LiberUiceſimuſſextus
De diffinitionibus viſus.xxviii.De organo viſusxxix.De celeritate ſpūs viſibilis..xxjReprobatio quarundam opinionum de progeſſu raditviſualis.xxxi.Aſſertio opinionis achademicoꝝ de eodēxxxii.Ꝙ oculus ẜm Areſtotilem ꝯſiſtat in humido. xxxiii.De qͥbuſdam accn̄tibus viſum impedientibꝰ. xxxiiii.De qͥbuſdam anīalibus nocte videntibꝰxxxv.De opinione Platōnis ꝙ ī oculo dn̄etur ignis. xxxvi.Qual̓r Areſto. rōnibꝰ reprobat illā opinionē. xxxvii.De alijs rōnibus eiuſdem ad idem..xxxviii.De obiectu viſus..xxxix..xl.De eodem.xli.De medio eiuſdem.Qual̓r ſpecies viſibiles ſunt ī medio ⁊ ī oculo. xlii.De modo actus videndi ẜm diuerſosxliii.Cur n̄ videamꝰ ad oēm ꝑtem ẜm aeris īmutatōeꝫ. xliiiiCur nō an̄ nos videmꝰ ſiml̓ ⁊ ad omneꝫ ꝑtem. xlv.Ratōnes ad ꝓbandū ꝙ videmꝰ exͣmittendo. .xlvi.Solutōes ad obiecta in ꝯtrarium.xlvii.Ad exꝑim̄ta q̄ videntur ꝯtraria reſponſioni. .xlviii.Cur aliqn̄ viſui vnum apparet duoxlix.De diffinitōe auditusCur auditus dicit̉ ſcd̓us ſenſus.li.De organo auditus..lii.De ꝯcauitate ac mobilitate auriū.liii.De obiecto eiuſdem qd̓ eſt ſonus.liiii.lv.De ſoni diffinitōneDe voce.lvi.De vocis ſignificatōne..lvii.Qual̓r ad auditū ꝑueniat vox ⁊ echo ⁊ ſibilus. lviii.Cur denſa corꝑa penetret ſonus potius ꝙͣ viſualis ra.lix.dius.De medio ſoni vl̓ auditus:.lx.De diffinitōibus olfactus.lxi.De organo ip̄ius..lxii.Ꝙ eius organum ſit frigidum et hūidum..lxiii.De obiecto eiuſdemlxiiii.De medio eiuſdem ſenſus.lxv.Scd̓m quā naturā aer ⁊ aqua ſūt media oīfactꝰ lxvi.Utꝝ olfactus vniuoce ſit in animalibus reſpirantibꝰet non reſpirantibus..lxvii.Cur homo peius odorat ceteris animantibꝰlxviii.Cur delectatio in odore ꝓpria ſit hom̄i ẜm ſelxix.De diffinitōne guſtuslxx.lxxi.De organo eiuſdem.lxxii.De obiecto eiuſdemDe medio eiuſdem ſenſuslxxiii.Qualiter guſtus ſit quidam tactus.lxxiiii.Qualit̓ iuxͣ cor ſit inſtrum̄tū guſtꝰ ⁊ tactuslxxv.De diffinitōibus tactuſlxxvi.Ꝙ tactus non ſit plures ſenſus ſed vnuslxxvii.De proprietatibus eiꝰ.lxxviii.De organo eiuſdem.lxxix.De obiecto eiuſdemlxxx.De medio eiuslxxxi.Utrum dolor corporis ac delectatio ſint ſēſibiles ẜmtactum.lxxxii.Solutiōes qͣrūdam queſtiōum circa ſenſuꝫlxxxiii.De ſenſualitate.lxxxiiii.De viribꝰ anīe ſenſibil̓ interius app̄henſiuis lxxxvDe numero eaꝝ et ordinelxxxvi.De ſenſu communi vel fantaſialxxxvii.Cur dicatur ſenſus cōmunislxxxviii.Que fuit neceſſitas ponere ſenſum ꝯmunēlxxxix.Diffinitio ſenſus ꝯmunis ẜm Auicēnaꝫ.xc.Diffinitio eiuſdem ẜm agaſel..xci.
