LiberUiceſimuſquartus

homo conformatur huic ſeculoxixꝘ in ſenſibili non ſit vera trinitatis imago.xx.Ꝙ nec in fanthaſia ſimiliter vbi fit infinita trinitatisalternatio.xxiO non ſolum vera ſed etiam ficta in memoria vl̓ imaginatione concernuntur.xxii.Ꝙ ex his que meminimus cognoſcimus vel fingimꝰea que non vidimusxxiii.De imagine trinitatis in mentexxiiii.De ſimilitudine omnium rerum in animaxxv.De differentia anime humane ad brutalemxxvi.De quantitate animexxvii.Ꝙ creſcente corpore nō creſcit anima niſi forte in virtutexxviii.Quomodo fortitudo corporis conſiſtat in cremēto corporis vel etatisxxixꝘ anima de viribus corporis non creſcatxxx.Ꝙ anima corpori non cōmenſuratur. licet per totū diffuſa ſentiet.xxxi.Ꝙ anime etiam lacertarum ac vermiuꝫ in corpore ſūtet indiuiſibiles.xxxii.Oſtenſio eiuſdem ſententie per exemplumxxxiii.De loco anime corporalixxxiiii.De eodemxxxv.De loco eiuſdem ſpirituali xxxvi.xxxvii.De vtroqꝫ iterumDe motu anime localixxxviii.Ꝙ ratōnalis anima non ſit virtus organica xxxix.Rationes ad idem probandumAlie ratōnes ad idem neceſſarie.xli.xlii.De vnione anime ad corpus.De modo illius vnionisxliii.Ꝙ nequaꝙͣ ſine medio fieri poſſit illa vnioxliiii.Qualiter in homīe ſup̄mis infima cōnectuntur xlv.De qͣttuor rebꝰ ad p̄dictā vnionē ꝯuenientibus xlvi.De alio mō diſtinguēdi mediū p̄dicte vnionis xlvii.De differentia vnionis anime in homine ⁊ in animaliet plantaxlviii.De ꝑfectōne ip̄ius organi .i. corꝑis humanixlix.De naturali federe amborumꝘ fedus illud quādoqꝫ moleſtiis irrumpiturli.De modo eſſendi anime in corporelii.Qualiter anima corpus vegetat et viuificatliii.Qualiter anima corpus ſenſificatliiii.De naturali anime cognitiouelv.lvi.De multiplici eius operatōneDe ipſius paſſibilitate.lvii.De multiplici eiuſdem paſſione.lviii.De paſſibilitate anime coniuncte et ſeꝑatelix.De ſeꝑatōne anime a corporelx.De ſtatu et loco anime ſeꝑatelxi.De immortalitate anīe ſecundū aſſertōnes ſcōꝝ lxii.De qͥbuſdā mediis ad ꝓbādā aīe immortalitatē lxiii.Aſſertōes Platōis ⁊ aſſertōes Areſto. d̓ eodē lxiiii.Aſſertōnes alioꝝ philoſophoꝝ de eodemlxv.Item aliorum ad idem.lxvi.Ratōnes Priſciani ad idem.lxvii.Exempla quorundam philoſophorū ad idem lxviii.Ratōnes ad idemlxix.Adhuc ad idemlxx.Reſponſio ad obiectōnes contrarias lxxi.Iterum ad idemlxxii.Qualiter intelligi debeat anime immortalitas lxxiii.De quorūdā ph̓oꝝ errore ſuꝑ aīaꝝ reuolutōe lxxiiii.De erroris eiuſdem cauſalxxv.Qualiter aīe corꝑibꝰ exute in inferno patiūtur lxxvi.De his que patiuntur in purgatoriolxxvii.De illis que iam requieſcunt in paradiſolxxviii.Qual̓r aīabꝰ exutis ea q̄ fiūt apud nos īnoteſcūt. lxxix

