LiberDecimuſnonus

fuerint interempti. ¶ Plinius libro xxv. Omnes animalium medulle: molliunt. complent. ficcant. excalefaciunt. laudatiſſima vero ceruina. ¶ Idem in eodem. cerui medulla liniendo ſanātur vlcera: ſanguis eius aluūſiſtit ¶ Dyaſcorides. Sanguis cerui ꝑunctus arancaſ⁊ vulnera mala compeſcit ¶ Hali vbi ſupra. Sanguiſcerui fricatus. valet cōtra venenum. quod ſagittis ſuꝑponitur.XLI.¶ De ceruorū cornibus. ¶ AreſtotilesEruus ſolus habet cornua ſolida radicitus etdura. ſoluſqꝫ mutat ea quolibet anno. ſcꝫ poſtꝙͣ¶ fuerint completa. Deicit em̄ ꝓpter neceſſitateꝫet ꝓpter pondus. habetqꝫ iuuamētum ad velocitatemcorꝑis. nam multa ramificatio cornuū magis ei nocetꝙͣ iuuat. Eicit aūt ea vbi graue eſt inuenire. vnde prouerbiū. vade vbi ceruus eiicit cornua. Precipue verocornu cerui dextrū. ſiniſtrū em̄ aliqn̄ inuenitur. abſcondit em̄ ip̄m. vnde putatur ꝙ in eo ſit aliquod magnumiuuamētum. Eiectis aūt cornibꝰ nō apparet. qm̄ armiſcarꝫ. Itaqꝫ timēs lupoſ latꝫ. nocte vero exit ad paſcuacunqꝫ redeūt cornua. ſub ſole ſtat quaſi maturās ⁊ deſiccans ea. cū aūt creuerint experitur ea cōfricando adarbores. ⁊ tunc exeūt ſecure. qm̄ habēt arma. Olim deprehēſus eſt ceruus: ſuꝑ cuius cornua creuerāt edere:ſcꝫ ex arboꝝ fricatione: iuxta pliniū. ⁊ hoc accidit quiacornua tunc erāt mollia. ꝓfunditates in ſe cōcauas habentia. Solus ceruus vt dictū eſt habet cornua dura:nō cōcaua. ceteroꝝ nāqꝫ ſūt vacua. Cornua eius vſqꝫad ſex annos augmētantur. ⁊ ex tūc etas illiꝰ cognoſcitur. Senex aūt cognoſcitur: qꝛ dētes nō habꝫ. Quidātn̄ dentes habent: ſed paucos ¶ Plinius libro viii. Inceruis cornuā mares habēt. ſoliqꝫ ānimaliū annis om̄ibus ſtatuto veris temꝑe amittūt. Latentqꝫ amiſſis velut inermes. Indicia quoqꝫ etatis in illis gerūt: ſingulis annis adiiciētibus ramos: vſqꝫ ad ſexenes. Ab eotemꝑe ſimilia reuiuiſcūt nec pōt etas diſcerni: ſed dentibus ſenecta declaratur. Nō decidūt caſtratis cornuanec naſcūtur: ꝙͣdiu carent hiis: noctibꝰ ꝓcedunt ad pabula. Erūpunt aūt renaſcētibꝰ tuberibꝰ: pͥmo aride cuti ſil̓ia. Increſcētia ſolis vapore durāt. ¶ XIIII.¶ De medicinis ex cerui cornibus.Eruis vt ſupra dictuꝫ eſt cum ſerpētibus pugna eſt. Ideoqꝫ ſingularis ſerpētibus abigēdisodor eſt aduſtum cerui cornu ¶ Plinius. Cornu ceruini vſti nidor comicialem morbū ſiue caducumdeprehēdit. Eiuſdem cornu cinis illitus ex accto vl̓ roſaceo dolorem capitis ſedat. Idem cinis dentes mobiles fricando vel colluēdo cōfirmat: eorūqꝫ dolores mitigat. Idem quoqꝫ valet crudi cornu farina. Itē cinisp̄dictus reumatiſmos ſanat: ⁊ ſanguinis excreationescurat. Celiacis ac dyſentericis medetur tribꝰ digitisin potione aque acceptꝰ. Tineaꝝ quoqꝫ genera .i. vermes: pellit potatus. Regio morbo ꝓdeſt ex vino. Ulcera quoqꝫ ſanātur eo. vel medulla cerui vt dictū eſt liniendo. ¶ Solinus. Ex cornibus aūt cerui: dextruꝫ efficacius eſt ad medelam. Si vero angues fugare geſtiaſvtrū ve vr̄as. Quodqꝫ vſtū preterea nidore ſuo vitiumaperit ac detegit: ſi cui morbꝰ ineſt comicial̓. ¶ ActorQuia vero cornu dextrū vt dictum eſt ad medelam efficacius eſt. Ideo dicit plinius. ꝙ ceruus hoc bono ſuoinuidēs. homini cornu dextꝝ abſcōdit ne queat inueniri. Idem quoqꝫ dicit liber de natura rerū. Areſtotilesvero dicit eum abſcōdere eornū ſiniſtrū: tanꝙͣ in eo ſitaliquod iuuamentū ¶ Auicenna in ſecundo canone.Cornu cerui aduſtum donec albeſcat: abſtergit dentesfortiter. ſtringitqꝫ gingiuā. ⁊ ſedat inflate gingiue dolorem. Item cornu cerui ⁊ capre aduſtum ⁊ albificatūſicut ſal ablutum ꝓhibet materiā ab oculo. Cornu cerui aduſtum ablutū confert ſputo ſanguinis et dyſente

