LiberDecimuſſeptimus

donec in tupes p̄cipitet. Acrior eſt cum dracone pugna: multoqꝫ magis anceps etiam ſi in aere: hic em̄ aqͥle cōiectatur oua auiditate malefica. At illa ob hoc rapit vbicūqꝫ viſuꝫ. Illeqꝫ multiplici nexu alas ligat: itaſe implicans vt ſimul decidant.¶ XXXV.¶ De nidis aquile et pullificationeIdem in eodemQuile nidificant in petris et arboribꝰ. pariūtoua terna. Excludunt pullos binos Uiſi ſuntaliqn̄ et tres. alterum expellunt tedio nutriēdiQuippe eo tempore ipſis cibum negauit naturā ꝓſpiciens ne omniū feraꝝ fetus raperentur. Ungues quoqꝫeaꝝ inuertūtur diebus his. Albeſcunt inedia penne vtmerito partꝰ ſuos oderint. Sꝫ eiectos ab his cognatūgenus oſſifragi excipiunt et educant cum ſuis Ueruꝫadultos quoqꝫ ꝑſequitur parens: et longe fugat: emulos ſcꝫ rapine. Alioqͥn et vnuꝫ par aquilaꝝ magno adpopulanduꝫ tractu. ut ſatietur. indiget Bet̄minat ergoſpacia: nec in ꝓximo predantur. ¶ Areſtotiles. Aquila ſuper oua ſua cubat. xxx. diebus: multumqꝫ grauat̉in nido: ſic vt venari nō poſſit. Ideoqꝫ plꝰ ꝙͣ duos pullos paſcere non ſufficit. Unde tercium ouum vel tercium pullū ꝓiicit. ſtatim autem vt pullos ſuos poſſe volare videt: alis ſuis eos ꝑcutit: ⁊ a nido eiicit. ¶ IorathAquila de pulloꝝ ſuoꝝ cibo ſolicita ponit amat iſtin inuido ſuo: et ab eis venenum fugat: Ex libro de naturis rerum. Aquila altiſſimis arboribus nidificat: vbimala beſtia non accedat. pulloſqꝫ caute cuſtodiens nonrelinquit donec ſeipſos ꝓtegere ſciant ac valeant. Itaqꝫ contra draconem: vel hominem: vel aliud animal: ſieos turbare vel rapere voluerit: mira anīoſitate pugnat: ſeqꝫ mortis periculo ꝓ eis exponit: quos etiam inhumeris ſubtollit. vt eos ꝓuocet ad volatū. Fertur etiam quidam habere p̄ſcium: vt quātumcūqꝫ longe ſit apull̓: aduenire ſētiat aduerſarios eoꝝ. Docet etiā eoslambere ſanguinem: Lapidem ethitem habet in nido:qui velut pregnans fetum habet intꝰ lapideꝫ minutumſonantem: et hunc contra calorem nimiuꝫ. quem habetaquila naturaliter in nido habet ne depereant oua deꝰcocta calore nimio. huic em̄ lapidi calor igniſ nocere nequit. Dicunt et alij ph̓i ꝙ duos lapides p̄cioſos nomīeindes in ſuo nido collocat: ſine quibus parere non pōt.Aquila multis diebus ieiunat: adultos pullos ꝑſequitur: longe fugans emulos .ſ. rapine. Eſt etiā aquile peſſimū genuſ: quod pullos ſuoſ ante tempꝰ expellit tedionutriendi. Ratio autem hec eſt ẜm areſtotilem: quia pꝰincubationeꝫ adeo debilitatur. vt venari non poſſit: etiam vngues eius incuruātur: vt predam tenere non valeat. albeſcunt ale et aggrauātur: vt vix poſſit volare.Aquile pulli ſine clangore ſunt et ſine murmuratione.Eſt aquila grandis in ſeptentrione habitans duo faciens oua ſemꝑ: vt dicit plinius: in cacuminibꝰ ramoruꝫſuſpenſa captoqꝫ lepore vel vulpe minutatim ei coriuꝫdetrahit. et oua ſua in illo aliaſ villo inuoluit. ac ſub calore ſolis ponit. itaqꝫ relinquēs ea non cubat Sed quouſqꝫ naturali maturitate frangātur expectat In egreſſu vero pulloꝝ redit: et tunc eos vſqꝫ ad robur ꝑfectūnutrit ¶ Areſtotiles: Aquila ꝓpter ſui calorē ouis ſuiſlapides interponit frigidiſſimos: ne oua ſuo calore diſſipentur. Pullos ſuos radiis ſolaribus in alto oblatoqui eos ferre nequeūt tanꝙͣ degenereſ eiicit: natura tamē illis neceſſaria miniſtrat. diligenter pullos ſuos aſportat tergo inſidientes: et corpus ꝓpriū inter eos ⁊ ſagittariuꝫ quaſi ſcutum interponit. vt ſi neceſſe eſt: ictūſuſcipiat.¶ XXXVI.De aquile ſeneſcentis renouatione.Auguſtinus ſuper pſalmuꝫ. cij. ¶y Quila fertur dum ſenio grauatur: roſtri īmo

