LiberDecimuſnonus

niſi in infantia eiꝰ generis ꝙ ineāt lacte hauſto Quaꝓpter ſubreptos pullos in tenebris equaꝝ vberi: aſinarum ve eculcos admouent. Itaqꝫ ꝙ obſeruatum eſt exduobus diuerſis generibꝰ. nata tercii generis fieri. etneutri parentū eſſe ſimilia. ip̄aqꝫ que ita nata ſunt: nongignere in omni animaliū genere. Idcirco mulas nō parere. Theofraſtus tn̄ in capadocia parere tradit ſed eēid animal ibi ſui generis. ¶ Iſidorus. Centauris aūtſpecies vocabulū indidit. id eſt hominibꝰ equo mixtisQuos quidā equites teſſaloꝝ fuiſſe dicūt. ſed pro eo ꝙdiſcurrētes in bello velut vnū corpus equoruꝫ et hominum viderētur. inde cētauros fictos aſſeruerūt. Dicūtitaqꝫ quedā fabuloſa portēta hoīm: que non ſunt: ſed ficta in cauſis rerū. ¶ Idem. Equiferos aūt illos dicimequos qui de agreſti genere orti ſunt et proinde ad vrbanam dignitatē tranſire non poſſunt. ¶ Ex libro denaturis rerū. Equiceruus eſt animal oriētis ad magnitudinē cerui: ſed habēs in pedibꝰ ſoleas: ⁊ ī collo pilos:vt equus ꝑ ſcapulas deſcēdentes. Cornua mas habet:his femina caret: ¶ Areſtotiles. Equiceruus inuenit̉in regione grecie ſecundū quoſdā circa phaſidem. Pilos habet ſub colli domeſtico qui barbe aſſimilantur: ⁊cornua innuli cornibꝰ ſimilia. ¶ IVI.¶ De medicinis ex equo. ¶ Diaſcorides.Quoꝝ. id eſt. admiſſarioꝝ ſanguis medicaminibus cauſticis admiſcetur. lac equinū ventrēmollit. ⁊ hominē turbat. Fimus caballinus etcrudus et combuſtus ſanguinē abſtinet profluentem.¶ Hali vbi ſupͣ. Coagulum equi ſolutioni cronice ꝓdeſt. et inteſtinoꝝ vlceribus. Fimo equoꝝ ſi vaporeturmulier: ſecūdinam fetumqꝫ mortuuꝫ educit. ¶ Eſculapius. eque lac bibitū matricis laborē ſedat: et caducoseicit. Caſeus eius ventrē reprimit. ⁊ torſiones tollit. cōagulum eius cū vino ꝓpinatum omnes dolores ſedat.Stercus equi ſiccū aſperſum: ſanguinē ſiſtit auribus inſtillatū dolorem tollit. ¶ Auicēna in .ii. canone. Sanguis equi aduſtiuꝰ eſt putrefactiuus totūſqꝫ debilis digeſtionis: precipue qui groſſus eſt. Lac equaꝝ ſicut etlac camelaꝝ partui vicinaꝝ ſubtile eſt: aquoſum: ⁊ vētrem lenit. coagulū equi cōueniens eſt fluxui antiquo. ⁊vlceribꝰ viſceꝝ ac fluxui. Coriū pulli equi ſi aduraturet liniatur ex eo cū aqua ſuꝑ bothor: infrigidat eas. Dicitur quoqꝫ ꝙ additiones ille que ſunt in genu equi trite et bibite cum accto ſanant ſoda: ⁊ ep̄ylenſiā. Stercuſetiā equi facit oꝑationes ſtercoris aſini. ¶ Pliniꝰ li.xxviii. Sanguis equoꝝ ⁊ equaꝝ preterꝙͣ virginū vimhabet ſtipticam. Erodit. marginat: vlcerat. carne ac fimo equi in agro paſti vtūtur ad plagas. Equino lacteleporis marini venena expugnātur ⁊ toxica. ceterum ſimagna ſit auriū grauitas: equi ſpūmā: vel eius fimi recentis cinis: cū roſaceo inſtillatur. In equi corde inueītur os maximis dentibꝰ caninis ſimile. quo dentes dolentes fricātur. Hyppomanes quoqꝫ dentibꝰ medeturcinis equine vngule ex oleo vel aqͣ illitus: ſtrumas diſcutit fimuſqꝫ feruēs ex aceto. Lienē vero ſedat linguaequi inueterata ex vino. Coagulū eius aluum ſoluit etlactis equi potus. Item equi coagulū celiacis ac diſentericis ꝓdeſt. etiam ſi ſanguinē detrahant. vel fimi eiꝰcinis. ac dentium eiuſdem tunſoꝝ farina. veſice autemmedētur et calculos expellūt lyenes equini ex mulſo vl̓vino poti xl. diebuſ. Prodeſt et equina vngula cinis invino vel aqua. Item lactis equini potus datur morbiscomicialibus. Ulceribꝰ que ſerpūt: inſꝑſus ſanguis eqͥcarneſ arrodit ſtiptica vi. Et iteꝝ fauilla fimi equini inueterati. Partum mortuū eicit lyen equi ex aqua dulcipotꝰ: aut vngulaꝝ ſuffumigatō: vl̓ fimꝰ aridꝰ. ¶ LVII¶ De hirco.¶ Yſidorus.Ircus eſt laſciuum animal ⁊ petulcum et ſemOper feruens ad coitū. cuius oculi ob libidinem

