LiberDecimuſnonus

em̄ meliorē generāt: maximeqꝫ iuuenes iuuant calidāet ſiccam complexionē habentes: et calidam et ſiccamregionē inhabitātes ¶ Ex libro de naturis rerū. Caro agnina robuſtis ⁊ ſanis ē valde bona: ſed infirmisinfirma. qꝛ licꝫ a ſtomacho facile deſcēdat: difficillimetamē a mēbris ſoluitur ideoqꝫ viſcoſum humorē generat. ¶ Pliniꝰ li. xxix. Coagulum agni contra oīa mala medicamēta pollet et contra marinorum morſus velictus valet. ¶ Auicēna. Sanguis agni ſanat epylenſiam cū vino. Coagulum em̄ eius a venenis ⁊ morſurisomnibus ſanat.¶ c..V.¶ De apro.IſidorusPer a ferocitate vocatus eſt. Ablata .f. litera ⁊p. ſubrogata. vn̄ ⁊ apud grecos. ſiagros. id ē ferus dicit. Omne em̄ qd̓ ferū eſt ⁊ immite: abuſiue agreſte vocamꝰ. Porci agreſtes valde bellicoſi ſūttemꝑe coitus ⁊ ingeniāt̉ vt coria ſua ſint eo temꝑe dura: qꝛ ſe cū arboribus ꝯfricant: ⁊ poſtea lutū intrant: illudqꝫ deſiccant. Hii inde p̄liant̉: intātum vt vnus autambo moriātur. vrſus quoqꝫ pugnat cū porcis agreſtibus. Eſt aūt aper iracūdus ⁊ inſipiens: nec bonoꝝ doctrina morū recipiēs. nullaqꝫ mutatio accidit in eo etiam ſi caſtret̉. Apri quoqꝫ femina caſtrat̉: ita ꝙ non indigeat coitu: vt cito impīguetur. ſed prius biduo cibuſprohibet̉. ¶ Plinius libro. viii. Apris maribus ī coitu eſt aſperitas plurima. Tunc inter ſe dimicāt arborum attritu coſtas indurātes ſeqꝫ luto tergorātes. Femine quoqꝫ ī partu aſꝑiores ſunt ⁊ fere ſimilit̓ in omni genere beſtiaꝝ. Apris maribꝰ non niſi āniculis eſtgeneratio. Apri nō ſunt in crheta inſula niſi ī affrica:Apris in india cubitales dentiuꝫ flexus gemini in roſtro totidem in frōte ſicut vituli cornua excunt ¶ Idemin. xi. Apro dentes exerti ſunt. Raro femine et tn̄ ſinevſu. Itaqꝫ cū apri ꝑcutiant: femīe ſues mordēt. Maribus plures ꝙͣ femine dentes. caude vt hircis. Aproꝝſanguis nō ſpiſſatur. ¶ In libro viii. Hedera ſibi apriin morbis medētur. et cancros veſcēdo maxīe mari eiectos. ¶ Idem in libro xi. Apros tarde ac ceruos necniſi ab infantia educatos mitigari miruꝫ eſt. In macedonia muti tradūtur apri. In pamphilia vero ⁊ ſiciliamōtuoſis ſalamādra ab hus deuorata. qui ederīt moriūtur. ¶ Phiſiologus. Aper agitatus cū fugere cogitur. ictum non repetit. dens apri ab eo ſeꝑatus eo viuente acumen ſuū retinet. qd̓ cum mortuus ē amittit.¶ Ex libro de naturis rerū. Aper beſtia fortis nigrcoloris. que nullā bonoꝝ morum doctrinā recipit vnq̄ſed ſemꝑ fera ac ferox eſt. deutes habet magnos et recuruos inciſionibus aptos. in quibus hoc mirabile eſtꝙ viua quidē beſtia poſſunt idem qd̓ ferruꝫ. Mortuovero detracti vim inciſionis amiſiſſe probantur. Hocanimal ſi mane anteꝙͣ mingat a venatoribꝰ impetaturde facili laſſatur. Si vero an̄. vel interim dum venaturvrinā fecerit difficulter capture cedit. Uerūptamenetiā laſſatum nō cedit. ſed in poſterioribus ſubſiſtit etatrocitate rigida laſſitudinē diſſimulat. duellū offerēsvenatori. ferire tn̄ in hominem. vel inuadere nō preſumit niſi prius ab illo ictū acceꝑit. Caueat aūt homo ſibi. qꝛ niſi primo ictu pungētis cuſpidis letale vulnusinter armū ⁊ laterales coſtas dederit. piclitari d̓ vitapoterit. niſi forte iuxta ad refugium arborem inueniatquā aſcendat. aut in humiliori loco reliquā terre planicie totis mēbris ſe premat. auerſi em̄ ac recurui dētescius. quibus quaſi quibuſdā atrociſſimis armis valētad inferendā mortem. nō poſſunt quēqͣ niſi elatū et rectum attingere. Suſtinebit tn̄ pedum illius cōculcationem. quouſqꝫ ſic iacēti a proxīo ſuccurratur. Aper cunctas beſtias p̄cedit auditu. a dextris habet os ad modū ſcuti: qd̓ venabulis ⁊ machere opponit. ¶ U. VI.¶ De medicinis ex apro.

