UiceſimuſſeptimusLiber

cognitō. Ad cognitōnē aūt d̓uo reqͥruntur: ſcꝫ acceptōcognitoꝝ ⁊ iudicium d̓ acceptis vt ſupͣdictuꝫ eſt. Quadoqꝫ gͦ cognitio eſt ſuꝑnaturalis ẜm acceptōem tantuꝫqn̄qꝫ ẜm iudicium tm̄: qn̄qꝫ ẜm vtꝝqꝫ. Si aūt ſit ſcd̓ꝫacceptōem tm̄ ſupernaturalis: n̄ dicetur ex hoc aliquiſpropheta: ſicut pharao non dicendꝰ eſt propheta qͥ ſuꝑnatural̓r accepit future fertilitatis ⁊ ſterilitatis iudiciūſb̓ boū ⁊ ſpicaꝝ figuris Si vero habeat ſuꝑnaturale iudicium vl̓ ſimul iudicium ⁊ acceptioneꝫ. ex hoc diciturpropheta. Acceptio aūt ſuꝑnaturalis non pōt eſſe niſiẜm tria genera viſionis. ſcilicꝫ ẜm viſiōem corporalemquādo aliqua corporalibꝰ oculis diuinitꝰ d̓monſtrāturvt manꝰ ſcribentis Balthaſar Et ẜm ymaginariā viſionem: quādo diuinitꝰ alique reꝝ figure ꝓphetis oſtenduntur: vt olla accenſa hieremie: ⁊ equi ⁊ mōtes zacharie. Et ẜm intellectualem quādo aliqua intelligibiliuꝫoſtendūtur ſupͣ naturalē facultatem. Cum aūt intellectꝰhumanꝰ ſit in potentia naturali ad om̄s formas intelligibiles ẜſibilium reꝝ: non erit ſuꝑnaturalis acceptio q̄cunqꝫ ſpecies intelligibiles in ītellectu fiant. Sic̄ eratſuꝑnaturalis acceptio in viſione corporali quādo inſpiꝰciūtur res que nō ſunt ẜm naturā formate: ſed ſolūmōdiuinitus ad aliquid oſtendendū. Et ſicut erat ſuꝑnaturalis acceptio in viſione imaginaria quādo vidētur alique ſimilitudines nō a ẜſibus accepte ſed ꝑ aliquā vimanime formate. Sed tunc ſolum intellectꝰ ſuꝑnatural̓raccipit. quādo videt ipſas ſubſtātias intelligibiles pereſſentiā ſuam vtpote deū ⁊ angelos: ad quos ꝑtingerenon pōt ẜm virtutem nature ſue. Inter has autē tresſuꝑnaturales acceptōes: hec vltima excedit modū prophetie. Un̄ dicit̉ numeri duodecīo. Si quis fuerit intervos propheta domini in ſominio: aut in viſione loquarad eum. At non talis ẜuus meus moyſes. qui palam ⁊nō per figuras ⁊ enigmata videt deū. videre ergo deūin eſſentia ſua: ſicut videtur in raptu: vl̓ ſicut videtur abeatis: aut videre alias ſub̓ias ītelligibiles per eſſentiāſuā modum prophetice viſionis excedit Sed prima ſuꝑnaturalis acceptio ſcꝫ que eſt ẜm corꝑalem viſionem: ēinfra propheticā acceptōem: qꝛ per hanc acceptionemnon p̄fertur prophetia alijs quibuſcūqꝫ: cū ſpeciem diuinitus formatā ad videndū om̄s equaliter videre poſſint. Super natural̓ ergo acceptio que eſt propria prophetie eſt acceptō imaginarie viſionis. Sic ergo om̄ispropheta vel habet tm̄ iudiciū ſuꝑnaturale de his queab alio videntur: ſicut ioſeph de viſis a pharaone. Uelhabet acceptioneꝫ ſimul cū iudicio ẜm ymaginariaꝫ viſionem. Iudiciū enī ſuꝑnaturale prophete datur ſcd̓mlumen ei infuſū. Ex qͦ intellectus roboratur ad iudicandum. ⁊ ꝙͣtum ad hoc nulle ſpecies p̄exigūtur: ſed ꝙͣtumad acceptiōeꝫ requiritur noua formato ſpecieꝝ: ſiue vtfiāt in mente prophete ſpecies que prius non fuer̄t: vtpote ſi alicui ceco nato impͥmerentur ſpecies colorum:ſiue vt ſpecies p̄exiſtentes ordinentur ⁊ ꝯponātur diuinitꝰ tali mō qui ꝯpetat ſignificatōi reꝝ: que debet prophete oſtendi. Et ꝑ hunc modū ꝯcedendum eſt: ꝙ prophete reuelatio n̄ ſolū ſit ẜm lum̄ tm̄ ſed ẜm ſpecieſ etiāquādoqꝫ vero ẜm lumen tm̄. Dicendum eſt itaqꝫ: ꝙ ꝙͣuis ꝓpheta nō dicatur niſi qͥ habꝫ intellectualem viſionem: non tn̄ ſola viſio intellectualis ad prophetiā ꝑtinꝫſed etiā imaginatiua: in qua ſpecies formari poſſunt ꝯuenientes etiam ad ſingulariuꝫ repreſentationem.¶ LXXXVIII.¶ Utrum omnis reuelatio prophetica fiatangelo mediante.Uia vero moyſes ceteris ꝓphetis excellentiorfuiſſe videtur. Ex ipſius dn̄i verbis in libro numeri: ⁊ etiā ex fine deuteronomii: cui ſcꝫ moyſifacta eſt diuinitus reuelatio mediātibus āgeliſ

