LiberDecimuſoctauus
nunꝙͣ. Mares feminis parientibus catulos deuorantſed matres cum fetibꝰ ſe occultāt. Diligunt em̄ eos tenerrime: longoqꝫ tꝑe ducūt poſt ſe: ⁊ illi ſub aqua mr̄eſſequūtur. At vbi ad robur etatis perueniunt: niſi ſintvalide: eas etiā mr̄es ꝑſequūt̉. Fetꝰ eoꝝ vt dicit areſt.cito creſcūt: et ſꝑ creſcut vſqꝫ ad ānos. x. ſꝫ. x. mēſibꝰ cōpletis coeūt ⁊ imp̄gnātur. Delphini ꝑui ſp ſil̓ ſūt tanqgreges: ⁊ hn̄t duos magnos delphīos cuſtodeſ ꝙ ſi qͥſeoꝝ mortuꝰ fuerit: alij ſuper ſcapulas euꝫ efferūt: ip̄mqꝫ cuſtodiūt: ne ab alijs piſcibꝰ comedatur: donec tempeſtate maris ad littꝰ eīiciatur Inuiceꝫ em̄ ſe miro mōdiligūt. Un̄ plinio teſtāte narratur: ꝙ delphino captoa rege charie: ꝯuenit ingēs ml̓titudo reliquoꝝ ad portum vbi delphinꝰ ligatus tenebat̉: qͥbꝰ plāgentibꝰ ⁊ qͣimiſeratōem poſcentibꝰ: rex euꝫ dimitti p̄cepit. Delphinos ſequitur alioꝝ piſcium multitudo: qd̓ ſcientes pꝫſcatores venātur piſces vbi illi tranſier̄t. Si quis carnes delphini ꝯmederit: ⁊ in mari lapſus fuerit: ſi a delphinis inueniat̉: ſtatim ab eis deuoratur Si vero noncomederit: ſuper roſtra eum eleuantes ad terram trahunt: ⁊ ab alijs piſcibꝰ defendūt. ¶ Areſtotiles. Mortuo deniqꝫ delphino: ceteri delphini ꝯcurrūt: ip̄mqꝫ circūdantes in ꝓfunda deferūt: atqꝫ ſepeliūt: ne a piſcibꝰcōmedatur.¶. CXII.¶ De familiaritate delphini ad hoīeꝫ ActorElphinꝰ frater hoīs d̓r: qꝛ moribꝰ hūanis quodammodo aſſimilat̉. Hinc em̄ exempla multain diuerẜ autoribꝰ legūtur ¶ Plinius vbi ſupͣDelphinꝰ nō tm̄ hoīs amicuꝫ aīmal. Uerum ⁊ muſicaarte mulcetur ſimphonie cātū: ⁊ p̄cipue hidrauli ſono.Delphinꝰ hominē nequaꝙͣ vt alienū expaueſcit: ſed obuiam nauigiis venit. exultās alludit. certat etiam: ⁊ ꝙͣuis plena p̄terit vela In narbonenẜ ꝓuincie ⁊ in nemuſienſi agro ſtagnuꝫ eſt laterna appellatū: vbi cuꝫ homines delphini ſocietate piſcātur: innumera vis mugiluꝫſtatuto tꝑe anguſtis faucibꝰ ſtagni ī mare erumpit obẜuata eſtus reciprocatōe: qua d̓ cauſa pretendi nō queunt rhetia: que molem ponderis nullo modo tolerēt: etiam ſi nō ſolertia inſidietur tempori. Sil̓i rōne in altuꝫꝓtinꝰ tendūt qd̓ vicino gurgite efficere. locūqꝫ ſolū pādendis rhetibꝰ habilem effugere feſtināt: qd̓ vbi animaduertere piſcātes. cōcurrit aūt multitudo tꝑis gnara⁊ magis etiā voluptatis huiꝰ auida. Populus em̄ ē littore ſimonem clamat: cuiꝰ deſideria delphini exaudiūtaqͥlonis flatu vocem ꝓſeq̄nte: auſtro vero tardiꝰ ex aduerſo referente. Et tunc ex imꝓuiſo in auxiliū aduolāt.Acies ꝓpere apparet: ac ꝓtinus diſponitur in loco vbicōiecta eſt pugna opponūt ſeſe ab alto: trepidoſqꝫ ī vada vrgent. Tunc piſcatores rhetia circūdant: furciſqꝫſubleuāt. At mugilum nichilominꝰ velocitas tranſilitAt illos delphini excipiūt: ⁊ occidiſſe ad pn̄s cōtenti: cibos in victoriam differūt. oꝑe p̄lium feruet. includiqꝫrhetibꝰ ſe fortiter vrgentes gaudent. ⁊ ne id ip̄m fugāhoſtiū ſtimulet: inter nauigia ⁊ rhetia: hoīes ve natantes ſenſim elabūtur: vt exitꝰ nō appareat. ¶ Solinꝰ. Diuo auguſto prīcipe in cāpania: Delphinū puer fragmētis panis pͥmo allexit: ⁊ intm̄ cōſuetudo valuit: vt alendum etiā ſe manu illiꝰ crederet. Mox cum pueril̓ audacia ꝑſtitiſſet: euꝫ inter ſpacia lucrini lacꝰ euectauit. Un̄factum eſt: vt a baiano littore puerū equitāteꝫ vſqꝫ puteolos veheret. Hoc ꝑ annos plurimos tamdiu geſtuꝫeſt: donec aſſiduo ſpectacl̓o deſineret eſſe miraculumSed vbi puer obiit: ſub oculis publicis deſiderii merore delphinꝰ interiit In affrico quoqꝫ littore delphinuſab ypponēſibꝰ paſtus eſt: tractandūqꝫ ſe p̄buit: impoſitos quoqꝫ freq̄nter geſtitauit. Procōſul etiam affriceflauianꝰ: ip̄e eum cōtigit: ⁊ vngētis delibuit. Qui odo