¶Plinius libro. viii.Pri cerebrum cōtra ſerpentes laudatur cū ſanguine. Iecur etiā inueteratū cum ruta potum ⁊vino. adep̄ſ quoqꝫ cū melle reſinaqꝫ. Simili modo ⁊ iecur verrinū exemptis dumtaxat fibris quatuoroboloꝝ pondere. et cerebrū ex vino potum. Item cerebrum apri vel ſanguis verendoꝝ medetur carbūculisIecur eius letargicos excitat. In iecore femine apri inueniūtur lapilli. qui cōtriti ⁊ in vino poti calculos pellunt. Apri pulmo ebrietatē arcet. aſſus eo die a ieiunoſumptus. Fel aprinū ſtrumas diſcutit: lyeneꝫ quoqꝫ ſedat potum. Idem cū adipe pulmo impoſitus ꝑnionesſanat. Ulcera quoqꝫ ſerpētia ſanat fel aprinum cū reſina ⁊ ceruſa. Cinis maxillarū apri ſanat vlcera que ſerpunt. Idem quoqꝫ cōfert fractis. Lardū eius elixū atqꝫ circūligatum mira quoqꝫ celeritate ſolidat ea. Aprivrina ⁊ ipſa veſica pro cibo ſumpta: veſice calculorūqꝫcruciatibus medetur. ſi prius vtrūqꝫ fumo maceraturItem apri veſica ſi aſſa mandetur vrine cohibet incontinentiam. ydropicis auxiliatur apri vrina vel etiā veſica paulatim in potu data. Efficacius que inaruerit īveſica ſua. Item apri vrina ex aceto prodeſt comicialimorbo. Prodeſt etiā teſtes aprinos bibiſſe ex equinolacte vel ex aqua. Urina quoqꝫ apri in vitro ſeruataaurium dolori viciiſqꝫ medetur. deniqꝫ tam grauis eſtapro vrina: vt effugere non ſufficiat: niſi egeſta: ac eavelut deuictus opprimatur. Un̄ illa exuri eoſ traditurAprini fimi cinis īſperſus potioni tepidi vini: dyſentericis medetur. laxatis quoqꝫ valet idem fimus. verriſqꝫ ſpūma recens ex accto. in fimo quideꝫ ſuis eſt vſusefficacior: que nō peperit: in apris quoqꝫ multo preſtātior Uſus axungie valet ad emolliēdas excalefaciēdaſdiſcutiendas purgādaſqꝫ confricatis membris itineꝝlaſſitudines ¶ Ex libro de naturis rerū: Fimus aprirecens et calidus precipuum eſt remedium contra fluxum ſanguinis e naribusC..VII.De ariete Iſidorus.Ries a potu arios .i. a mare vocatus ē Undeapud nos in gregibus maſculi mares dicūtury ſiue ꝙ hoc pecus a gētilibus primū aris īmolatum eſt Unde eſt illud. aries mactatur ad arā. ¶ Areſtotiles. in libra cito apparent cornua in capitibus arietum: et vt ait homerus cornua ſunt etiaꝫ in capitibusfeminaꝝ arictū. Apud ſeptentrioneꝫ vero non habentarietes cornua in quodā loco. Animalia que habēt cornua fiſſuras habent in vngulis naturaliter vt taurusceruus et aries Et vt in pluribus aries dux gregis ēPaſtores em̄ in grege ponunt arietem vnū rectorem:ſicqꝫ docent eum a pueritia: ꝙ cum clamauerit eum paſtor proprio nomine anteriorat ſe ¶ Eſculapius in libro de mitil̓. Elephas cum arietem viderit timet eumet fugit. ¶ Plinius libro. viii. arieti naturale eſt agnos faſtidire ſenectam ouiū conſectari Et ipſe meliorſenecta et vtilior Eius ferocia cohibetur cornu iuxtaaurē terebrato. Dextro teſte p̄ligato feminas generatleuo mares hunc aūt caſtrari niſi quinquimeſtrem prematurū eſt ¶ Idē in eodem Aries cuius coloris ſublingua venas habuerit: eius et lanicium in fetu eſt: variumqꝫ ſi plures fuerint. ¶ Idē in. xi. libro Arietū generi cornua data ſunt in amfractum conuolutaIdem in .xviii. arietes decreſcrente luna caſtrandi ſuntActor. aries dux gregis cornu ſociū impetit ⁊ primoretrocedit vt melius cornibus feriat ¶ G VIII¶ De arietibus ad coītum admittendis.¶ Palladius libro. viii.Rietes menſe iulio eligēdi et admittendi ſuntcandidiſſimi mollibus lanis: in quibus non ſolum corꝑis candor conſiderādus eſt: ſed etiālingua. que ſi maculis fuſcata ſit: varietatem in ſobole