LibreDecimuſſeptimus

vira durare exiſtimatur ad ānoſ. xvi. Perdices nō trātuolant boetie fines in attica. ¶ Ambroſius. Perdix eſtauis aſtuta: que alterius perdicis oua diripit: corporeſuo fouet: ſed fraudis ſue fructum habere non poteſtqꝛ cū pulloſ ſuos eduxerit: eos amittit: vbi em̄ vocē illiꝰaudierint que oua generauit: relicta ea ad illam ſe naturali quodam munere et amore conferunt: quā veraꝫſibi matrem cognoſcunt ¶ Areſtotiles. ꝑdix ſi fuerit ꝓpe marem et flauerit ventus impregnatur In coitu facit odorem fetidum. Ad modum vero galline ſuꝑ ouacubat et ſuꝑ pullos: et colligit eoſ ſub alis ¶ Ex libro d̓naturis rerum. Perdicuꝫ mater volat in circumitu venatoꝝ quouſqꝫ pulli ſui fugiant et poſt fugam eoꝝ fugit ipſa: tuncqꝫ vocat eos ſecura ⁊cͣ. ¶ ꝘXXX¶ De cibo ac medicina ex perdice.Erdicum carnes pre ceteris auibus ſilueſtribꝰſaniſſime ſunt. Huius auis pectꝰ cum ſuperioPerdix teſtante plinio non pingueſcit. Fel eius cū melribꝰ ſunt valde ſapida: inferiore vero non ita.le equo pondere prodeſt ad oculoꝝ claritatem. ¶ Dyaſcorides. Fel perdicis eiuſdem virtutis eſt cuius et pauonis: vnde valent ad effuſioneꝫ oculoꝝ: et ad caliginēaſpredinemqꝫ palpebraꝝ ¶ Hali. Epar quoqꝫ perdiciſſiccatum diligenter tritum ac bibitum epilenſie ꝓdeſt.Plinius libro. xxix. Oculis contuſis valet perdicistel cum equo pōdere mellis. Per ſe quoqꝫ valet ad oculoruꝫ claritatem: quod in argentea pixide ſeruari iubētQuā etiam perdicum in ereo vaſe decocta cum mellevlceribus oculoꝝ et glaucomatibꝰ medētur. Sanguiſperdicis eximie prodeſt oculis cruore ſuffuſis. ¶ Ideꝫin libro. xxx. Ius perdicum recreat ſtomachū. Morboetiam regio reſiſtit cerebruꝫ perdiciſ in tribus vini cyathis¶ QXXXI¶ De pica. IſidorusIca dicitur quaſi poetica: eo ꝙ verba in diſcrimine vocis. vt homo. exprimat. ꝑ ramos eniꝫarboꝝ pendula importuna garrulitate ſonat:et ſonum humane vocis imitatur. De qua cōgrue quidā ait. Pica loquax circa dn̄m te voce ſaluto. Si me n̄videas: eſſe negabis auem. ¶ Phiſiologꝰ. pica garrula breuitateꝫ alaꝝ cauda longiore recōpenſat: niduꝫ ſuum cum duobꝰ foraminibꝰ cōſtruit: per quoꝝ vnum intrat et alterum caudam emittit In hoc auteꝫ cōmendabilis: ꝙ curie vel orto in quo nidificat: ꝓſpicit indemnitati et inſidias latitantiū ml̓to clamore ꝓdit: ita vt a ꝓpoſito reuocētur infelici ¶ Plinius libro. x. picaruꝫ genera que longa cauda inſignes appellantur varie: ꝓprium eſt his omnibꝰ annis calueſcere: cum ſeruntur rapeexpreſſior aūt eſt loquacitas certo generi picaꝝ. Adamant verba que loquūtur. Nec diſcunt tātum ſed diligunt: meditanteſqꝫ intra ſemet cura atqꝫ cogitatōne ītentōneꝫ non occultant. Conſtat emori victas difficultate verbi. Ac niſi ſubinde eadem audiāt memoria falli: querenteſqꝫ mirum in modū hilarari: ſi interim audierint id verbum. Nec vulgaris his forma. ꝙͣuis nonſpectanda. Satis illis decoris in ſpecie ẜmonis humaui eſt Uerum addiſcere alias negant poſſe ꝙͣ que ex genere eaꝝ ſunt que veſcuntur glande. Et inter eas faciliꝰ quibus quiui digiti ſunt in pedibꝰ. latiores his ſuntlingue omnibꝰ que in ſuo genere ẜmoneꝫ humanū imitantur: qͣnꝙͣ id in omnibꝰ pene contīgat auibꝰ loquētibꝰ. pica noue nos parit. Cūqꝫ diligentiꝰ nidum ab hoīeviſum ſenſerit: alibi oua tranſgerit. ¶ Ex libro de naturis rerum. pica eſt auis calidiſſima alba et nigra: varietate diſtincta. linguam habēs latōrem: qua ẜmoneꝫ imitatur humanū. Nidum ſuū inter loca ſpinoſa conſtituit. eumqꝫ terra interriꝰ et ſpinis exterius in circumituſubtus ac deſuꝑ diligentiſſime ſepit et munit. Artiſſi-