ris nouitate obſopitꝰ: aliquātiſꝑ ꝓ examini iactus eſt:multiſqꝫ mēſibꝰ deſtituit a ſolita ꝯuerſatōne. Apud iaſum vel ialiſum vrbem babilonie pueꝝ delphinus adamauit: quē cum poſt aſſueta colludia impatientiꝰ ſeq̄retur recedentē: harenis inuentꝰ heſit. Alexāder autēmagnꝰ illum amoreꝫ numinis fuiſſe interp̄tatꝰ: prefecit puerū neptuni ſacerdocio. Iuxta eandem vrbeꝫ alium puerū ꝑ marina ſil̓r inſidentē cum vndoſior fluctuſnecauiſſet delphinꝰ ad terrā reuexit: ⁊ velut reatū ſuuꝫfateretur penitētiam ſuam morte mulctauit: nec āpliuſin ꝓfunda reuerti voluit.¶ CXIII.De medicinis ex delphino. ¶ Plinius li. xxxij.Elphini cinis ex aqua illitus: lichenas ⁊ lep̄sſanat. Porro exulceratōeꝫ ſequi debet curatōque ꝑducit ad cicatricē. Quidā vero delphinūin fictili donec pinguedo ſimil̓ oleo fluat: ponūt vel coquūt ac pungunt. Circūitꝰ aūt febriū tollit delphini iecur an̄ acceſſionē guſtatuꝫ. Adeps delphini liquatꝰ: etcum vino potus ydropiciſ medetur. Gingiuis aūt atqꝫdentitionibꝰ plurimum cōfert dentium delphini ciniscum melle: ⁊ ſi dente ip̄o tangātur gingiue. Idem adalligatus: pauores tollit repentinos. ¶. CXIIII.De dracone marino ¶ IſidorusRaco marinꝰ in brāchiis aculeos habꝫ ad caudam ſpectātes Qui dum ꝑcuſſerit: qͣqͣ ferit: venenum fundit: vnde ⁊ vocatꝰ eſt ¶ Ex libro de naturisreꝝ. Draco marinꝰ eſt monſtrū crudelitate horridum.inſtar draconis terreſtris in longitudīe extēditur: aliscaret. caudam habꝫ tortuoſaꝫ: caput ẜm magnitudīeꝫcorꝑis paruū. ſed hiatuꝫ oris horridum. ſquamas ⁊ cutem duram. Pinnas aūt habꝫ ꝓ alis: quibꝰ vtitur ī naͣtando: vno impetu magna maris ſpacia tranſcurrit: ⁊hoc potiꝰ robore virium ꝙͣ remigis pinnaꝝ. Peſtifereſt omībus ⁊ etiam piſcibus morſus eius. Morteꝫ enīinfert. Cinis aūt oſſium eius dolores dentium ſanat¶ Plinius li. ix. Draco marinus captuſ ⁊ immiſſus inharenam: cauernā ſibi roſtro mira celeritate excauat¶ Idem in li. xxvii. Abſinthiū aduerſatur draconi marino. ¶ Idem in li. xxxii. Carnes etiā ſtelle marine valent ꝯͣ marini draconis ictꝰ īpoſite. imponūtur quoqꝫꝯͣ eum ſalſamenta ex aceto. Item draco marinꝰ ad ſpīeſue qua ferit venenū: ip̄e ꝓdeſt impoſitꝰ. ¶ Auicenna.in qͣrto canone. Morſus draconis marini ſimiliumqꝫmagni corꝑis ẜpentiū curatur: inquātum eſt vlcus tm̄nō inquātum eſt venenū: de quo ſit curāduꝫ. Dracontꝰquidem marini morſus. vt dixerūt. liniatur cuꝫ ſulphure ⁊ aceto. Cōferunt ei adeps crocodili emplaſtratꝰ: etplumbum fricatum ſuꝑ ip̄m ¶ Idem in libro. ii. Braco marinus. vt ait galienus. finditur: ⁊ ponitur ſupermorſum ſuū: ⁊ cōfert. Succus etiā abſinthii conferteius morſui. Stanui quoqꝫ ceruſa cōfert ſuꝑ pūcturaꝫAXV.eius cōfricata¶ De equo mariuo et equonilo et equo fluminis ¶ Iſidorus.Qui marini vocati ſunt: eo ꝙ pͥma ꝑte eqͥ ſuntpoſtrema vero ſoluūtur in piſcem. ¶ Ex libro¶ de naturis rerū. Equus marinus eſt monſtrūfortiſſimū: nichil extra aquā pōt. vt dicit areſtotiles: ſꝫſtatim vt aquaꝝ caruerit natura: carebit ⁊ vitā. Aliorum piſcium carnibus viuit In pugna crudele ē: ſꝫ hominē timet: ⁊ ꝯͣ eum partiri bella formidat. Equonilꝰvt dicit michabel: moſtrū eſt ingens ac ferociſſimū inuilo habitans. Crura. pedes: ⁊ vngues habet: vt crocodilus: ſed multo maiora. Hūanaꝝ mortium cupidiſſimum eſt. Nam cum ei nauis in portu occurrerit: vnūpedem in terra figens: altero naueꝫ in anteriori arripiens facillime ſcindit: vel inclinatā aliqn̄ mergit. Unde