dice creſcentis vnco: non poſſe os aperire: et cibum caꝑe: et inde langueſcit. ſed quodaꝫ naturali modo roſtrūad petram collidit. et roſtri onus excutit. ſicqꝫ ad cibūredit: et omnia reparantur ei: vt iuuenis fiat. vn̄. renouabitur vt aquile iuuentus tua. ¶ Gloſa ſuper micheāAquila ſiquidem auiū regina: certo tempe amiſſis plumis remanet implumis. Unde ꝓpheta. Bilata inquitcaluicium tuum ſicut aquila ¶ Gloſa ſuper ezechielemCum em̄ ſenio afficitur aquila: plūas et pennas quibꝰad p̄dam ſolebat ire amittit. ¶ Ex papia. Phiſiologusdicit aquilam hanc habere naturā: cum ſenuerit grauātur ale eius. et obducūtur caligine oculi eius. tunc querit fontem aque viue. ⁊ contra eum euolat in altuꝫ vſqꝫad etherā ſolis Ibiqꝫ alas ſuas incendit. ſimul et caliginem oculoꝝ exurit de radiis eius. Tunc demū deſcēdens in fontem ſe mergit. ⁊ ſtatim tota renouatur: itavt alaꝝ vigore. et oculoꝝ ſplendore. renouetur in meliꝰ¶ Iorath vbi ſupra. Aquila ſeneſcētibuſ pennis: ⁊ hebetato viſu ter ſurſum aſcendēs: viſum ſuum ⁊ alas cōtra ſolem acuit: totienſqꝫ deſcendēs in fonte ſemoth ſemergit: ac roſtrum ſuum ad petram acuit. Sicqꝫ tribꝰvicibus redit viſus eius et plume ac roſtrum. Cum adhūc quarto attemptauerit: tunc moritur ¶ Ex libro denatura rerum. Aquila eſt auis magna et nobiliſſima:vtpote auium regina: que cum ſenecta grauatur. ſuperomnes nubes in ſublime volat ⁊ ex calore ſolis oculoꝝeꝰ caligo conſumitur: ⁊ mox impetu cū ipſo caloris eſtudeſcēdens aquis frigidiſſimis tercio īmergitur Ind̓qꝫre ſurgens ſtatim nidum petit. ⁊ inter pullos iam robūſtos ad predam in qualitate frigoris et caloris quaſi qͣdam febre correpta: quodam ſudore plumas exuit. foueturqꝫ a pullis ſuis et paſcitur: donec peunas plumaſqꝫ¶ XXXVII.recupans innouetur.¶ De medicinis ex aquila. ¶ EſculapiusQuile fel cū melle ſuffuſos ſanat oculos ¶ Plilibro. xxix. Oculis inunctis aquile cerebro autfelle cum attico melle: claritatem viſus dicuntreſtitui ¶ Idem in eodem. Aquile felle. quā diximꝰ pullos ad contuēdum ſoleꝫ experiri. mixto cū attico melleinūgūtur nubecule ⁊ caligationes atqꝫ ſuffuſione ſoculoꝝ ¶ Idem in libro. xxx. Lumboꝝ quoqꝫ dolori pedesaquile in auerſum a ſuffragine euulſi alligantur. dexter quidem doloribuſ partis dextre: ſiniſter quoqꝫ leuep̄terea morbo regio reſiſtit cerebrum aquile in cyathisvini tribus. ¶ Actor. Ceterū. vt dictum eſt ſuperiuſ iuxta pliniuꝫ quibuſdam aquilaꝝ generibus inedificaturnido lapis ethites: ad multa remedia medicinalia vtil̓.nichil igne deperdēs Uerūtamen illa medica vis non īeſt: niſi nido direptis. De hoc autem lapide lector reqͥrat ſuperiꝰ in tractatu de lapidibus inſignioribꝰ. Nūcde ceteris auibus iuxta ordinem alphabeti. vt cepimuſſeriatim ꝓſequamur.¶ XXXVIII.¶ De ardea et ardeola. et aſalon et aſida.Iſidorus.Rdea dicitur quaſi ardua propter arduos volatus Unde lucanꝰ. Quodqꝫ auſa volare ard̓aCum altius volauerit tempeſtateꝫ ſignificat.hanc multi tantaluꝫ vocant ¶ Ambroſiꝰ Ardea quepaludibus inherere ꝯſueuit: notas ſedeſdeſerit: imbreſqꝫ formidans ſupra nubes volat: vt ꝓcellas imbriuꝫ nōſentiat. ¶ Plinius libro. xviii. Ardea dum in mediisharenis triſtis extat: diras tempeſtates p̄nunciat Exlibro de natura rerum. Ardea licet in aquis cibum ſuūquerat. in ſiluis tamen et altis arboribus nidum ſuumcollocat Fertur autem ꝙ pullos ſuos miro rigore nitit̉defendere. Accipiter eis infeſtus eſt. Sed ardea huicānum opponit: et ſtercus eiicit. Ad cuiꝰ tactum accipitris penne cōputreſcūt. Unicum habent ſicut ciconia