in tranſuerſum aſpiciunt. vnde et nomē traxit. Nā huci ſecūdum ſuetonium ſūt oculoꝝ anguli. Huius natura adeo calidiſſima eſt. vt adamātem lapidem: quē necignis nec ferri materia domare valet: ſolus huius cruor diſſoluat. Maiores hirci cunfii dicūt̉: a fluuio cunfe ī libia: vbi grādes naſcūtur. ¶ Actor. Eſt etiā hircus animal fetidum. vt dicit Iſaac. ſi ſumatur in cibūpeiorem ſanguineꝫ generat: ꝙ capra. ¶ Plinius libroviii. Mares capraꝝ id eſt hircos ꝙͣmaxime ſimos: aclongis auribꝰ: infractiſqꝫ armis ꝙͣ villoſiſſimos ꝓbant¶ Idem in libro. xi. Pili acute craſſi exeunt hircis. tenuiores aūt feminis. Item capraꝝ mares plures hn̄tꝙͣ femine dentes. ¶ Ideꝫ in libro xxviii. Hircis rabiem̄: ſi mulgeatur barba: mitigari dicūt. eademqꝫ p̄ciſanon abire illos in gregem alienū. hircino ſanguini tanta vis eſt: vt ferramentoꝝ ſubtilitas nō aliter acuaturaut induretur: aut ſcabricia poliatur: vehementiuſqꝫ ꝙͣlima. ¶ Palladius libro xii. Hirci mēſe nouembri admittendi ſunt: vt fetum primū fouere poſſit veris exortus. Sed caper. vt ſuꝑius dictū eſt. eligendus eſt: cui amaxillis due vidētur pendere verrucule: magni corꝑiscraſſis cruribus: breui plenaqꝫ ceruice: auribꝰ flexis etgrauidis: paruo capite: nitido ſpiſſo et lōgo capillo: adineūdas feminas. et ante anniculū cōgruuſ. nō aūt durat vltra ſexenniū. Capella ſimilis corꝑis: ſed magnisvberibus eſt eligēda. ¶ Ex libro de naturis rerū. Capre mas. id eſt hircus eſt animal animoſum: ac bellicoſum: et robuſtum. In fronte aūt et carnibus eſt illi maxima fortitudo.C LVIII.¶ De oꝑatione hirci in ciboruꝫ remedio¶ Auicenna.Ircina caro mala eſt abſolute: et facit euenirefebres quartanas. Sanguis apoſtemata calida cito maturat: ⁊ adminiſtratur poſt cōgelationem. Idem potatus frāgit lapidem renū. Frixus autem ⁊ cum vino bibitus armene ſagitte nocumēto confert. Epar hircoꝝ detegit eſſe epylentici: nam quandoepylēticus ip̄m comedit: epylenſiam incurrit. aqua ep̄atis caprini cōfert comeſta: et in alcofol poſita: et inclīatio ſuper vaporem eius. Hyrcinus ade p̄s vehementioris eſt reſolutionis: ꝙͣ ceteri. Fel hircinū carnem malāeradicat: cōfert vlceribus in aure creſcētibus. Confertetiā ſuper elefantiam et varices poſitus. Fel hirci ſilueſtris eſt tyriacā morſibus venenoſis. Calcaneus hircinus. id eſt os calcanei eius. vt dicitur. cum oximelle aufert ſplenem et excitat coitum. ¶ Iſaac in dietis. Hircina caro peioris etiam ſanguinis eſt generatiua ꝙͣ caprina. ¶ Sanguis calidus hirci ꝑunctus vt dicit Dyaſcorides. araneaſ ⁊ mala vulnera compeſcit. hircinumſepum ſolutoriū ſi cum ſanguineo villo ſolutum fueritet lanis ſuccidis impoſitis podagricis opitulatur. maxime ſi crocum acceperit. Fel hircinum inunctū groſſitudinem palpebraꝝ tollit. et ſtrumaticis conuenit. Lanisaūt adhibitum: et in vmbilico poſitum: infantiū ventrēſoluit. ¶ Pliniꝰ vbi ſupra. Hirci ſanguis in carbonedecoctus lieni medetur. eo ꝙ luſcioſos quidam ſanariputāt: vel capre iecore decocto ī vino auſtero. Iecur hirci calidum illitum lepras tollit ſicut elefantiaſin fel caprinum. Item iecur hirci calidum illitum lētigines tollit admixto cum ſpongie cinere ⁊ viuo ſulphure vt mellis ſit craſſitudo. Morſus canis rabioſi hirci iecore impoſito medetur. Sepum hircinum cum helſines parteequa ſinapis tercia podagris medetur. Mulieri tediūfit amoris vrine hirci pota admixto ꝓpter faſtidiumnardo. vt Eſchines tradit. ſanguis caprinus. vt ſupradictum eſt. cum medulla ydropicis auxiliatur. EfficaciLIX.us aūt ſi hircus lentiſco paſcatur.¶ De ibice. ¶ Idem in libro octauo.