LiberDecimūſoctauus

in immenſuꝫ excedens. Nam octo cubitoꝝ eſt eius longitudo: quattuor latitudo. Clippeū habet quo ꝯͣ iaculategitur. Ad inſtar vſualis ſcuti triangularē: ſed multomaiore: vtpote. v. cubitoꝝ. Crura etiam habet magnavngues magnos: et digitos in pede maiores ꝙͣ ſint inleonibus. Fortitudine quoqꝫ ⁊ audacia mirabil̓r vigetquippe que tres homīes inuadere nō timet. Fortitudine quoqꝫ fruſtratur ſi dorſum ad terrrā vertatur. Difficulter em̄ ſurgit in dorſum conuerſa ꝓpter latitudinemclippei: quo a dorſo tanta belua includitur ¶ Treſtotiles. Tortuca poſtꝙͣ ꝯmederit viperā: comedit̉ origanūCXXXV.agreſte ne moriatur.De vacca et vitulo marino. ¶ Ex li. de naͣ. re.acca marina monſtrū eſt magnuꝫ ac validū: etad iniurias iracundū. nō habet oua: ſꝫ facit fetum: vnum quid̓ ſepius: vel duos ad plus. fetūtenere diligit: ⁊ ſecū ducit vbicunqꝫ vadit. Uiuit hochoc anīal. xxx. ānis: qd̓ ꝓbatū ē amputatis eoꝝ caudisIſidorus. Uitulꝰ marinus a ſil̓itudine terreſtris d̓r.¶ Areſtotiles. Uitulus marinꝰ habet corpus durum⁊ carnoſuꝫ. ideoqꝫ grauiter interficitur: niſi cum vulnere in maxillis. vox eius eſt vt thauri. Quattuor habetpedes: nō aūt auriculas: qꝛ regimē vite illius et māſioeſt in aqua. Nam ſi eſſent ei auricule ſuꝑ vias poſite:multū humorē recipent: ac motū ⁊ natatōnem in aquaꝓhiberent. Anīal generat cōpletuꝫ. Eiuſqꝫ partus eſtomui tꝑe ſicut homīs: ⁊ p̄cipue tꝑe partus caprarum.Plinius libro. ix. Uitulus marinꝰ pilo veſtitus eſt:Parit anīal in terra more pecudum. Nunꝙͣ parit plures geminis. fetum nō ante. xii. diemin mare deducit:ex eo ſubinde aſſuefaciens. Interficiūtur difficulter niſi capite eliſo. Ipſis in ſono mugitus: vnde ⁊ nomenvituli accipiunt. Tn̄ diſciplina ⁊ voce populū ſalutant⁊ noīe vocati rn̄dent. Nullum anīal grauiore ſomno p̄mitur. pennis quibꝰ in mari vtunt̉: humi quoqꝫ peduꝫvice ſerpunt. Pelles eoꝝ etiā detractas corꝑi. ſenſumequoꝝ retinere tradunt: ſemꝑqꝫ eſtu maris recedenteinhorreſcere. Preterea dextere pinne vim ſoporiferaꝫineſſe: ſubditāqꝫ capiti ſomnum allicere. ¶ Idem in libro. ii. Pauidi fulminū tutiſſima putāt tabernacula depellibus beluaꝝ: quas vitulos marinos appellāt: eo ꝙhoc ſolum anīale marinis fulmen nō ꝑcutiat: ſicut nece volucribus aquilam ¶ Suetōniꝰ in libro ſecundo dexii. ceſaribꝰ. Octauianꝰ auguſtus licet nō minꝰ ſeuerꝰꝙͣ facilis ⁊ clemēs patronꝰ ac dn̄s eſſet: tonitrua fulguraqꝫ paulo infirmꝰ expaueſcebat: ita vt ſemꝑ et vbiqꝫpellem vituli marini ꝓ remedio circūferret. ¶ Hliniuslibro. xxxii. Expaueſcentibꝰ morſum canis rabidi faciēpungunt adipe vituli marini. Idem quoqꝫ adep̄s lichenas ⁊ lepras ſoluit. Coaguluꝫ eiuſdeꝫ vituli comiciales bibunt cū equino lacte vel azinino. Eodeꝫ coaguloin litargiā vergentibꝰ ad olofactū vtunt̉ Theutonicoſadiuuat. Idem coagulū ex vino ſumptuꝫ. Item adep̄svituli marini inſtillatur inguinaribꝰ intermortuaꝝ fulue vicio: ⁊ cum coagulo ē iuſdem in vellere impoſito.Actor. Uitulus marinꝰ. vt ſupͣ dictū eſt. ip̄e eſt felchus de quo plenius actū eſt. ip̄e eſt quē vocat areſtotiles koy: de quo etiā ſuꝑius dictū eſt ¶ CXXXvI.¶ De ippotamo ¶ Ex libro d̓ naturis reruꝫppotamus eſt belua in terra naſcens: ſed in aqͣ⁊ terra equal̓r potens. Elephantibꝰ plerumqꝫmaior. Roſtrū habet reſupinum. dentes aduncos. noctibꝰ ſegētes depaſcit: ad aquas quaſi retrogradus ꝑgit. libentiꝰ autē pre ceteris ꝑtibꝰ corporis in pedibꝰ vulnera recipit. In nilo habitat ⁊ in ꝑtibꝰ indie p̄cipue reꝑitur: ex eiꝰ cute tornātur haſte. ¶ Iſidorꝰ. Ippotamꝰ vocatꝰ eſt: eo ꝙ ſit equo ſil̓is. dorſo. iuba: ⁊ hinnitu. roſtro reſupinato a pͥmis dentibꝰ. cauda tortuoſa