iuxta illud apoſtoli ad gal̓. Lex ordinata eſt per angl̓osin manu mediatoris. Et etiā in actibꝰ apoſtolorū de ipſo moyſe dicitur: hic eſt qui fuit in eccleſia in ſolitudī ecum angelo: qui ei loquebatur ī monte ſyna: ⁊ cū patribus noſtris: Multomagis om̄ſ alie prophete: non abipſo deo īmediate: ſed angelo mediante videntur reuelationem accepiſſe ¶ Auguſtinꝰ quoqꝫ dicit in libro de trinitate. ꝙ om̄s apparitōes facte patribꝰ ī veteri teſtam̄to fuer̄t per angelos adminiſtrate. Idem etiā dicit deoniſius in libro de celeſti gerarchya: ꝙ vicꝫ diuinas viſiones glorioſi pr̄es nr̄i ſunt adepti ꝑ medias celeſtes virtutes. At ē contra poterit obiici: ꝙ dona ſpūſſancti īmediate a deo ſunt ⁊ hītus infuſi: ꝓphetia vero eſt donuꝫſpirituſſancti: et ē etiā quoddā lumē infuſuꝫ. Ideoqꝫ videtur a deo eſſe ſine angelo mediāte. Preterea prophetia perficitur ẜm luminis infuſionem ac ſpecieꝝ imp̄ſſionem. Neutrum aūt iſtoꝝ videtur poſſe fieri per angelum: qꝛ ſic eſſe videretur creator luminis vl̓ ſpeciei: cūhec non poſſint niſi ex nichilo fieri In diffinitōe quoqꝫprophetie dicitur: ꝙ prophetia eſt diuina reuelato vl̓ inſpiratio: que ſi fieret angelo mediāte: dicenda potiꝰ vid̓retur angelica ꝙͣ diuina Sed dicendū ꝙ in reuelatōe ꝓphetica duo concurrūt. ſcꝫ mentis illuſtratio ⁊ ſpecieruformatio ī imaginatiua virtute. Ipſum ergo propheticum lum en quo mens prophete illuſtratur: a deo originaliter procedit. ſed tam̄ ad eius congruā ſuſceptionemmens humana angelico lumīe cōfortatur: et quodāmōp̄paratur. Cū enī lumen diuinū ſit ſimpliciſſimū ⁊ vniuerſaliſſimum in virtute: non eſt proportionatū ad hocꝙ ab anīa hum ana in ſtatu vie percipiatur: niſi quodāmodo cōtrahatur ⁊ ſpecificetur per coniūctōeꝫ ad lum̄angelicuꝫ: quod eſt magis ꝯtractum ⁊ humane mentimagis proportōatū. Sed ip̄a formatō ſpecieruꝫ in imaginatiua virtute ꝓprie āgel̓ eſt attribuenda: eo ꝙ totacorporalis creatura admīſtratur per creaturā ſpūaleꝫ.vt Auguſtinꝰ probat in tercio de trinitate. Uis auteꝫimaginaria vtitur organo corporali. Un̄ ſpecieruꝫ formatio in ip̄a ad mīſterium proprie pertiret angelorum.Quodqꝫ dicit Auguſtinꝰ in libro de trinitate. Quorūdam mentes ita eleuari: vt nō per āgelum: ſed in ip̄a ſūma rerum arce incōmutabiles videat rationes: referendum eſt ad viſioneꝫ patrie vl̓ ad viſioneꝫ raptꝰ ⁊ nō adviſionem prophetica. Dicenduꝫ eſt itaqꝫ: ꝙ prophetiarōne lumīs prophetici cōputatur inter ſpirituſſancti dona. quod qͥdem a deo īmediate infunditur: ꝙͣuis ad congruam eius receptōem angeloꝝ mīſterium cooꝑetur.Angelꝰ ergo neqꝫ lumē in ītellectu creat humano: neꝫſpecies ī ymaginatiua: ſed angeli oꝑatione naturale lumen intellectui humano diuinitꝰ confortatur Et ſcd̓mhoc angelꝰ hominē illumīare dicitur. Ex hoc etiā ꝙ angelus habꝫ poteſtatē ꝯmouendi organum fantaſie: p̄tviſioneꝫ ymaginariā formare ẜm qd̓ cōpetit prophetieDeniqꝫ actio non attribuitur inſtrum̄to: ſed princ ipaliagenti. Unde ſcamnū non dicitur effectꝰ ſerre: ſꝫ carpētarii. Simil̓r ergo cuꝫ angelꝰ non ſit cā reuelatōis prophetice: niſi ſicut inſtrumentū diuinū per reuelationeꝫa deo perceptā. prophetia non debꝫ dici reuelato angelica ſed dinina: Et licet ſapientia diuina ſicut ſcriptumeſt: in aīmaꝫ ſe trāſferens aliquos effectus per ſe. id eſtſine angelim iniſterio faciat vt infuſionem gr̄e: ꝑ quaꝫaliqͥs amicus dei ꝯſtituit̉: nihil tn̄ prohibet quin aliosquoſdam effectus faciat mediante p̄dicto miniſterſo:et ita ꝓphetas conſtituit mediante angelo.LXXXIXꝘ propheta qn̄qꝫ cum a ſpiritū ꝓphetietangitur a ſenſibus alieneturCiendum vero ꝙ prophētia duos habet actusvnuꝫ prīcipalē ſcꝫ viſionē. Aliū vero ſcd̓ariumſcꝫ denunciatōem. Denunciatio fit a ꝓpheta