LiberUiceſimuſſeptimus

ſuggeſtione in eo mala cogitatio ſurrexit. dum eidemſuggeſtioni male conſenſit.LXVIIIUtrum malignus ſpūs agat ī anīam īmediate mala ſuggerendo.Dhuc aut obiicere poteſt aliquis: ꝙ dyabolꝰtemptādo agit in animā. Aut gͦ mediate: autimmediate. Et d̓r ꝙ mediate: quia mediātibusſanguinibꝰ: quibus ſcd̓m Gregoriū immiſcꝫ ſe. Porroilli ſanguines aut attingūt animā: aut nequaꝙͣ. Si nequaꝙͣ: ẜm hoc nichil agerꝫ dyabolus in aīmā. Si veroſic tūc et dyabolus illis īmixtus animā attingit. Et itaſicut videtur. nihil impedit quin ⁊ cogitatōeſ malas immittere poſſit. Nos aūt ad hoc dicimus: ꝙ dyabolusquidem bn̄ poſſꝫ īmediate agere in animā: ſi vellꝫ: ſcilꝫoſtendendo ei ſpecieꝫ alicuius rei delectabil̓. ſed nō vl̓tita agere maxīe ī temptatione de gula et luxuria: quiaper ſolam ſpeciem apprehenſam non irritaretur concupiſcentia. Sed irritatur ex hoc. ꝙ immittit imagines p̄dicto mō ſcꝫ miſcendo ſe ſanguinibꝰ. id eſt humoribushis enī mediātibus excitatur in anima concupiſcentia.Sed licꝫ his mediātibus attingat aīmā: non tn̄ īmittitin eam cogitatōes. ſed ſolas imagines ex qͥbus ſurgūtcogitationes. Si enī īmitteret malas cogitatōes ſequeretur ꝙ īmitterꝫ peccata: qꝛ male cogitatiōes peccataſunt. Et ideo n̄ eſſent ita imputāde nob̓ cogitatiōes male noſtre: ſed demonibus. Sicut ergo bonus angelꝰ nōimmittit homini bonā cogitationē vel bonā voluntatēita nec malꝰ malā. De bonis aūt angel̓ dicitur: ꝙ agūtin animā immediate. ſicut ſpeculum in aliud ſpeculum.oppoſitum ip̄m īmutando. Recte ergo dicit Beda: ꝙdyabolus nō eſt proprie malaꝝ cogitatōum immiſſor:ſꝫ incentor Tripliciter enī temptat homīes: vicꝫ concupiſcibiliū ſpecies vel imagines oſtendendo: ⁊ mala ſuggerendo: et incendendo. iuxta illud iob. xli. Halitus eiꝰprunas ardere facit. Ideoqꝫ dicit apoſtolꝰ ad eph̓. vi.In omnibus ſumentes ſcutum fidei: ī quo poſſitis omnia tela nequiſſimi ignea extinguere. ¶ LXIX.¶ Ꝙdiabolꝰ anime non illabitur in temptando hominem. ¶ Gennadius in libro dediffinitōnibus eccleſiaſticorum dogmatum.Emones itaqꝫ per energiam. id eſt virtualemloꝑationem non credimus anime ſubſtātialiterillabi: ſed applicatōe ⁊ oppreſſiōe vniri. Illabivero menti illi ſoli poſſibile eſt: qui eā creauit. ¶ Bedaſuꝑ actus apoſtoloꝝ. Mentem nimiꝝ hominis iuxͣ ſubſtantiam nihil p̄t implere niſi trinitas creatrix. Impletaūt ſathanas cor alicuius: nō quideꝫ aditū cordis ingrediens: ſed fraudulenta deceptōne animā in affectū malicie per incentiua vicioꝝ qͥbus plenꝰ eſt trahens. Impleuit ergo cor iude ſicut ſcriptum eſt. nō quidem intrādo. ſed malicie ſue virus inſerendo. ¶ Actor. Dicūturautē deus ⁊ augelus et dyabolꝰ in aīma eſſe: ſꝫ diuerſimode. Deus qͥdem vt vitā. ſcꝫ animā ip̄am viuificansAngelus aūt vt contubernalis. ſcꝫ animā ipſam exhortans. Angelus ergo ſic eſt in ea: vt nō ingerat ei bona.ſed ſuggerat. Deus aūt ſic vt afficiat ⁊ infundat. Deꝰergo intra: ſed āgelus extra. Dicitur tn̄ eſſe in ea: ꝙͣtuꝫad operatōes quas in eam exercꝫ: ſcꝫ cōſulendo: inſtruēdo: monendo: ⁊ ſimilia. Sic etiā de dyabolo intelligēdūeſt: ꝙ non eſt intra animā ſubſtantialiter: ſed intrare d̓rin eam propter operatōes quās in eam exercet. ſcꝫ imaginibꝰ vl̓ ſuggeſtiōibꝰ ſuis eā ſeducendo: ⁊ etiā ꝓpterdominiū: ſicut in poſſeſſionē alicꝰ terre l̓ caſtre ītrare d̓rhomo. Et licet anīa per totum corpꝰ diffuſa ſit: nichilominus intrat corpus ip̄m dyabolꝰ: quādo ſuggerit aīenon tn̄ ſequitur ꝙ vnus ſpūs ſit in alio: qꝛ ſpūs non eſtquatuſ ꝙͣtitate: ſed virtute. Un̄ multi ſpūſ eſſe poſſuntin eodē loco: non tn̄ eſt vnus in altero. ſed et cum ad ſug