Qual̓r oēs ſenſus ꝓprii ꝯiungātur ī ſenſu ꝯmuni. xcii.De organo ſenſus communisxciii.De obiecto eiuſdemxciiiiDe eodē. xcv. De actu eiuſdēxcvi.De imaginatōnexcvii.De imaginatōe ⁊ fantaſiaxcviii.De eſtimatione.xcix.De memoria et obliuioneDe vi motiua ſenſibili.ci.De motiua duplicicii.Diſtinctio motiuarum in communiciii.De motiuis exterioribus..ciiii.¶ De prima diuiſione viriū anime per cognitiuas et affectiuas ſiue apprehenſiuaſ et motiuas. ¶ Hugo in libro de anīa et ſpū.Um autēhomo ꝯſtet ex dua bꝰſubſtantiis: ſcꝫ. anīacuꝫ rōne ſua: ⁊ carnecum ſenſibꝰ ſuis Ipſos quideꝫ ſenſus caro non mouet abſqꝫſocietate anime: ſedanima rōnale ſuumtenet ſine carne. Eſtquippe in ea vis rattional̓: concupiſcibil̓ iraſcibl̓. Per vim rōnalem habiliſeſt illuminari ad aliquid cognoſcendū infra ſe: et ſup̄ ſeet in ſe ⁊ iuxͣ ſe. Cognoſcit ſiqͥdeꝫ deum ſup̄ ſe ⁊ ſe in ſeAngeluꝫ iuxͣ ſe: ⁊ quicquid celi ambitu cōtinetur infraſe. Per concupiſcibilitatem ⁊ iraſcibilitatem habiliseſt affici ad aliquid appetendū: vl̓ fugiendum: amandūvel odiendum. Ideo de rōnabilitate anime omnis ſenſus oritur: et de alijs omniſ affectꝰ. Affectꝰ vero quadipartitꝰ eſſe dinoſcitur: duꝫ de eo qd̓ amamꝰ iam gaugemꝰ vel gaudendum ſperamꝰ: ⁊ de eo quod odimꝰ iādolemꝰ vl̓ dolenduꝫ metuimꝰ. Et ob hoc de concupiſcibilitate gaudium et ſpes: de iraſcibilitate dolor ⁊ metꝰoriuntur. Qui quidem quattuor affectꝰ animi oīm ſuntvicioꝝ atqꝫ virtutum. quaſi quedam principia et communis materia. Affectꝰ ſiquideꝫ omni oꝑi nomē imponit. Et quoniā virtꝰ eſt habitꝰ mentis bene diſpoſite:componendi ⁊ inſtituendi atqꝫ ordinādi ſunt animi affectꝰ ad id quod debent: et quomō debent: vt ī virtutesproficere poſſint: Alioquiū in vicia facile deficiēt. Sēſus vero vnꝰ eſt in anima ⁊ eſt quod ip̄a. Cunqꝫ corpꝰnon ſit: corporeꝰ dicitur Et cum intꝰ non ſit niſi vnus:tn̄ propter varia exercicia variatꝰ varie nuncupatur.Dicitur nāqꝫ ſenſus imaginatō et ratō intellectꝰ intelligentia. Et hec omnia in anima nihil aliud ſunt ꝙͣ ip̄a.Alie quidem ⁊ alie ſunt inter ſe proprietates propt̓ varia exercitia: ſed vna eſſentia: ſcꝫ rōnal̓ et vnā anima.Et ſicut mundꝰ iſte viſibil̓ quintuꝑtita quadā diſtinctione eſt ordinatꝰ: ſic anime in mundo ſui corꝑis ꝑegrināti quinqꝫ ꝓgreſſus ſunt ad ſapientiam. ¶ Actor. Eccepredicta trimēbris diuiſio reducitur ad duo membra:dum ſcꝫ vires anime diuiduntur in ſenſum et affectuꝫid eſt in vires cognitiuas et affectiuas: ſiue in apprehenſiuas ⁊ motiuas. Et iteꝝ memibꝝ vtrūqꝫ ſubdiuiditur: affectiuū: ſcilicꝫ in quattuor. et cognitiuū in qͥnqꝫ.¶ De viribus cognitiuis vel apprehēſiuis¶ II.¶ Hugo vbi ſupraIIcureis ſi degrumnitiquiqꝫ nuotelus ſiutNime nanqꝫ: vt ſupra dictum eſt: in mundo