mū vero tantuꝫ foramē per quod ingredietur in latererelinquit. et hoc eo loco quo nidꝰ inacceſſibilior eſt: q̄mcum ab homine viſuꝫ ſenſerit: oua tranſfert alias ꝯmoditate digitoꝝ iuuante. Cumqꝫ laqueo ſe nouerit dep̄henſam: toto corpore quieta eſt: ſolo roſtri niſu laqueūaꝑire laborans. nec vſqꝫ ad extremā deſꝑationeꝫ reliqͣparte corporis mouetur. Carnes pulloꝝ eiꝰ ad acumēoculoꝝ mandi dicuntur: qui tamen niſi prius excoriatifuerint: facile coctōni non cedunt. ¶ CXXXII.¶ De pico et pigargo.¶ Iſidorus.Icus a pico ſaturni filio nomē ſumpſit: qui eo īauſpiciis vtebatur. ferunt em̄ hāc auem qͥddāhabere diuinū. illo indicio: ꝙ in quacūqꝫ arbore nidificauerit clauū vel quidqͥd aliud fixum eſt herere diu non poteſt: qm̄ ſtatim excidat. vbi illa inſederit.¶ Plinius vbi ſupra. Picus marciꝰ eſt auis parua vncoꝝ vnguiū in auſpiciis magna. pullos educat in cauiſauium ſola. Adactus cauernis eoꝝ a paſtore cuneꝰ admota quadā ab his herba elabi creditur vulgo veſcuntur in hoc genere glande pomisqꝫ multi. Hec auis inagro tarentio negatur eſſe. picoꝝ aliquis ſuſpenditur īſurculo primis in ramis cyathi modo: vt nulla quadrupes poſſit accedere. ¶ Idem in libro. xi. Dedit et piconatura criſtam plicabilem per medium caput a roſtroreſidentem ¶ Ex libro de natutis rerum. picus martiꝰeſt auis parua: aduncos vngues habens: ⁊ arbores roſtro penetrans. Cumqꝫ ſuꝑinꝰ corticeꝫ arboris ꝑcutitſubeſſe pabulū intelligit. pullos in arboribꝰ cauis edutcat. In quas cum ſagittam vel aliud tale quis miſerit:picus admota quādā herba ſtatim eiicit quantalibꝫ viingeſtum ſit Ex eoꝝ genere plures nigri ſunt: vt merula: croceſ: vt orioli. Sed illi ſpecioſiores ac maiores queſunt in vertice ruffi: in pectore crocei circa collum virides: in alis cerulei: in cauda choruſci. Picꝰ in agro tarentino negatur viuere. Huic ꝓprium eſt ſemel in ānocalueſcere eo ſcꝫ tempore quo tapa ſeminatur. De hacaue quidam videtur verſum dixiſſe. Parua loquax volucris: dn̄m te voco ſaluto. Si me nō videas: eſſe negabis auem. Pigargus eſt ſecūdum genꝰ aquile ẜm pliniuꝫ: de quo dictum eſt ſuperius.¶ CXXXIII.¶ De platea et pluuiali. ¶ Plinius libro. x.Imergētes aduolat: eorūqꝫ capita morſu corriLatea eſt auis que ad aues in mari ꝓ preda ſepit: donec capturaꝫ extorq̄at: eadē cū deuoratiſſe conchis impleuit: calore ventris coctas euomit: atꝫita ex his eſculenta excreās teſtas legit. ¶ Ex libro denaturis reꝝ. Pluuialis eſt auis ꝓpe ad magnitudineꝫp̄dicis: variis pennis ornata: croceo et albo nigroqꝫ diſtincta: aere ſolo viuere dicitur: huius argumentuꝫ eſtꝙ licet pingueſcat nichil tamē vnꝙͣ in eiꝰ viſceribus inueniri pōt. Baculos blūbatos habent aucupes: quosaltiꝰ in aere iactātes deterrēt aues: eaſqꝫ in imo volarecōgentes: retia ſuꝑ terrā tendunt: ac fugitantes capiūtI. AXXXIIII.¶ De porphirione.Or firio eſt auis contra modum aliaꝝ vnū pedem habens latum ad natandū: alium vero fiſſum ad ambulandū. In quo notatur ꝙ vtroqꝫelemento gaudet: et in aqua natans vt anates: ⁊ in terra ambulans vt p̄dicēs. Hic ſolus p̄ter pſitachum ped̓ſuo inſtar manꝰ aquam ſuſcipiens ad roſtrum defert etpotat: ſeqꝫ humano modo cibat: quia euꝫ omni cibo etcum ſolo morſu oportet vt bibat. Uirtutem em̄ appetitus habet debilem naturaliter in attrahendo cibum ⁊ſibi incorporando. huius generiſ laudatiſſimi ſunt: quiroſtrum habent magnuꝫ: et crura p̄longa ¶ Actor Porfirio. vt fertur. idem eſt quod pellicanus. Unde in deutero. vbi ſcd̓m hieronimi trāſlatōneꝫ īter aues īmūdas