiciū de his q̄ videt in ſomno vl̓ viſione. hocip̄m eſt ex lumine prophetie: quo vicꝫ illuſtratur mensprophete. Error aut montani fuit in duobuſ. Primo .ſ.quia ſubtrahebat prophetis lumen mentiſ. quo verumhaberēt iudicium de viſis. Secunda qꝛ in ip̄a denunciatione dicebat eos a ſenſibꝰ abſtractos: ſicut ī furioſisꝯtingit: vel in eis qui loquūtur in dormiendo. Hoc aūtnon ſequitur ex poſitōe p̄dicta. Ꝙ aūt prophetia dicitur fieri per dicta vel facta referendum eſt ad prophetie denunciationē magis ꝙͣ ad propheticā viſionem.¶ XAIII.De collatione mutua ꝓphetie que fit ſecūdum uiſioneꝫ intellectualem tantum et eiusque habꝫ intellectualē ſimul cum imaginaria