rle. Item detumeſcere facit latus vec ſtomacho nocet.⁊ confert ictericie. ¶ Eſculapius. Cerui cornu oēs humores exiccat: et in colliriis ponitur. Combuſtū denteſex eo fricatos confirmat. Pulueriſatū ⁊ cum vino bibitum caducos ſanat: ⁊ fluxus ventris reſtringit ac lumbricos occidit. ꝙ ſi aduratur in domo: ſerpentes odorēillum fugiunt.XLIII.De cetjs ex ceruo medicīalibꝰ ¶ PhiſiologꝰEruoꝝ lacrime collecte: ⁊ oſſa inuēta in cordeip̄oꝝ: apta ſunt potui cordis pulſu laborātibꝰ.7¶ Platearius. In corde cerui reꝑitur. quoddam os in finiſtra ꝑte in qua eſt quedam cōcauitas: adquam ſplen habet reſpiraculū: et emittit ſuꝑfluitatem:que ibi ꝓpria ſiccitate in ſubſtantiā mutatur oſſuoſamIllud eſt de ſanguine cordis ſubruffum: habet virtutēdepurandi fumū melancolicū. Datur et cōtra cardiaset ſincopim: et cōtra emorroides. ¶ Eſculapius. Preterea ſi quis in corio cerui voluitur: ſerpentes non timetmedulla quoqꝫ cerui dolores ſedat. ¶ Hali. Coaguluꝫcerui cōtra potum cicute: et fungoꝝ eſuꝫ ꝓdeſt. Urinacerui ſplenis dolorem adiuuat. Uentoſitati ſtomachi⁊ inteſtinoꝝ prodeſt Auribus inſtillata medetur earūvlceribus Inſtillata quoqꝫ naribus illius qui odoratupriuatus eſt: manifeſtius ꝓdeſt: hac etiā ſi caput lauet̉furfures exſtirpat Teſtes cerui ſiccati: ⁊ in vino ſumpti tyrie morſum iuuant. Extremitas vero caude ceruiſi bibatur interficit. ¶ Auicēna in iiii. canone. Extremitas caude cerui venenū eſt. ⁊ ip̄am bibēti accidit anguſtia vehemens. ⁊ ſincopis ⁊ mors. Sed cura eiꝰ eſtvt euomat cum butiro ⁊ aneto. de inde in potu denturauellane et fiſtici et forluſaharagi confecta ſimul.¶ Plinius libro xxviii. Pulmo ceruinus cū gula ſubarefactus in fumo. deinde tuſus ex melle tuſſim ſanat.Coagulum cerui ex aceto ſanguineꝫ ſiſtit. hinnuli verocoagulum matris vtero execti ſummis prefertur remediis.XIIIII¶ De cuniculoyſidorusUniculi ſunt genus agreſtiū animaliū ſic dictiquaſi caniculi: eoꝙ canū indagatione capianur. vel a ſpeluncis excludātur. ¶ Plinius li.octauo. Leporuꝫ genera ſunt: quos hyſpani cuniculosappellant. varro ⁊ autor eſt a cuniculis ſuffoſſuꝫ in hyſpānia opiduꝫ. Cuniculi fecūditatis innumere ſunt. famēqꝫ baleaꝝ inſulis populatis meſſibus afferūt. certūqꝫ eſt balearicos aduerſus eoꝝ ꝓuentum auxiliū militare a diuo auguſto petiiſſe. Fctus ventre exectos. velvberibus ablatos nō repurgatis interraneis in cibatugratiſſimos habēt: laurices vocāt. Magnaqꝫ ꝓptercoꝝ venatum in terris eſt gratia. Iniiciūt eas in ſpccꝰqui ſunt multifores interris. vnde ⁊ nomen animaliatqꝫ ita eiectos ſuperne capiunt. Autor eſt archelausquot ſint corꝑis cauerne ad excrementa. lepori totidēannos eſſe etatis. varius certe numerꝰ reperitur. Idēvtrāqꝫ vim ſingulis ineſſe. at eos ſine mare eque gignere benignaqꝫ circa hoc natura. innocua et eſculenta generauit animalta fecūda ¶ Ex libro de naturis rerumCuniculus eſt beſtia lepore minor. colore et forma ꝓpetamē ſimilis. hec in antroſa habitacula terrā fodiens.nocte vineta frugeſqꝫ depaſcit. Mane vero antruꝫ ingrediens os eius equat terre puluere ꝑ ītrinſecꝰ. ne ſuperuenientes homīes ꝑ diem eius habitaculū deprehēdant. vbicūqꝫ habitant cuniculi multiplicantur nimis.quia ſepius in anno pariunt. cunqꝫ aliqui ex eis aliqͥdillic aduerſi ſenſerint. alias fugiūt Nec mori ceteri ſocioꝝ iniuria dedignati. locum cum illis dimittunt Hiiauerſis poſterioribus cōeunt. quoniā illis auerſum eſtmembrū genitale. ¶ Iſaac. Kericulus vim habꝫ diſſoluentem. ꝓprie etiā ſtomachū cōfortat. ventrē diſſoluitvrinā ꝓuocat. vtiliꝰ quoqꝫ eis qui elephantico morbo