De quibuſdam animabus que poſt mortem viuentibꝰapparent..lxxx.De cauſis hominis creandi.¶Ex gloſa ſuꝑ gēneſim. ¶ Capitulū primūActa igiItur et ornata habitatōne mundana: homo tanꝙͣhabitator om̄iūerat creandus.¶ Iſidorus inſententiis. Omnia quidem ſubcelo propter hominem facta ſūthomo aūt ꝓpterſe ip̄m. Inde etom̄ia per figurāad eiꝰ ſil̓itudinēreferunt̉ Cōmunia qͥdeꝫ hominipatꝫ oīa nat̉alia eſſe: atqꝫ in eo oīm reꝝ natura ꝯſiſtereUniuerſitatis creature homo magna quedā portio eſttātoqꝫ gradu ceteris excellētior: quāto diuine imaginivicinior. ¶ Areſtotiles ī ii. li. phificoꝝ. Utimur ergotanꝙͣ propter nos omnibus que ſunt: ſumus enī et nosquodamodo finis omnium. ¶ Hugo ī libro de tribꝰ diebus. Deus hominē propter ſe fecit: nō ꝙ ipſe indigeret homīe: ſed vt homini. qꝛ melius dare nichil potuitſeip̄m fruendum daret. Aliam vero creaturā ſic fecit:vt ⁊ ſubiecta homini eſſet ꝑ conditōeꝫ: ⁊ ſeruiret ad vtilitateꝫ. Homo ergo qͣſi in quodā medio collocatus: habet ſuꝑ ſe deuꝫ: ſubter ſe mundū. Et corꝑe qͥdeꝫ deorſūmundo iungitur: ſpū auteꝫ ſurſum ad deum ſubleuat̉:Neceſſe ergo fuit: vt viſibiliū cōditio ita ordinareturquatinꝰ in eis homo foris agnoſceret: quale eſſꝫ inuiſibile bonū qd̓ intus q̄rere deberet. hoc ē: vt ſubtꝰ ſe videret: qͥd ſupra ſe appeteret ¶ Comeſtor. Sicut autemfactus eſt homo ꝓpter deū. id ē vt ei ſeruiret: ita mūdꝰfactus propter hominē ſcꝫ vt ei ſeruiret. Poſituſ ergoeſt in medio homo: vt ſeruiretur ei: ⁊ ipſe ſeruiret: vt accipet vtrūqꝫ: et reflueret totum ad bonū hominis ⁊ qd̓accipit obſequiū: et quod impēdit. Ita enī voluit deusſibi ab homine ſeruiri: vt ea ſeruitute nō deuſ: ſꝫ homoſeruiēs iuuaretur. et voluit vt mūdus ſeruiret hominivt exinde ſimiliter iuuaretur homo. Totuꝫ igitur bonūhominis erat: et quod factū eſt ꝓpter ip̄m: ⁊ propter qd̓factus eſt ipſe. Omnia enī: vt ait apoſtolꝰ noſtra ſunt:ſcꝫ ſuꝑiora et equalia et inferiora. Suꝑiora qͥdē noſtraſunt ad ꝑfruēdum: vt deus trinitas. Equalia ad conuiuendū ſcꝫ angeli: qui ⁊ ſi modo ſunt ſuꝑioreſ: in futuroerunt equales. qui ⁊ mō noſtri ſunt: qꝛ ad vſum nobisſunt. ſicut res dominoꝝ dicitur eſſe famuloꝝ nō dominio ſed quia ſunt ad vſum eorum. Ipſiqꝫ angeli in quibuſdā ſcripture locis nobis ſeruire dicuntur: dum propter noſ in miniſterio mittūtur. ¶ Petrus lumbardus.Quod igit̉ interdum in ſcriprura reꝑitur de homine ꝙfactus ſit propter reꝑatōem angelice ruine: non ita eſtintelligenduꝫ quaſi non fuiſſet homo factus ſi non peccaſſet angelꝰ: ſed qꝛ inter alias cauſas p̄cipuas hec etiam non nulla extitit ¶ Boeciuſ in libro de trinitate.Qm̄ igitur illius ſuꝑne ciuitatis: cuius ciues angeliſunt: numeꝝ imminutū noluit conditor ꝑmanere: ex terra hominē formauit: ac ſpū vite animauit: ratione compoſuit: arbitrii libertate decorauit: vt qꝛ ſuꝑior naturaper ſuꝑbie maluꝫ petierat yma. inferior ſubſtātia ꝑ humilitatatis bonū aſcenderet ad ſuperna. ¶ .II.