gerendum anime dyabolus intrat corpus alicuius: nonex hoc efficitur homo demonyacus. Naꝫ demonyacusꝓprie d̓r homo: qui hn̄s in corꝑe demoneꝫ: ita p̄ſſus eſtet traditus ei: vt non habeat libertatē aliquid ſponte faciendi: nec libero arbitrio vtatur: ſed dyabolus ꝑ eumoperetur. Eſt etiā dr̄ia inter obſeſſos ⁊ energuminos.Nā dyabolus quorūdam hominū intranſ corꝑa vexateos ſicut interius ⁊ opprimit: vt operatiōes virtutumnaturaliū pro rōne liberi arbitrii vt dictū eſt exercere n̄poſſint. At iſti prorie nō dicūtur obſeſſi. ſꝫ energuminiſcꝫ ꝓpter īteriorem operatōem ſiue virtutē: quā in eosexercet dyabolus ip̄os laborare faciens interius. Nāenergya dicitur q̄daꝫ vis poteſtatīa et laborioſa impellente dyabolo: intus in homīe facta Quorūdam vero n̄intrat corꝑa: ſed exterius manēs impedit eos ne videātvl̓ audiāt ⁊ ſil̓ia Et homīes huiōi ꝓprie dicūtur obſeſſiQualiter aūt demōes aſſidere ſoleat ſimulacris. ⁊ ſil̓iaplenius dicta ſūt ſuꝑius: vbi actū eſt de natura d̓monū⁊ eoꝝ oꝑatōibus. In ſuggerēdo aūt aīe recte furnariodyabolus comꝑatur: qꝛ corpori ſe īmiſcens: incēdit anima in ſuggeſtione ſua quaſi clibanū: nec tn̄ intrat. ſꝫ foris ſtat ſicut furnarius. Unde ſcriptū eſt in oſee: ꝙ oēsadulterātes ſunt quaſi clibanꝰ incenſus a cōquente.IX.Ꝙ non videt anime interiora.Hieronimus vbi ſupra.Ec debemus opinari. vt iam dictū eſt: ip̄ꝫ rimari cordiſ occulta. ſed ex hītu corꝑiſ ⁊ geſtibꝰ eſtimari qͥd verſemuſ intrinſecuſ Uerbi gͣtia. ſemper in inſidis poſitꝰ: ſi pulcrā mulierē nos crebro viderit reſpicere. Intelligit cor amoris iaculo vulneratū: ⁊leuem cogitatōum noſtrarum ſcint illā fornicibꝰ ſuis inflāmat ¶ Actor. Licꝫ itaqꝫ dyabolus: quia ſpirituseſt nō agat ꝑ mediū: non tn̄ pōt videre omīa interioraanime incluſe: nec impedit ip̄a diſtātia corꝑis ſꝫ vmbraCorpꝰ enī humanū te nebroſum ē: ⁊ tantis tenebris animam inuoluit. vt nec clare ip̄a videat: nec ⁊ ab alijs ſpiritibꝰ poſſit videri: niſi a deo ⁊ angel̓ ſanctis. ſed hͦ hn̄tipſi a gͣtia. Ita eſt ergo d̓ humano corꝑe: ſicut d̓ quodālapide qui dreliotropya: quē qui habuerit eum ſecū nōpōt videri ab homībꝰ: ita anima corpꝰ humanū gerensnō p̄t videri ab alijs ſpiritibꝰ: immo ipſa pōt videre eaque ſunt dyaboli: ſcꝫ imaginatōes qͣs ei anteponit: ſedip̄a non pōt videri ab eo dū eſt in corꝑe: ſicut ille qui eſtin loco tenebroſo: poteſt videre eū qui eſt in lumine ſiueextra tenebras. ſꝫ non ecōuerſo. pōt inquam animā cōgnoſcere ⁊ videre imagines: quas ei anteponit. ſcilicꝫ īſe ip̄o formatas: ⁊ in anima reſultātes. id ē in vi imaginatiua tanꝙͣ in ſpeculo oppoſito. ſꝫ ſepiſſime credit easin ſeipſa tantū ⁊ principal̓r formari vl̓ fieri: ꝓpter vehementem applicatōem maligni ſpūs ad ipſam. Si ergocontra p̄dictam ſententiā obiiciatur: ꝙ dyabolꝰ cum ſitſpūs nec vtatur ẜſu corporali: videtur ꝙ ſine medio vtdeat īteriora noſtra. Patꝫ ad hoc reſponſio ꝑ ſupͣdictalicꝫ enī ea que videt: ſine medio videat: non tn̄ animamvidꝫ. vt dictum eſt propt̓ corporis vmbrā. ſꝫ ꝑ habitumac geſtum exteriorem cogitatōes ipſiꝰ interiores coniicere pōt quaſi per ſigna quedā Nimiꝝ animā ipſam acorꝑe iam exutā dyabolus vidꝫ: ⁊ ea que ſunt ī ipſa: qꝛnullū eſt tu nc impedim̄tuꝫ: ſed ablata eſt corꝑis vmbraita ꝙ nuda remanet anīa. At vero dū eſt in corpore: acper hoc in tenebris non pōt videri ꝓpter tenebras ip̄iꝰcorporis. Sed fortaſſis adhuc obiiciet aliquis: ꝙ ſi aīaintra dolium eſſꝫ: nichilominꝰ tn̄ diabolus exiſtens exterius illā viderꝫ. Unde pari rōne videtur forte alicui: ꝙdum eſt incluſa in corpore: videat dyabolus que in ip̄aſunt īmediate. ſine medio nō obſtāte impedim̄to corꝑiſquia non agit ꝑ mediū. Ad hoc aūt facilis eſt reſpōſioꝙ nō eſt ſimile d̓ dolio ⁊ d̓ corꝑe hūano. Nā in illo qͥdē