LiberUiceſimuſquartus

Nimalia alia lōgioris vite ſunt: alia breuiorisIgnis autem et aqua ⁊ his proxima cauſa ſūtgenerationis et corruptionis. Quecūqꝫ enimcompoſita ſunt: naturā earum participāt ex qͥbus ſuntCorrūpuntur ergo animalia. quia ſubſunt contrariisAꝯͣrio enī ſolum contingit corrūpi. Impoſſibile ē aūtmateriā hn̄ti non ineſſe ꝯrium. Mox enī cum potentiaineſt ꝯͣrium poſſibili materie. Ideo longioris vite anīalium ſunt homo et elephas. Et ſimiliter maiora. ſic̄ frequentiꝰ eſt dicere lōgioris vite ſunt ꝙͣ minora. Oportꝫaūt accipere quod animal natura calidū eſt et humidūet huiuſmōi eſt iuuentus. Senium aūt frigidum eſt: etetiā ſiccum ⁊ moribundū. Un̄ oportꝫ humidū non leuiter. id eſt defacili eſſe ſiccabile: ſed pingue. Neqꝫ iteruꝫparuum hūidum: qꝛ defacili ꝑuuꝫ humidū ſiccabile eſtItaqꝫ magna aīalia ⁊ plante longiꝰ viuunt. Ratōnaleeſt enī maiora plus habere hūidum. Due aūt cauſe longioris vite ſunt: ſcꝫ quale ⁊ qͣntū: id eſt caliditas et humiditas. ⁊ hoꝝ qͣntitas Eſt autē in qͥbuſdā calidum etpingue: quod ſimul facit et non cito ſiccari. et non citofrigeſcere. Interimit̉ aūt huiuſmōi: aut egritudīe: autnatura: aut etiam dieta: aut etiā etate. O portꝫ ergo calidum ⁊ hūidum non ſuꝑfluuꝫ eſſe: ꝯͣria eſt enī natureſuꝑfluitas et corruptiuā. Un̄ et ſuꝑeffuſa ml̓taqꝫ ſeminaͣ cito ſeneſcunt. Ampliꝰ quecūqꝫ maſculinoꝝ fatigātia ſunt: cito ſeneſcunt. Deſiccat enī labor: ſenectus aūtſicca ē naturaliter. Sed in homine maſculinā feminisplus viuunt. qꝛ maſculꝰ femīa calidior eſt: ꝓpter eādeꝫetiā cauſam: q̄ in calidis locis ſunt. longioris vite ſuntꝙͣ que in frigidis. Quia vero ſemen ſuꝑfluitas eſt: longioris vite eſt. mulus. equo. ⁊ aſino. ex qͥbus eſt. ⁊ femine maribus: ſi accilāt maſculi. dū paſſeres breuioris vite ſunt feminis. Alimētum aūt non accipiētia vt plarte et animalia corrumpūtur: cōſumunt enī ſe ipſa. Nāſicut multa flāmā cōburit et corrūpit ꝑuaꝫ in alimētuꝫaſſumūdo ſiue conſumēdo. Sic ⁊ phiſicus calor. id ē naturalis primū digeſtiuus eſt. et cuius eſt digeſtio conſumit materiā in qua eſt. Aquatica animaliā breuiorisvite ſunt ꝙͣ pedibus gradiētia. qꝛ humida ſunt ⁊ aquoſa: et tale velociter corrumpitur: quia frigidū eſt ⁊ denſabile: et etiā animal quod eſt ſine ſanguine ꝓpter eandem cauſam cito corrumpitur. Apes autē longioris vite ſunt alijs aīalibus maioribꝰ ¶ Ideꝫ in libro de aīalibus. Elephas viuit annis cc. et forte ccc. Equus autēviuit vſqꝫ ad annos xxx. vl̓ xxxv. equa vero vſqꝫ ad. xlBos maſculus viuit annis xv. caſtratus autē xx. Camelus viuit ānis xxx: ⁊ plus. Canis vſqꝫ ad xiiii. Porcus vſqꝫ ad xv. Quis in ethiopia ꝓpe viuit anniſ. xiiii.Capra vero xi. Delphinus viuit anis cxx. vel plus: qd̓ꝓbatur quādo captꝰ amputatā cauda dimittitur: et ſicpoſt multa tempora inuenitur. Pauo viuit xxv. annis.Columba et turtur xv. Homo vero diutiꝰ omnibꝰ anīalibus viuit preter elephātem: Hominis autē longeuitas non eſt: niſi qꝛ cōplexio eius aſſimilatur aeri ꝯtinētiInfans natꝰ infra vii. menſes omnino non viuit. natuſautē in viii: forte viuit: ſed vt in plurimuꝫ moritur. Incorporibꝰ mortuoꝝ non apparꝫ natura venaꝝ magnarum: qꝛ ſubito cōtrahuntur in exitu ſauguinis. Capilliquidem poſt mortem magis duri ſunt: et ſimiliter accidit in vnguibus.C .LXVIII.¶ Que animalia in quibus regionibus nonſunt. ¶ Plinius libro octauo.Oc quoqꝫ mirum eſt: naturā nō ſolum alijs dediſſe terris anīalia: ſed in eodē quoqꝫ ſi tu q̄daꝫaliqͥbus locis negaſſe. In meſia ſilua ytalie: n̄niſi in ꝑte reꝑiuntur hi glires. In licia dorcades nontrāſeūt mōtes ſęris vicinos Onagri montē qͥ cappādociā a lycia diuidit. In elleſpōto ī alienoſ fines n̄ ꝯmeātcerui Et circa arginuſam elaphū montē non excedunt:

