Onoſander ad. Q. Verānium de optimo Imperatore eiuſqꝫ officio ꝑNicolaum Sagundinū e græco in latinum traductus.Quitandi aut uenandi: piſcādi deniqꝫ uel agros colēdidiſciplinā & leges: ad illos edi oportere exiſtimo: Quihuiuſmodi reꝝ ſtudio uehementer oblectari ſolēt. Imꝑatorii uero muneris cōtēplādi rōnem. Q. Verāni: romanis potiſſimū arbitror cōuenire: iis p̄ſertī ꝗ auctoritate ſenatoria p̄ſtant. Iudicio p̄terea diui Cæſaris Auguſti: ob huius mūeris egregiā diſciplinā & ſingularē plurimaꝝ maximarūqꝫreꝝ peritiā: maioꝝ quoqꝫ ſuoꝝ dignitatē & nomē: cōſularibus atqꝫ impe-ratoriis honoribus īſigniti ſunt. iis itaqꝫ id oꝑis in primis cēſeo dedicādū:nō tā ꝗͣ imꝑandi & copias ductitādi ignaris. Quin eo maxīe ad ſcribēdumadductus ſum. Quod pleriqꝫ ruditate qͣdam atqꝫ inſcitia reꝝ alioꝝ factahaud recte pēſantes eadē ipſi uituꝑare īprobareqꝫ audatius ꝑgūt. Qui ue-ro bene ſunt inſtituti rerūqꝫ ſciētia p̄diti: ꝗͣ alij pulchre honeſteqꝫ geſſerūtꝓbe cognoſcētes: Laude ipſi cōmendatiōeqꝫ ꝓſequūtur. Quo ſit ut ꝗͣqͣ eaquæ cōſcribere inſtitui: pleriſqꝫ uideri poſſe ītelligo. lam multo ante exco-gitata eſſe & penitus cognita: nō tamē ob id ip̄m deterear. quominus īſti-tutū ad finē ꝓſequar. Quinīmo alacrior ire ꝑgā: ut ꝗ nō mō p̄cepta īꝑato-ria tradere: uerūetiā imꝑandi rōnē tenere uideri poſſim. felix p̄terea iureſim: ſi ea quæ romāi uirtute ac īduſtria duce fortiter atqꝫ p̄clare geſſiſſentIdoneus ipſe exiſtimer: ꝗ or̄one cōplectar. Qua d re ſi laborē hūc meū huiuſmodi uiris ꝓbari ſenſero minīe dein dicere dubitarī. Illuſtriū imptoꝝcōſilia his almæ pacis tēporibus hoc oꝑe cōtīeri. Vnde & ſi nil aliud: Illuduel p̄cipue aīaduerti atqꝫ dignoſci poterit. Quā obrē alijs male pugnare:atqꝫ ī calamitates īcidere ſæpe acciderit: alij optime re geſta egregiā famāatqꝫ ingentē gloriā adepti ſint. patebit ꝑſpicue deniqꝫ eximia illa uirtus romana. quādo nullus unꝗͣ rex. nulla ciuitas: nulla p̄terea gens nō mō maio-rē īperii āplitudinē obtinere: ſed ne parē ꝗdē atqꝫ æquā attīger̄ querit. Vttot iā circūactis tꝑibus tātā imꝑii molem ꝑpetuo quodā tenore cōſtātiſſime īmotā ac ſolidā ſeruaſſe uideant̉. nec mihi rōne ulla poſſim ꝑſuaderefortuna id eueniſſe & caſu: ut ſuꝑatis Italiæ finibus ad ultimas orbis orasnomē & imꝑiū potuerit ꝓpagari. prudētia potius cōſilio arteqꝫ militari: &reꝝ p̄clare geſtaꝝ ſplēdore & gloria ꝓpitiā etenī ceptiſqꝫ nr̄is fauētē adi-piſci fortunā: optādū utiqꝫ ē non iō tamē exiſtimādū ea rebus p̄eſſe oībusatqꝫ penitus domīari. ut enī inepti atqꝫ paꝝ cōſiderati ſūt ꝗ ſingulas cala-mitates uni fortunæ attribuūt nō & imꝑatoꝝ īſuꝑ deſidiæ & errori. Ita ꝗres recte & ordīe geſtas fortūæ uiri ac ui nō & imꝑatoꝝ uirtuti atqꝫ ſolertiæ imꝑtire uidēt̉. Iniꝗ. n. atqꝫ iniurii pariter ē: vel eū ꝗ rēpu. male geſſiſſet