Die in aquis ꝯmoratur. nocte ſegetes depaſcit. hūc nilus gignit ¶ Solinꝰ. Ippotamꝰ vngulas habet bifidaſnoctibꝰ ad depaſcēdas ſegetes ꝑgit auerſus aſtu doloſo vt fallente veſtigio reuertēti ei nulle inſidie p̄parent̉Idem cum nimia ſacietate diſtendit̉ harundines recenter ceſas petit: ꝑ quas tādiu obuerſat̉: quoad ſtipitumpedes acuta vulnerent: vt ꝓfluuio ſanguinis leuiet ſaginam. plagā deinde ceno oblinit: vſqꝫ dum vulnꝰ conducatur in cicatricem..CXXXVII.De eodemAreſtotilesIp̄potamꝰ .i. equus fluuialis habet equinos crines. fiſſos pedes. ſotulares vt vacca. ⁊ eſt ſinefacie: habens in pedibus kahab. Cauda eiuſvt porci. hinnitꝰ vt equi. magnitudo vt azini. Coriumeius groſſum valde: ideoqꝫ parantur ex eo ſotulares ⁊corrigie. Interiora eiꝰ aſſimilant̉ interioribꝰ equi ⁊ azini. Et licet in terra maneat: ſine aqua tn̄ viuere nō pōtſicut tortuca ⁊ rana marina ⁊ crocodilus. ¶ Plinius libro. octauo Ippotamꝰ eſt in nilo belua altior crocōdilovngul̓ binis in modū bouis. dorſo equi. ⁊ iuba. ⁊ huinitu. roſtro reſupino. cauda torta. ⁊ dentibꝰ aproꝝ adundſed minꝰ noxiis. tergoris ad ſcuta galeaſqꝫ impenetrabil̓. p̄terꝙͣ ſi hūore madeat. hic in quadaꝫ ꝑte medendimagiſter extitit: aſſidua nāqꝫ ſacietate obeſus exit ī littus: recentē harundinū ceſurā ſpeculatur: ⁊ vbi acutiſſimū videt ſtipitē impͥmens corpꝰ: venā qͣndaꝫ in crurevulnerat: ſicqꝫ ꝓfluuio ſanguīs alias morbidū corpusexonerat: ⁊ plagam limo rurſus obducit. ¶ Idem in libro. ix. Non ſolū aūt corio: ſed ⁊ pilis integutur yppotami: ſicut ⁊ vituli marini ¶ Idem in li. xi. Corii verocraſſitudo talis eſt yppotamis: vt inde tornentur haſtecum ingenio quadā medicā diligentia ¶ Idem in libroxxviii. Cinis corii yppotami cū aqua illitꝰ: pānoſ ſanatadep̄s eius febres frigidas. Pellis eius ē ſiniſtra parte frontis adalligata ventrē inhibet: ⁊ eiuſdē cinis alopicias explet. Teſticuli dragmā ex aqua bibitur ꝯͣ ẜpētes. fimꝰ ſuffitans dentes ē parte leua: dolorem dentiūſcarificatis gingiuis ſanat¶ CXXXVIIIDe zedroſo et zidrach et zephio¶ Ex libro de naturis rerum¶ Edroſi belue marine ſunt arabiam incolentes.Quaꝝ oſſa ad̓o magna ſunt: vt fores in domibus ⁊ palaciiſ tigna ⁊ alia ſtructure neceſſariade illis cōmode ſecentur. xl. nāqꝫ cubitoꝝ magnitudīsreꝑiūtur. ¶ Iidrach eſt monſtrū forma mirabile: quodp̄tendit maliciā in ſua figuratōne: ſed innocuū reꝑiturCaput habet vt equus: ſed forma minori. corpꝰ autē exomni parte draconi ſimillimum eſt: totumqꝫ diuerſimode coloratū. Caudam habet longam ẜm qͣntitatemcorꝑis ſui: gracilē ⁊ tortuoſam: vt auguis. pinnas quoqꝫ habet ſicut piſcis aliquis. zephius eſt marinā belua valde formidabil̓: ⁊ oīm anīaliuꝫ generi valde diſſimilis: forma ſingulariſ. huiꝰ nāqꝫ caput ſi videris: mōſtruoſum eſt oīno. Si oris abiſſum: fugies velut imaginem mortis: ſi oculos horrebis. ſi reliquū corpꝰ nichilin rebus ſil̓e te vidiſſe fateberis. ¶. CXXXIX¶ De zitirone.¶ ¶ Itiron monſtrū eſt: qd̓ vulgꝰ militeꝫ vocat: eteſt ingens atqꝫ fortiſſimū In anteriori ꝑte qͣſiforma armati militis p̄fert. ⁊ caput quaſi caſſide galeatū: ex cute rugoſa ⁊ dura ac firma nimis.Ab eius collo dependet ſcutū longum: ⁊ latum ac magnum: ⁊ interiꝰ cauū vt in eo poſſit ꝯͣ ictus pugnantiūmore defendi. Eſt em̄ forma triangulare: firmiter duriciaqꝫ tam validum: vt vix vnꝙͣ poſſit iaculo penetrariDe collo eius ⁊ de ſpondilibꝰ vene q̄dam ac nerui fortiſſimi ꝓtendūtur in humerū: quibꝰ p̄dictū ſcutū pēdetin ſcapula. Brachia quoqꝫ fortiſſima nimis habet: et