auribus etiā in monte fiſſis. In pordoelene inſula viciniam muſtele non trāſeunt. In boecia leucadia illateſolum ip̄m fugiunt. Que iuxta in orchomeno tota ſubruunt talpe arua quaꝝ ex pellibus cubicularia vidimꝰſtragula: Adeo ne religio qͥdē a portētis ſubmouet delicias. In ythaca lepores illati moriuntur: extremis quidem in littoribꝰ In ebuſo in litoribꝰ cuniculi ſcatēt iurta hyſpaniā: baleareſqꝫ cirenis mute fuere rane. Illatiſē cōtinente vocalibus durat genus eaꝝ. In ytalia muribus araneis venenatus eſt morſus Eoſdem vlteriorappēnina regio nō habet. In ol ympo macedonie mōtenon ſunt lupi: nec in creta inſula. Ibi qͥdem nec vulpesvrſi ve: aut vllum omnino maleficū animal: p̄ter ſphalāgium In affrica nec apri ſunt: nec cerui. nec capree: necvrſi. Iam vero quedaꝫ anīalia indigenis innoxia aduenas interimunt. Sicut ſerpentes parcunt in myrinthequos terra naſci ꝓditur Nam in ſyria angues circa eufratis maxime ripas dormientes ſyros non attingūt.Aut etiā ſi calcati momordere: nō ſentiunt̉ maleficia.Alios vero cuiuſcunqꝫ gentis infeſti auide et cum cruciatu exanimātes. Quāobrem et ſyri eos non necant.Econtra vero in aletenio carie monte Areſtotiles tradit a ſcorpionibꝰ hoſpites nō ledi: indigenas interimi.¶ Solinꝰ. Scenice in arabia qui in cilicinis tentoriishabitāt: ſuillis carnibus prorſus abſtinent. Sane ſi hͦgenus animalis illic inuectū fuerit: illico moritur. Pſytacum auem ſola india nutrit ¶ Iſidorꝰ. Illud quoqꝫſine quadā nature dote manere piſcibus nō putant̉: qvnūqd̓qꝫ genus eoꝝ p̄ſcripta ſibi domicilia habet queſui generis nullus excedat: nulluſ alienꝰ incurrat. Hocquippe genus piſcium in illo ſinu maris alitur et gignitur: et illud in alio. Deniqꝫ non reperies cōfuſa genera piſciū: ſed quod hic abundat: alibi deeſt Et ille ſinuimaris cephalos alit: ille lupos. Et ille ſaxatiles locuſtas. ¶ Ex libro de naturis rerum. Diuerſificāt̉ etiamanimalia ſecundum loca in quibus habitant: vt porciqui in locis calidis manēt: nigros habent pilos duroset criſpātes. Qui vero in frigidis ſtratos molles atqꝫpendentes. ſic et lana in ouibus. ¶ Actor. Hec de animalium natura in generali ⁊ in ſpeciali dicta ſufficiāt¶ Continentia libri viceſimiquartiIceſimuſquartus liber agitde hominis creatōe ſiue factura. Et pͥmo de anima humana. Et habet liber iſte lxxx. capitula. vt ſe qui videriſper ordinemE cauſis hominis creandi. i.De hominis creatione:De generoſitate vl̓ nobilit ate ꝯdiItionis humane.De imagine dei in homine. iiii.De proprietatibus hominis.Cur deꝰ in homine ſpiritum rationaleꝫ vniuit terrenocorpori.vii.De anima humana.De nobilitate ipſius ac virtuteDe quibuſdam eius diffinitionibusDe diuerſis ratōibꝰ vel modis aīam diffiniendi x.De origine animeDe ſimplicitate eiuſdem ac compoſitōnexixiii.De eodemDe vnitate anime in tribus potentiis xiiii.Reſponſio ad obiectōnes contrarias.xv.De eodem.xvi.De imagīe ac ſil̓itudine trinitatis in aīa ſēſibili xvii.De imagine trinitatis ī mēoria vl̓ imaginatōe. xvſiiDe fallacia trinitatis exterioris hominis ſecundū qua